هدف ایرنا گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست

رسانه‌ای که باید ملی باشد

تهران- ایرنا- رویکرد صدا و سیما این روزها بسیار مورد نقد قرار گرفته و این انتقاد هم به لحاظ برنامه‌سازی و هم به لحاظ تحلیلی، به صدا و سیما وارد است. دلیل عمده این انتقادات نگاه جانبدارانه‌ای است که به اغلب موضوعات، عمدتا به مسائل سیاسی دارد. نکته قابل توجه این است که همان طیفی که معتقدیم گرایش صدا و سیما به آن جهت بیشتر است نیز منتقد رویکرد رسانه ملی هستند.

روزنامه اعتماد در یادداشتی به قلم طیبه سیاوشی آورد: به عبارت دیگر صدا و سیما در برنامه‌های مختلف رویکردی دارد که با نگاه مردم همخوانی ندارد؛ منظور از این حرف این نیست که تک تک مردم باید بتوانند در صدا و سیما صحبت کنند اما برآیند آن چیزی که از رسانه ملی به گوش می‌رسد چیزی نیست که بازگو‌کننده نظرات قاطبه مردم باشد.

وقتی صدا و سیما به تحلیل عملکرد خود می‌پردازد، استناد می‌کند که بیشتر از 80 درصد مردم برنامه‌های صدا و سیما را تماشا می‌کنند. این موضوع شاید در مورد برنامه‌های سرگرم‌کنند‌ه‌ای که شب‌های جمعه پخش می‌شود، صدق کند اما برنامه‌هایی که از ده‌ها کانال رسانه ملی منتشر می‌شود برنامه‌هایی نیست که حداقل در شهری که من نماینده آن هستم مطلوب مردم باشد؛ به وی‍ژه درباره برنامه‌های خبری و تحلیلی رویکرد صدا و سیما کاملا رنگ یکجانبه‌گرایانه به خود گرفته و باعث شده تا مردم از آشنایی با نظرات جناح‌های دیگر محروم شوند. یعنی حتی زمانی که از داخل مجلس گزارش تهیه می‌کنند همه جناح‌ها را نمی‌بینند. به عبارت دیگر مصاحبه‌ها و اظهارنظرها درباره مسائل روز نیز منتهی می‌شود به گفت‌وگو با نمایندگان یک جناح خاص.

چندباری که به رسانه ملی رفتم و تنها دغدغه‌ام این بود که مردم را با مسائل کودکان و مشکلاتی که در جامعه برای آنها وجود دارد آشنا کنم فقط بحث را محدود به کودکان و قانون حمایت از کودکان و نوجوانان کردم و خوشبختانه این فرصت به من داده شد که تنها در این مورد صحبت کنم اما اینکه در برنامه‌های پربیننده و ساعات پربیننده این مباحث مطرح شود برای ما اهمیت زیادی دارد بخصوص در مواردی که رسانه ملی به مجلس می‌پردازد و مهم است که همه سلیقه‌ها دیده شوند؛ اما آنچه متداول است این است که فقط یک جریان محروم می‌شود و صدای جریان مقابل پخش می‌شود. به نظر من با توجه به اینکه بودجه صدا و سیما از بیت‌المال تامین می‌شود لازم است این سازمان انحصاری بودن را کنار بگذارد چرا که ما رسانه خصوصی نداریم.

برای تبیین رویکرد صدا و سیما کافی است نگاهی به نوع پوشش خبری جشنواره فیلم فجر بیندازیم. در یک رویداد بزرگی مانند جشنواره فیلم فجر یک کارگردان یک نقد خیلی مختصری را مطرح کرده است بی‌جهت صدای گوینده تلویزیون روی صحبت‌های این کارگردان پخش می‌شود تا صدای انتقاد او به گوش کسی نرسد، وقتی این قبیل سانسورها صورت می‌گیرد من بیننده کنجکاو می‌شوم ببینم که این فرد چه چیزی گفته که گوینده صدا و سیما اینچنین تلاش می‌کند صدای آن کارگردان شنیده نشود. به نظر می‌رسد اگر بخواهیم مخاطبان بیشتری را پای برنامه‌های صدا و سیما بنشانیم باید از این سبک و سیاق خارج شویم.

صدا و سیما تجربه مناظره‌های انتخاباتی را دارد و به یاد داریم که چطور این مناظره‌ها با استقبال مردم روبه‌رو شدند؛ حتی افرادی که نقد جدی به رسانه ملی دارند، نشستند و این برنامه‌ها را تماشا ‌کردند. با اینکه درباره اصلاح معاونین خبری مواضعی وجود دارد اما به نظر می‌رسد لازم است یک بازنگری در رویکردهای خبری بلکه کل برنامه‌های صدا و سیما صورت بگیرد. به همین علت ما در کمیسیون فرهنگی به جد طرح اداره صدا و سیما را دنبال کردیم و احتمالا بعد از پایان بررسی لایحه بودجه 98 در دستورکار مجلس قرار خواهد گرفت. در این راستا یکی از پیشنهادات مطرح شده این است که صدا و سیما به شیوه هیات امنایی اداره شود تا از اعمال نظرهای سلیقه‌ای و یکجانبه‌گرایی پرهیز شود.

منبع: روزنامه اعتماد؛ 1397،12،02
گروه اطلاع رسانی**2059

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال