هدف ایرنا گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست

اشتغال‌زایی شعارزده و وام‌گیری از طبیعت بی‌زیان لرستان

خرم آباد -ایرنا- پایگاه خبری یافته در مطلبی با عنوان اشتغال‌زایی شعارزده و وام‌گیری از طبیعت بی‌زیان لرستان نوشت: یکی از چالش‌های پر هزینه منابع طبیعی کشور و ماندگاری اثرات زیان‌بار آن از گذشته تاکنون به طوری که این بخش را در مسیر چالش جدی سوق داد طرحی با نام و آوازه طوبی بود طرحی که در ماهیت شکلی تولید گرا و اشتغال‌زا بود.

در ادامه این مطلب آمده است: ایجاد باغ روی اراضی شیب‌دار زمینه کاهش سطح عرصه‌های طبیعی را فراهم کرده و به تغییر کاربری این اراضی دامن می‌زند. با اجرای چنین طرح‌هایی نه تنها مشکلات معیشتی مردم حل نخواهد شد، بلکه بر حجم بدهی‌های آن‌ها افزوده می‌شود.
مردمی که از اجرای طرح‌های بدون مطالعه آسیب دیده‌اند یا تلاش می‌کنند که با تغییر کاربری زمین، بدهی‌های خود را جبران کنند یا با حفر چاه غیر مجاز و فشار بر منابع آبی کشور و دور زدن ضوابطی که برای کشت در اراضی شیب‌دار تعیین‌شده از اهداف اصلی طرح فاصله می‌گیرند.
این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که پیش از این یکی از مسئولان وزارت جهاد کشاورزی اعلام کرده بود در سه دهه گذشته بیش از 5 میلیون هکتار از اراضی ملی برای اجرای طرح‌های کشاورزی واگذار شده که در بیشتر این اراضی نه تنها طرح اجرا نشده بلکه اراضی واگذار شده به سمت سایر کاربری‌ها تغییر جهت یافته‌اند که نتیجه امر تشکیل ده‌ها هزار پرونده تخلف در محاکم قضایی کشور است.
طرح جنگل‌کاری مشارکتی و اقتصادی و طرح توسعه باغات با واگذاری اراضی شیب‌دار در حال حاضر دو طرحی هستند که منتقدان می‌گویند هدف آن تنها کشت گونه‌های باغی و مثمر است و نه‌تنها موج جدیدی از واگذاری اراضی ملی را دامن می‌زند بلکه باعث از بین رفتن تنوع گونه‌ای گیاهی جنگلی و مرتعی کشور و جایگزینی آن با گونه‌های مثمر می‌شود
طرح طوبی که در سال 72 بدون ارزیابی‌ها و پایش‌های ابعاد زیست محیطی و یا حداقل خروجی اهداف به‌اصطلاح اشتغال‌زا هم‌زمان در لرستان با گرو کاری‌های بی‌رویه در عمق جنگ‌ها و شیب‌های بالا انجام گرفته است امروز موجب تخریب‌های گسترده در جنگل‌های خودرو و فشاراکولوژیک بر منابع جنگلی و گونه‌های جانوری شده است کافی است.
گونه‌های متعددی را در معرض انقراض و لیست قرمز برده است کافی است سری به دره دورک یا منطقه کیگوران الیگودرز بزنید.
فشار بر طبیعت را احساس خواهید کرد همچنین نرخ بالای بیکاری و مهاجرت و گاه اعتیاد را نیز خواهید یافت.
اساساً طرح‌های که بدون مطالعه علمی و به‌رغم تذکرات کارشناسان از طبیعت بی‌زبان وام می‌گیرد خروجی به‌جز تخریب فزاینده گونه‌های مفید و گاه در معرض انقراض نخواهد داشت علاوه بر طرح طوبی طرح ایجاد مراکز پرورش ماهی به شکل بی‌ضابطه و بدون ارزیابی محیط زیستی بخش عمده آب منطقه بکر کیگوران، دورک و دالانی و سایر مناطق شهرستان الیگودرز و دیگر نقاط استان را با کانال‌های عریض وارد این حوضچه‌ها نموده است و آب آلوده زیردست این تأسیسات وارد طبیعت می‌گردد و این خود معضل دیگری برای محیط‌زیست منطقه ایجاد نموده است.
شوربختانه باید گفت منفعت بخش عمده‌ای از اجرای این‌گونه طرح‌های شتاب‌زده و کم بازده عمدتاً به غیربومی‌ها رسیده است و اهداف بلندپروازانه و گاه خیال‌پردازانه چنین طرح‌های نیز در عمل ابتر مانده است.
و آنچه نصیب جنگل‌های منطقه لرستان شده است تخریب روزافزون و با ابعاد غیرقابل پیشینی است نمونه دیگری از مداخلات بدون ارزیابی‌های محیط زیستی و صرفاً با نگرش تک‌بعدی ایجاد سایت‌های گردشگری در مناطق بکر لرستان بوده است مدافعان چنین طرح‌های شتاب‌زده‌ای مراد خود را اشتغال و اکوتوریسم ذکر می‌نمایند.
در این جهت برخی مناطق و اکوسیستم‌های لرستان واگذار گردید است صرف‌نظر از کیفیت واگذاری‌های بازهم خروجی چنین طرح‌های در کشور بدون ملاحظات زیست‌محیطی و ابعاد هزینه اثربخشی، هزینه‌های زیست‌محیطی غیرقابل‌پیش‌بینی داشته و خواهد داشت.
چنین طرح‌های بدون ارزیابی توان اکولوژیک صرفاً با دیدگاه اشتغال از گردشگری وعدم لحاظ ضوابط اکو توریسم تخریب‌های اساسی بجا گذاشته و مراد توسعه پایدار در آن محقق نمی‌شود چنین طرح‌های درکل کشور نیز نمونه موفق توسعه پایدار نبوده‌اند توسعه پایدار و اکوتوریسم پیش‌نیازهای دارد که وام‌گیری از طبیعت بی‌زبان را منوط و مشروط به ضوابط سخت‌گیرانه‌ای می‌نماید که هم اشتغال مناسب حاصل آید هم طبیعت کمترین خسارت را تحمل نماید در راستای تحقق اکوتوریسم در لرستان همواره فعالان محیط زیست پیشنهادهای مفید و موثری داشته‌اند.
اما ظاهراً ضعف مشارکت‌جویی در برخی مدیران لرستان باعث شده است ایده‌های افراد مذکور اجرایی نگردد و نتیجه آن برخی تخریب‌های منابع طبیعی در لرستان بوده و خواهد بود.
تب زودگذر اکوتوریسم در لرستان فروکش خواهد نمود اما آنچه برجای خواهد ماند امیدواریم تخریب و نابودی اکوسیستم‌های باارزش و سرایه‌های بی‌بدیل و بدون بازگشت نباشد.
سرمایه‌هایی که ارزش مادی و معنوی آن‌ها بسیار فراتر از اندک درآمدهای حاصل از اجرای پروژه‌های کم بازده ای است که ناکارآمدی اغلب آن‌ها در ایجاد اشتعال بالا، اینک بر همگان مبرهن شده است.
منبع: پایگاه خبری یافته
7274
خبرنگار:مریم نریمانی**انتشاردهنده:محمد علیدوستی

انتهای پیام /*

باشگاه مخاطبان ایرنا

برای ارسال نظرات از فرم پایین صفحه استفاده کنید.
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال