ایرناپلاس از بایدهای ادغام بانک‌های نظامی گزارش می‌دهد

از تجربه ادغام بانک‌های کره تا دردسر یکی کردن بانک‌های بد

تهران- ایرناپلاس- کارشناسان با نفس ادغام بانک‌ها کاملاً موافق هستند، اما پیشرفت و سلامت این امر را در گرو تحقق پیش‌شرط‌هایی مانند متعادل‌ کردن ترازنامه‌‌ها و تقسیم‌ بانک‌های بد بین چند بانک‌ خوب، می‌دانند.

بر اساس مصوبات شورای پول و اعتبار و شورای عالی هماهنگی اقتصادی (سران سه قوه) قرار است بانک‌های انصار، قوامین، حکمت ایرانیان، مهر اقتصاد و مؤسسه اعتباری کوثر در بانک سپه ادغام شوند. حسن روحانی، رئیس‌جمهوری در مجمع سالانه بانک مرکزی، از انجام مراحل ادغام این بانک‌های نظامی تا پایان سال 1397 خبر داده و تأکید کرده که مردم و سپرده‌گذاران نگران سپرده‌های خود و آثار این ادغام نباشند. این طرح که از سال گذشته با عنوان ساماندهی بانک‌های کشور شروع شد، مانند هر تغییر ساختاری و زیربنایی نیاز به روندی تدریجی دارد.

کارشناسان مطرح بانکی کشور در سال‌های گذشته بارها به ضرورت اصلاح ساختاری بانک‌ها تأکید کرده بودند؛ سیاستی که به گفته آن‌ها در کشورهای زیادی مانند آمریکا، سوئد، ژاپن و کره جنوبی اجرا شده است. مهم این است که اگر امروز منابع کافی (داخلی یا از مؤسسات بین‌المللی) در اختیار داشتیم که بتوانیم سریع‌تر مشکل نظام بانکی را حل کنیم، مطمئناً رشد اقتصادی کشور بیش از سه درصد در سال می‌شد. در نتیجه، هر چه سریع‌تر این کار انجام شود، به نفع کشور است.

**تجربه ژاپن و کره

به گفته پرویز عقیلی کرمانی، مدیرعامل بانک خاورمیانه، تجدید ساختار، نقطه‌ضعف اقتصاد نیست، بلکه اقدام به‌موقع برای آن، دقیقاً نقطه قوت یک اقتصاد است. بانک‌های ما نیز به اصلاح ساختار نیاز دارند و این موضوع مختص ایران نیست. کره جنوبی در سال 2002 در حالی که 33 بانک داشت به اصلاح نظام بانکی دست زد و این اقدام حدود 170 میلیارد دلار هزینه داشت. در پایان این اقدام، از 33 بانک، 16 بانک تعیین تکلیف شدند. برخی از این بانک‌ها بسته شده و برخی از آن‌ها ادغام شدند که در نتیجه، تعداد بانک‌های این کشور به عدد 17 رسید.

با این حال، عقیلی کرمانی معتقد است باید این برنامه به‌صورت تدریجی پیش برود. به گفته وی، اگر بخواهیم کاری مشابه کره جنوبی در کشور ما انجام شود، حدود 180 تا 200 میلیارد دلار هزینه دارد. این در حالی است که در شرایط کنونی درآمدهای نفتی ما کاهش یافته و نمی‌توانیم یک شبه، این پول را تخصیص دهیم. بنابراین در کوتاه‌مدت نمی‌توان این فرآیند را انجام داد. به نظر مدیرعامل بانک خاورمیانه از آنجایی که نمی‌توانیم همه این پول را یک‌باره هزینه کنیم و بانک‌ها را اصلاح کنیم، باید طی یک فرآیند دو مرحله‌ای، این برنامه را پیش برد که مرحله اول نسخه‌ای مشابه ژاپن و مرحله دوم برنامه‌ای مشابه کره جنوبی خواهد بود.

وی همچنین گفته بود: ژاپنی‌ها زمانی که تصمیم به تجدید ساختار نظام بانکی خود گرفتند، در اوایل دهه 1990 میلادی، ترازنامه بانک‌ها را کوچک کردند که اصطلاحاً به آن شرینک کردن (Shrink) گفته می‌شود. به این معنا که بانک‌ها دارایی‌های خود را کاهش داده و وجوه حاصل را برای بازپرداخت بدهی‌های گران‌قیمت‌تر اختصاص دهند؛ مشابه کاری که بانک مرکزی در ایران انجام می‌دهد. باید به مدیران برنامه دهیم که ظرف سه سال، ترازنامه بانک را کوچک کرده، در قسمت دارایی‌ها «سرمایه‌گذاری‌ها» را بفروشند، مستغلات اضافی را فروخته و مطالبات سررسید شده را وصول کنند و در طرف بدهی‌ها نیز سپرده‌های گران‌قیمت خود را واریز کرده و سایر بدهی‌ها با هزینه بالا واریز شوند. تا این مرحله به روش ژاپنی حرکت کرده‌ایم. سه سال دوم باید به روش کره‌ای باشد. یعنی بانک‌هایی که کفایت سرمایه آن‌ها بر اساس کمیته بازل سه به حد کافی نباشد، باید تعیین تکلیف شوند.

در حال حاضر و بر اساس این مقررات، حداقل نسبت کفایت سرمایه در بازل سه، مقدار 13 درصد تعیین شده است. در نتیجه از نظر عقیلی باید در سه سال دوم، اقداماتی در جهت بهبود نسبت کفایت سرمایه بانک‌ها انجام دهیم. وی یک طبقه‌بندی ارائه کرده بود، بدین صورت که نخست، بانک‌هایی که نسبت کفایت آن‌ها زیر 6 درصد است باید تعیین تکلیف (تعطیل) شوند. دوم، آن‌هایی که بین 6 تا 10 درصد کفایت سرمایه دارند، یا باید افزایش سرمایه بدهند و سهامدار جدید پیدا کنند یا با هم ادغام شوند و سرمایه جدید بیاورند. سوم آن‌هایی که کفایت سرمایه بالای 10 درصد و وضعیت نسبتاً مناسبی دارند، می‌توانند به‌صورت مستقل در بازار باقی بمانند.

در این خصوص، وحید شقاقی‌ شهری، اقتصاددان در گفت‌وگو با ایرناپلاس گفت: روش ادغام مجموعه بانک‌های انصار، حکمت ایرانیان، مهراقتصاد، کوثر و قوامین با بانک سپه، روش درستی نیست، زیرا همه این‌ها، بانک‌های مشکل‌داری محسوب می‌شوند و با این کار، اوضاع را از قبل بدتر می‌کنیم.

به گفته این استاد دانشگاه، به‌طور معمول روش ادغام در شرایطی به کار گرفته می‌شود که تعدادی بانک بد وجود دارد و برای اینکه آن‌ها را ساماندهی کنند به بانک‌های خوب الحاقشان می‌کنند تا از این طریق بانک‌های خوب بتوانند راهبر مناسبی برای بانک‌های بد باشند. این در حالی است که این بانک‌ها ناترازی بالایی دارند و با وجود بدهی بسیار بالا با کمبود دارایی و منابع بلوکه شده مواجه هستند، در چنین شرایطی مدیریت سخت‌تر از قبل می‌شود.

شقاقی‌ شهری نیز معتقد است باید این بانک‌ها بین بانک‌های خوب تقسیم می‌شدند تا از این طریق ناترازی آن‌ها مدیریت شود. در حالی که به گفته وی خود بانک سپه از نظر ترازنامه مشکلات زیادی دارد. وی گفت: زمانی که یک بانک بد به بانک بد دیگری ملحق شود، مدیریت آن بسیار سخت‌تر می‌شود.

وی همچنین گفت: در حال حاضر وضعیت املاک تغییر زیادی داشته و قیمت‌ها به‌شدت صعودی شده است و به همین دلیل به نظر نمی‌رسد خریدار زیادی برای املاک و شعبات این بانک‌ها در بازار وجود داشته باشد.

به‌طور کلی باید گفت که کارشناسان با نفس ادغام موافق هستند، اما پیش‌برد درست این برنامه را به تحقق پیش‌شرط‌هایی موکول می‌کنند. بنابراین باید منتظر ماند و دید آیا سیاستگذار پولی پیش از ادغام آن‌ها، تدبیری برای متعادل کردن ترازنامه این بانک‌ها خواهد اندیشید یا خیر؟

**اداره کل اخبار چندرسانه‌ای**ایرناپلاس**

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال