هدف ایرنا گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست

لبخند او در میان اشک های ما

کرمان - ایرنا - روزنامه کرمان امروز در شماره 2621 خود به مناسبت گذر از هفتمین روز درگذشت سید جلال طیب پیشکسوت تئاتر کرمان، مقاله ای با عنوان 'لبخند او در میان اشک های ما' را به قلم سیده فریبا روح الامینی به چاپ رسانده است.

در این مقاله آمده است: هفت روز از درگذشت پیشکسوت تئاتر کرمان سپری شد. سید جلال طیب چهره نام آشنا و مهربان که با خوشرویی و احترامی فوق العاده به دل تمامی دوستداران و نزدیکانش می نشست، گشاده رو و مردم دار، خوش‌اخلاق، صمیمی و دوستدار همه، به خصوص اهالی فرهنگ و هنر بود.
همیشه با عشق و علاقه و ظاهری آراسته در تمامی محافل هنری، ادبی، فرهنگی و اجتماعی حاضر می‌شد و خالصانه، دلسوزانه و محترمانه هنرمندان را می ستود و آنها را در راستای فعالیت، ترغیب می کرد.
حضور سبز وی اسباب دلگرمی برگزارکنندگان و میزبانان را فراهم می آورد. لبخندی مهرآمیز داشت. در جایگاه یک بزرگتر، نه تنها حضورش که کلامش نیز برای جوانان و نوجوانان قوّت قلب بود و مشوقی بر ادامه کارهای هنری، چه بسا که خود نیز هنرمند بود و دستی به قلم داشت و می نوشت و می سرود.
با این که خود مایه مباهات بود، بی هیچ فخری، به تمامی هنرمندان سرزمین خود با دیده افتخار می نگریست، حُسنی بسیار بزرگ و خصیصه‌ در خور بازنگری داشت.
نکته حائز اهمیت دیگر خاطرات، اندوخته‌ها، محفوظات و معلومات این استاد گرانقدر بود که در واقع بخشی مهم از حافظه تاریخ به حساب می آمد، در همین راستا، بارها و بارها اصحاب رسانه و مطبوعات با وی مصاحبه هایی نیز داشتند که هر یک به علت مختصاتی ویژه قابل تامّل و بررسی‌ است.
وی تنها با مدرک کارشناسی مدیریت، در واقع گنجینه علم و ادب و معرفت محسوب می شد.
با بزرگان، مفاخر و نام آوران استانی و کشوری مراوده و مفارقتی نزدیک داشت و به طبع در این مصاحبت ها، فوائدی هنری و بهره های علمی بین آنها مبادله می شود و اطلاعات ارزشمندی می داد و می گرفت. داد و ستدی پربها و گرانمایه.
اهل مطالعه بود به طوری که سال ها پیش دست اندرکاران فرهنگ، هنر و دانش، مجسمه او را به عنوان کتابخوان نمونه کشور ساخته بودند.
آقای طیب با این که امکانات اقامت در کشورهای خارجی را داشت، هرگز وطنش را ترک نکرد. همین جا و در کنار همین مردم ماند و تا پایان عمر از معاشرت و مجالست با آنها لذت برد. هرگز مسخره نکرد و خودش را برتر و بالاتر از آنها ندانست.
متکبر و خودبزرگ بین نبود. تواضع و فروتنی وی را که برخاسته از ایمان سرشار او به انسان و انسانیت و انسان بینی بود، هرگز به تظاهر، ریا، مصلحت رفتاری و رذایلی از این دست نیالود. واقع نگر و منطقی برخورد می‌کرد. شجاع بود و از گفتن حقیقت هیچ ابائی نداشت.
از دیدگاه حقیر، آقای طیب انسانی وارسته و بزرگ مردی برجسته بود. گرچه امروز در بین ما نیست و از این به بعد در محافل فرهنگی جایش بسیار خالی است اما یادش همیشه سبز، نامش پیوسته پایا و لبخندش هماره در میان اشک هایمان، ماناست.
روانش شاد باد.
دریافتی: حامد سالاری **انتشار:بهنام احمدی*
7420/ 5054

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال