هدف ایرنا گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست

خانه فراکسیون‌ها

تهران- ایرنا- میان انبوهی از اخبار 290 نماینده مجلس شورای اسلامی، کمتر هفته‌ای را می‌توان یافت که در آن خبری از تشکیل یک فراکسیون جدید با اهداف خاص و امضای چند ده ساکن ساختمان سبز بهارستان نباشد.

نمایندگان مردم در قوه قانونگذار جمهوری اسلامی با اهداف و انگیزه‌های مختلف و فراخور موضوعات روز با همراهی چند تن از همکاران خود فراکسیونی را با عناوینی خاص تشکیل می‌دهند که از عمده آنها جز یک خبر در خبرگزاری‌ها هیچ نام و نشان دیگری وجود ندارد. گاهی اوقات در راهروهای بهارستان، برگه‌ای نصب شده روی محل‌های تعبیه شده خبر از برگزاری جلسه فلان فراکسیون در بهمان ساعت می‌دهد ولی هرگز مشخص نمی‌شود که به راستی جلسه مذکور برگزار می‌شود یا خیر، یا اینکه خروجی این جلسات یا حتی رئوس برنامه‌های آن چیست.

این اخبار به نسبت پرتعداد تشکیل فراکسیون‌های مختلف در مجلس شورای اسلامی خبر از ضعفی ساختاری در آیین‌نامه خانه ملت می‌دهد و پرسشی تا امروز بی‌پاسخ را در افکار عمومی ایجاد می‌کند که «مگر یک مجلس چند فراکسیون می‌خواهد؟» پاسخ این سوال بماند با اعضای هیات رییسه پارلمان ولی به فرض پذیرش لزوم تشکیل فراکسیون‌های مختلف در مجلس شورای اسلامی، باید به سوال دیگری پاسخ گفت، آن هم اینکه یک فراکسیون با چند نماینده تشکیل می‌شود.

مثل معروفی است که می‌گوید: «بگذار گذشته بگذرد.» مثلی که شاید همیشه صادق باشد و در احوال آدمی جاری ولی حداقل پارلمان ایران از این قاعده مستثناست. سال 90 نمایندگان مجلس شورای اسلامی در جریان اصلاح آیین‌نامه داخلی خانه ملت طی پیشنهادی از علی لاریجانی، ‌بندی را تصویب کردند که براساس آن هر نماینده با همکاری 7 تن دیگر (در مجموع 8 تن) بتواند «برای پیگیری بهتر اقدامات و کمک به پیشبرد اهداف مجلس شورای اسلامی» فراکسیونی خاص را تشکیل دهد. از آن سال تاکنون این رقم دستخوش تغییرات مثبتی شد به‌طوری‌که امروز و با استناد به اظهارات عباس پاپی‌زاده، نایب‌رییس کمیسیون تدوین آیین‌نامه داخلی مجلس، «هر 20 یا 30 نماینده» می‌توانند با هماهنگی هیات رییسه مجلس، اقدام به تشکیل یک فراکسیون جدید کنند.

افزایش تعداد افراد لازم یا در عبارتی صحیح‌تر امضاهای لازم برای تشکیل یک فراکسیون در طول
7 سال گذشته گامی رو به جلو است اما ظاهرا ناکافی! «فراکسیون مقابله با تحریم امریکا در مجلس تشکیل می‌شود»، «فراکسیون انجام اقدامات پیش‌دستانه علیه تهدیدهای امریکا در مجلس تشکیل شد»، اینها تیتر اخباری است که در طول5 روز گذشته در رسانه‌های رسمی و معتبر کشور منتشر شده ولی اوضاع زمانی رنگ ‌و بوی متفاوت‌تری به خود می‌گیرد که بدانید این دو فراکسیون تنها در لفظ یکسانند ولی در عمل دو فراکسیون مجزا از یکدیگر و طبیعتا با افرادی متفاوت محسوب می‌شوند به‌طوری‌که در یک سو اصلاح‌طلبان خانه ملت ایستاده‌اند و در سوی دیگر اصولگرایان.

در این بین کافی است اخباری نظیر تشکیل فراکسیون‌‌های مختلف را که بعضی از آنها در زمان خود جنجال‌های خاصی را به همراه داشته در ذهن یا به لطف گوگل مرور کنید تا با شوری این آش بیشتر آشنا شوید. تشکیل فراکسیون‌ها موضوعی است که به نظر می‌رسد وکلای ملت نیز با آن دست به گریبانند و از آن ناراضی تا جایی که پاپی‌زاده حدود یک سال پیش خبر از تهیه طرحی برای اصلاح آیین‌نامه داخلی مجلس را داده بود که براساس آن «هر 70 نماینده می‌توانند یک فراکسیون تشکیل دهند.» علاوه بر آن «عضویت نمایندگان در دو یا چند فراکسیون سیاسی ممنوع خواهد شد.» طرحی که تا لحظه نگارش این گزارش خبری از تصویب نهایی و در عبارتی بهتر، لازم‌الاجرا شدنش نیست.

در این بین «ایراد ساختاری آیین‌نامه مجلس» تنها یک سوی موضوع محسوب می‌شود و پرداختن به آن، یک‌جانبه نزد قاضی رفتن است و بس. سوی دیگر این مجلسی که حالا می‌توان آن را خانه فراکسیون‌ها خواند، نمایندگانی ایستاده‌اند که از قضا شوق و علاقه قابل‌توجهی به تشکیل فراکسیون‌های مختلف دارند. به عنوان مثال روز گذشته فراکسیونی تحت عنوان «پیگیری بیانیه گام دوم انقلاب» که مشابه آن سال 95 تحت عنوان «فراکسیون 1404» رونمایی شده بود، با امضای 170 نماینده مجلس شورای اسلامی با هدف جلب‌توجه «قوای مجریه و مقننه» توسط محمدحسین فرهنگی، نماینده اصولگرای مردم تبریز در خانه ملت در حالی رونمایی شد که از عمر مجلس دهم تنها 10 ماه باقی است و این یعنی پیگیری بیانیه رهبر انقلاب اسلامی که در آن جوانان را خطاب قرار داده‌اند و آینده بلندمدت جمهوری اسلامی را ترسیم کرده‌اند فقط برای 10 ماه. هرچند که از دید افکار عمومی تشکیل فراکسیون‌های مختلف موضوع منفی یا حداقل مثبتی محسوب نمی‌شود ولی اگر نماینده باشید و به روزهای انتخابات نزدیک شوید در خواهید یافت که نوشتن جمله رییس فراکسیون فلان نه‌تنها خالی از لطف نیست بلکه توجهات را بیش از پیش به سوی شما جلب خواهد کرد.

با تمام این تفاسیر موضوع تشکیل فراکسیون‌های مختلف در مجلس شورای اسلامی حداقل از دیدگاه آیین‌نامه خانه ملت نه تنها امری خلاف قانون نیست بلکه کاملا در راستای عمل به آن محسوب می‌شود ولی نکته قابل‌توجه اینجاست که عمده این فراکسیون‌ها چیزی جز یک اسم نیستند و عملا هیچ کدام از آنها به استثنای سه فراکسیون سیاسی پارلمان دهم، هرگز گزارش عملکرد خاصی را به رسانه‌ها یا مردم ارایه ندادند.

غلامعلی جعفرزاده ایمن‌آبادی که نایب‌رییس فراکسیون نزدیک به رییس مجلس (مستقلین) است در همین زمینه به «اعتماد» گفت که پیش‌تر به نمایندگان گفته بودند که دیگر فراکسیونی در مجلس تشکیل نشود، موضوعی که پیش‌تر و برای مدت نه‌چندان طولانی بین خبرنگاران پارلمان مطرح بود ولی در عمل جامه حقیقت به تن نکرد چراکه از اسفند ماه سال گذشته تاکنون حداقل 5 فراکسیون جدید در قوه ‌مقننه اعلام وجود کرده‌اند. با تمام این تفاسیر، این موضوع یا به‌زعم برخی نمایندگان، معضل می‌تواند به سادگی برطرف شود اگر اهالی ساختمان بهارستان عزم اصلاح آیین‌نامه یا حداقل نظارت‌پذیر کردن فراکسیون‌هایی که جعفرزاده ایمن‌آبادی تعداد آنها را 40 عدد (بدون درنظرگیری فراکسیون‌های سیاسی) اعلام می‌کند، را کرده باشند؛ موضوعی که نماینده رشت نیز بدان تاکید می‌کند ولی این گفته جامه حقیقت به تن نکرد چراکه حداقل از اسفند ماه سال گذشته تاکنون بهارستان شاهد تشکیل 5 فراکسیون جدید بوده است؛ عزمی که این روزها اگر نایاب نباشد، با احتساب مشکلات اقتصادی کشور و اقدامات خصمانه واشنگتن، شاید نایاب شده باشد، هر چند که مجلس بارها و بارها خوی پیش‌بینی‌ناپذیر خود را اثبات کرده است.

منبع: روزنامه اعتماد؛ 1398.02.04
گروه اطلاع رسانی**9370**2002

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال