چین و هند، نزدیک اما دور

پکن- ایرنا- چین و هند به عنوان دو کشور پرجمعیت دنیا از دیرباز به عنوان دو رقیب دارای اختلافات و تنش های فراوانی در زمینه های ارضی، اقتصادی و سیاسی بوده اند این تنش ها زمانی نمایانتر شد که دهلی نو اعلام کرد حاضر نیست در دومین اجلاس بین المللی همکاری راه ابریشم در پکن شرکت کند.

به گزارش ایرنا دو سال قبل هم که چنین همایشی برای نخستین بار در پایتخت چین برگزار شد، هند در کنار آمریکا در زمره کشورهایی بود که از حضور در این نشست بزرگ خودداری کرد.
با توجه به بهبود روابط هند و چین در سال گذشته و ارتباطات مختلف میان نارندرا مودی نخست وزیر هند و شی جین پینگ رییس جمهوری چین از جمله نشست غیر رسمی آن دو در 'ووهان'، پکن امیدوار بود که هند موضع خود را در خصوص طرح یک جاده و یک کمربند تغییر دهد اما تا کنون این اتفاق نیفتاده است.
به گفته مقامات هندی کریدور اقتصادی چین و پاکستان که بخشی از طرح یک جاده یک کمربند چین است از منطقه کشمیر اشغال شده توسط پاکستان عبور می کند و این امر حاکمیت ارضی هند را نقض می کند و چین با سرمایه گذاری طولانی مدت خود در این کریدور به این اشغال غیر قانونی کشمیر مشروعیت بخشیده است.
با این حال اختلافات دو کشور فقط به راه ابریشم محدود نمی شود بلکه مسایل ارضی از سال های 1960 به این طرف دامن یکدیگر را گرفته و به رغم برگزاری دهها دور نشست های مختلف کاری، دو طرف نتوانسته اند این مناقشات را پایان دهند و بلکه در سال های اخیر بارها به جنگ نزدیک شده اند دو طرف یک بار برای همین اختلافات در سال 1962 میلادی دچار درگیری نظامی شدند.
در همین حال به نظر می رسد روابط نزدیک چین و پاکستان، همیشه موی دماغ هند بوده است و هندی ها از اینکه چین در حال اجرای کریدور راه ابریشم 60 میلیارد دلاری در پاکستان است خرسند نیستند و یکی از اصلی ترین دلایل حضور نیافتن آنها در کنفرانس راه ابریشم هم وجود چنین مسیری است.
از سوی دیگر اختلافات دو کشور بر انتخابات ماه جاری میلادی هند که از 11 آوریل تا 19 می برگزار می شود، سایه انداخته است و برخی از تحلیلگران بر این باورند که دولت هند می کوشد تا از کارت چین برای پیشبرد راهبردهای خود و پیروزی در این انتخابات استفاده کند.
'لیو رویی' از موسسه مطالعات معاصر در شهر شانگهای در شرق چین می گوید که نارندرا مودی نخست وزیر هند با کاهش محبوبیت روبرو است و برای همین از هیچ تلاشی برای بالا بردن محبوبیت خود دریغ نمی کند و سعی دارد از اختلافاتی که کشورش با چین در زمینه های فوق دارد به بهترین شکل بهره بگیرد.
او می افزاید: دو کشور همچنان برسر مرزهای شمالی دچار مناقشه هستند و مودی می خواهد با حضور در این مناطق نشان دهد که همچنان توان بالایی برای حراست از کشور دارد.
کارشناسان دیگری هم معتقد هستند چین و هند دچار اختلافاتی هستند هرچند این اختلافات باعث بروز یک بحران میان دو کشور نشده است اما برای مودی یک کارت برنده است.
در این میان نباید تلاش برخی از غربی ها و رسانه های غربی را فراموش کرد که سعی دارند بین چین و هند اختلاف بیندازند و نمونه های آن این است که فشار می آورند تا هند از چین فاصله بگیرد.
لیو بر این باور است که نارندرا مودی به رغم اختلافات کشورش با چین می داند که پکن همیشه بین دهلی نو و اسلام آباد نقش میانجی را بازی کرده است و هرگز تلاشی برای ضربه زدن به منافع ملی هند نداشته است.
یکی دیگر از اختلافات دو کشور، موضوع 'مسعود اظهر' است هند بارها به طور رسمی به حمایت و جلوگیری چین از قرار گرفتن نام 'مسعود اظهر' در لیست تحریم های سازمان ملل به این کشور اعتراض کرده است.
هند در واپسین روزهای سال 2016 هم تلاش کرد که نام 'مسعود اظهر' رهبر گروه شبه نظامی جیش محمد را در فهرست تحریم های سازمان ملل قرار دهد که این تلاش با وتوی چین ناکام ماند.
پیشنهاد یک کمربند - یک جاده یکی از طرح های مهم دولت شی جین پینگ است که تا کنون 124 کشور و 29 سازمان بین المللی موافقت نامه همکاری با چین در این مورد را امضا کرده اند.
چین معتقد است ساخت یک کمربند - یک جاده بر همکاری های صلح آمیز، درهای باز و فراگیر، تجربیات و منافع مشترک و برد - برد پایبند است به همین دلیل پکن بر مشورت، سازندگی و بهره برداری مشترک اصرار دارد با این حال این طرح بزرگ مخالفانی مانند آمریکا، هند و ژاپن دارد.
آساق**231**1904**

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال