وقتی که نفس به شماره می افتد - آمنه صارمی**

وقتی که زمین می لرزد، بلایای طبیعی ازسوی خداوند به نمایش درمی آیند اما خواست خداوند نابودی بندگانش نیست زیرا به بنده اش که اشرف مخلوقات عالم است عقل و تفکر داده تا ازجان خود دربرابرهرگونه حادثه ای دفاع نماید.

بزرگترین ادعای ما انسان ها این است که در عصر پیشرفت علم، دانش وتکنولوژی زندگی می کنیم اما درمیان این همه توسعه وقتی که زمین می لرزد نفس درسینه ها حبس می شود.
وقتی که زمین می لرزد، کوهی ازسنگ، سیمان و مصالح ساختمانی آوارمی شود و برسرمردم بی دفاع فرود می آید؛ آواری که از یک سو غم بی خانمان شدن را نوید می دهد و از سوی دیگر به سوگ نشستن عزیزان را به مردم تحمیل می کند.
سال ها تلاش شده تا ازخسارت های بلایای طبیعی مانند سیل، زلزله و توفان جلوگیری شود اما این حرف ها همواره بر روی کاغذ باقی می ماند اینها همه چیزهایی هستند که در مقام سخن نیازمند تشویق بوده و در مقام عمل مسکن مهری را ایجاد می کند که قتلگاه مردم سرپل ذهاب درزلزله می شود.
چه غمگین است قصه امروز مردم زلزله زده استان های غرب کشور؛ آنها که همه هستی خود را از دست داده و بر مرگ کودکان خود مرثیه می خوانند و از سوی دیگر افرادی تلاش کنند به بهانه بیرون آمدن پیکر عزیزان آنها از زیر آوار اجناس قیمتی آسیب دیدگان را که خون فرزندانشان برآنها نقش بسته را بربایند.
همه خوب می دانیم که ایران بر روی گسل های متعدد ایجاد شده و همچون ژاپن جزو کشورهای زلزله خیز محسوب می شود اما در ژاپن برای مقابله با زلزله و کاهش خسارت های مالی و جانی آن چه کار کرده اند که علم و دانش جوانان ایرانی که همواره زبانزد همگان بوده و هست خدایی ناکرده امروز از بکارگیری آن عاجز است.
آیا زیبنده نیست هزینه هایی را که بعد از زلزله برای مدیریت بحران، نصب کانکس و چادر، تامین آذوقه و درمان مجروحان و کشته شدگان اینگونه حوادث می کنیم و یا هزینه های فراوانی که برای جمع آوری نخاله های بعد از زلزله و نیز بازسازی در کشور می شود را یکباره برای پیشگیری از این خسارتها با مدیریت صحیح و اصولی و نظارت قوی هزینه نماییم و کشور زلزله خیز خود را همچون ژاپن که زلزله 8 و 9 ریشتر را بدون هیچ گونه خسارت مالی و جانی پشت سر می گذارد، ایمن کنیم.
مردم ما در سه دهه اخیر زلزله های مختلف بم، رودبار، ورزقان، بروجرد و اکنون سر پل ذهاب را تجربه کرده و درهمه این زلزله ها خسارت های سنگین مالی و جانی فراوان را متحمل شده و کودکان فراوانی بی سرپرست شده اند اما افسوس که ازهیچ یک از این زلزله ها درس نگرفته و اقدامات اصولی و زیربنایی درتحکیم بناها صورت نگرفت وحتی با ساخت مسکن مهر به عنوان الگویی از ساخت و ساز از سوی دولت شاهد شدیدترین آسیبها در این مجموعه بودیم.
مادری که امروز کودک خود را درآغوش گرفته ای و بر جسم بی جان او اشک می ریزی و عکس تو در این حالت غمبار به عنوان بهترین عکس و پربیننده ترین عکس شناخته می شود می دانم که اشک و آه تو برای از دست دادن آرزوهای برباد رفته برای آینده فرزندت است اما افسوس که من و میلیونها ایرانی امروز تنها می توانیم به نشانه همدردی با تو عکس پروفایمان نقشه ایران درسوگ بگذاریم و ازخداوند برایت صبر زینبی را طلب نماییم.
می دانم نفس های همه بازماندگان در زلزله 7.2ریشتری غرب کشورامروز به شماره افتاده اما برای جلوگیری ازاین همه خسارت مالی و جانی بیایید قدری اصولی و عمقی فکر کنیم و با تدابیر صحیح در راستای تحکیم بناها از جمله بیمارستان ها، پادگان ها ومراکزی که هنگام این بلایا باید کانونی گرم برای امداد رسانی باشند، تلاش نماییم جلوی خسارتهای وقوع این حوادث را بگیریم.
ازسال 1288 تاکنون زمین لرزه های فراوانی درایران اسلامی به وقوع پیوسته که ازاین تعداد 19 زلزله به بزرگی 6.2 تا 7.8 ریشتر بوده است، و در مجموع بیش از95 هزار کشته ومصدوم برجای گذاشته و تعداد فراوانی روستا و منزل مسکونی شهری و روستایی تخریب شده اند ولی باید این نکته مورد توجه قرار گیرد که ازآن زمان تاکنون برای کاهش خسارت های مالی، جانی، روحی و روانی ناشی از زلزله چه کرده ایم.
** خبرنگار ایرنا در بروجرد

انتهای پیام /*

باشگاه مخاطبان ایرنا

برای ارسال نظرات از فرم پایین صفحه استفاده کنید.
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال