7و 8آبان

جشن ˈتیرماسیزه‌شو ˈ و گرامیداشت روز مازندران

تهران-امسال درچهارمین جشنواره شعر و موسیقی مازندرانی‌های مقیم تهران ، جشن ˈ تیرماسیزه‌شو ˈ برگزار می‌شود.

کد خبر: 30628337 | تاریخ خبر: 02/08/1390 - 14:59

جشن تیرگان یا تیرما‌سیزه‌شو که در فرهنگ مردم مازندران به «لال‌شو» شهرت دارد، تا یکی دودهه پیش هر سال در 12آبان برابر با 10تیرماه تبری در مناطق مختلف استان از سوی جوانان و نوجوانان اجرا می‌شد. این آیین چندی است که به همت علاقه‌مندان فرهنگ مازندران در مناطق مختلف مازندران گاه به صورت نمادین و گاه به صورت واقعی برگزار می‌شود.

مدیر اجرایی چهارمین جشنواره شعر و موسیقی مازندران روز دوشنبه به ایرنا استان تهران گفت که به همت مجموعه فرهنگی هنری پارپیرار و با مشارکت انجمن‌ها و علاقه‌مندان به فرهنگ و هنر مازندران به مناسبت روز مازندران و جشن تیرگان، چهارمین جشنواره شعر و موسیقی مازندران در تاریخ 7و 8 آبان 1390 (به مدت دو شب) از ساعت 19 تا 22 در محل نمایشگاه بین المللی تهران (سالن میلاد) برگزار می‌شود.

خسرو علیزاده گفت: این جشنواره که در نوع خود برای نخستین بار برگزار می‌شود، گروه‌های مختلف هنری استان‌ها را در کنار هم قرار می‌دهد.

به گفته علیزاده بخشی از برنامه‌های این جشنواره شامل شعرخوانی، مراسم آیینی(تیرماسیزه) مازندرانی، اجرای موسیقی مازندرانی از سوی گروه «مشتاق حسن» به سرپرستی محمدرضا اسحاقی و گروه موسیقی پارپیرار است.

دبیر جشنواره افزود: تجلیل از فرهیختگان عرصه فرهنگ و هنر و افراد موثر مازندرانی، تکخوانی‌ها و نی‌نوازی‌های مازندرانی، گروه موسیقی سازینه متشکل از هنرمندان استان‌ها و اقوام مختلف از جمله: مازندران(ابوالحسن خوشرو)، آذربایجان(عاشیق حسن میرزاپور)، لرستان(ایرج رحمانپور)، بوشهر(محسن شریفیان)، کهکیلویه و بویراحمد(کورش اسدپور)، گیلان(ناصر وحدتی)، کرمانج خراسان(سهراب محمدی)، قشقایی(پروین بهمنی و ابراهیم کهندل‌پور)، ترکمن(بخشی طواق سعادتی) و بختیاری (پیمان بزرگ‌نیا) بخش‌ دیگر این جشنواره است.

در همین حال فرهود جلالی مدیر جشنواره که از بانیان اصلی جشنواره است، هدف از برگزاری جشنواره شعر و موسیقی مازندران را اشاعه فرهنگ اصیل و ناب مازندران می‌داند و می‌گوید: علت این‌که از گروه‌های موسیقی دیگر اقوام دعوت کردیم که در جشنواره امسال شرکت کنند، ایجاد وحدت و همدلی اقوام مختلف ایران است. به نظر ما ایرانی‌ها علاوه بر زبان مشترک فرهنگ و باورهای مشترکی دارند که می‌توان رگه‌های آن را در آیین‌های مشابه و مهم‌تر از آن در موسیقی و شعر آنان مشاهده کرد.

تهرام ا.ص/1666

انتهای پیام /*