«برجام» عامل اختلاف افکن در آوردگاه مونیخ

تهران- ایرنا- اعضای تروئیکای اروپا که چند روز پیش اجلاس ورشو را در مخالفت با سیاست های آمریکا بایکوت کرده بودند در پنجاه و پنجمین اجلاس امنیتی مونیخ فرصتی به دست آوردند تا ضمن تاکید بر حفظ برجام، سیاست های یکجانبه گرایانه و زیاده خواهی های کاخ سفید را به چالش بکشند.

به گزارش گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری ایرنا، طی روزهای اخیر دو نشست متوالی در قلب قاره سبز توجه جهانیان را به خود جلب کرد. اجلاس نخست روزهای چهارشنبه و پنجشنبه (24 و 25 بهمن) در ورشو پایتخت لهستان به مدت دو روز برگزار شده بود. در اجلاس مذکور که با ابتکار و مدیریت آمریکایی ها بود، وزیران امور خارجه بازیگران موثر و گردانندگان اتحادیه اروپا مانند فرانسه و آلمان از جمله غایبان بودند.
مقامات ارشد اتحادیه به دلیل اختلاف نظر با ایالات متحده در پاره ای مسائل در اجلاس ورشو حضور نیافتند و «جرمی هانت» وزیر خارجه بریتانیا نیز تنها با هدف حضور در جلسه ای مربوط به یمن در این کنفرانس شرکت کرد. مهمتر از همه «فدریکا موگرینی» مسوول سیاست خارجی اتحادیه بود که از شرکت در این اجلاس خودداری نمود.
اما روز بعد (جمعه 26 بهمن) با برگزاری اجلاسی دیگر تحت عنوان «اجلاس امنیتی مونیخ» فرصتی سه روزه رقم خورد تا افزون بر حضوریابی مقامات بلندپایه اتحادیه، برخی مقامات جمهوری اسلامی از جمله «محمدجواد ظریف» وزیر امور خارجه نیز در آن اجلاس حضور یابند؛ اجلاسی با حضور 30 رئیس دولت و نزدیک به 50 وزیر امور خارجه که از تاثیرگذاری و اهمیت فزاینده آن حکایت می کند.
اختلاف نظرها بین آمریکا و اروپا زمانی آشکارتر شد که مقامات دو طرف در ارتباط با آینده و پیامدهای توافق هسته ای اعلام موضع کردند. برخلاف اجلاس ورشو که در آن «مایک پمپئو» وزیر امور خارجه ترامپ صحنه گردان بود، در جریان اجلاس سیاسی و امنیتی مونیخ این ماموریت بر دوش «مایک پنس» معاون رئیس‌ جمهوری آمریکا قرار گرفت تا با دامن زدن به سیاست های ایران هراسانه، اروپایی ها را از تداوم همکاری با ایران در زمینه اجرای برجام منع کند.
از این رو معاون رئیس‌ جمهوری آمریکا روز شنبه گذشته در جریان سخنرانی خود به صراحت از قدرت های اروپایی درخواست کرد تا از توافق هسته ای با ایران خارج شده و به صف تحریم کنندگان اقتصادی ایران بپیوندند. کانال ویژه مالی آلمان، فرانسه و بریتانیا با عنوان «اینستکس» که 11 بهمن ماه برای تسهیل تبادلات مالی میان شرکت ‌های اروپایی با ایران رونمایی شد نیز از نگاه پنس دور نماند و به انتقاد از آن پرداخت.
پنس و دیگر مقامات کابینه ترامپ در حالی اینستکس را بسترساز تعمیق شکاف میان اروپا و آمریکا می دانند که سران بروکسل در شعار و عمل نشان داده اند دست کم در این زمینه حاضر به کنار آمدن با کاخ سفید نیستند. عدم حضور آنان در نشست ورشو که به دعوت آمریکایی ها برای ائتلاف سازی علیه برجام برگزار شده بود هم در این راستا قابل ارزیابی است.
کشورهای اتحادیه اروپا اما دغدغه ها و همچنین اولویت هایی متفاوت از ایالات متحده دارند و آنها قبل از هر موضوعی به اهمیت جوانب سیاسی - امنیتی توافق هسته ای نظر می افکنند. همان طور که «فدریکا موگرینی» مسوول سیاست خارجی اتحادیه در جریان برگزاری اجلاس مونیخ تاکید کرد که «برجام یک مساله‌ امنیتی برای اروپا» است و با این جمله بر سینه نماینده ترامپ و خواسته وی مبنی بر خروج اروپا از برجام دست رد زد.
مقامات اتحادیه اروپا به مشکلات داخلی خود و تبعات برجام شکنی بی اعتنا نیستند. افزایش تحرکات تروریستی که پس از بحران های خاورمیانه در غرب و به ویژه در اروپا شدت یافته، دست ملی گراهای تندرو را در ماجراجویی باز گذاشته است.
اروپایی ها همچنین مهاجران را عامل بی ثباتی و ناامنی اروپا معرفی و مقامات خود را ارتباط با تصمیمات مهاجرتی زیر سوال می برند. بی تردید در صورت تعمیق و گسترش بحران ها در مناطق مختلف جهان بخصوص خاورمیانه که از لحاظ جغرافیایی به اروپا نزدیک است، قاره سبز ناگزیر هزینه های مالی، اجتماعی و روانی آن را باید بپردازد.
تفاوت نگاه اروپا و آمریکا به برجام یک روی سکه است و سیاست های تهاجمی و یکجانبه گرایی آمریکا روی دیگر آن.
کارشناسان بر این باورند که آمریکای ترامپ تا کنون در عمل نشان داده که برای منافع و خواست متحدان اروپایی ارزشی قائل نیست و بی اعتنا به نظرات همپمانان اروپایی از پیمان های بین المللی همچون پاریس، برجام و غیره کنار کشیده و در حال خارج ساختن نیروهای خود از افغانستان و سوریه است؛ سیاست هایی که در تقابل با نظرات مقامات اروپایی قرار دارد.
آمریکا اجلاس ورشو را نیز در قلب اروپا آن هم بدون حضور سران اتحادیه برگزار کرد و معاون رئیس جمهوری آمریکا در اجلاس مونیخ نیز ادعای «رهبری جهان غرب» را نمود.
پنس تاکید کرد که ایالات متحده همچنان قصد دارد نقش رهبری جهان غرب را برعهده داشته باشد؛ اظهارنظری که به باور کارشناسان، نشان از تداوم سیاست های یکجانبه گرایانه آمریکا دارد. پس بی دلیل نبود که اروپایی ها ترجیح دادند از همان ماه های ابتدایی ورود ترامپ به کاخ سفید به تدریج راه خود را از آمریکا جدا سازند که نمود آن را می توان در در موضوع برجام مشاهده کرد.
پژوهش**9242**1552

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال