مسائل محله هرندی با حضور اساتید جامعه شناس بررسی شد

تهران- ایرنا- در نشست «تجربه زیسته از دروازه غار به هرندی» مسائل مختلف این محله بررسی و برای راهکار در راستای برون رفت از مشکلات آن طرح هایی توسط کارشناسان ارائه شد.

به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی ایرنا، در این نشست که عصر یکشنبه توسط جمعیت دانشجویی مردمی امام علی (ع) در خانه وارطان و با حضور اساتید، دانشجویان، داوطلبان برگزار شد به بررسی وضعیت و شرایط منطقه دروازه غار که امروز با عنوان هرندی شناخته می شود، پرداخته شد.
پرویز پیران استاد جامعه شناسی با اشاره به نقش و خدمات ان جی او ها در این محله و تحقیقاتی که در راستای بهبود وضعیت محله و شناخت نقاط ضعف و قوت آن انجام شده، گفت: از زحمات عزیزان در این راستا تشکر می کنم، مشخص است که تا عشق نباشد این اتفاق ها رخ نمی دهد اما مهم این است که گام خود را درست برداریم.
وی اظهار داشت: کشور ما پر از اشتباهات و آرزوها، تضادها و تناقض های تکرار شونده است که از آنها درس نمی گیریم. در گذشته در ایران شاهد مشارکت فنی و تخصصی نبودیم اما این روزها این موضوع در حال شکل گیری است.
پیران افزود: گاهی در جریان کمک و خدمت احساسات به فرم بیان و عرضه حاکم است، این خوب است اما می تواند ضررهایی نیز به همراه داشته باشد، پس باید حالت عادی به خود بگیرد.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به زبان و مفهوم اشاره و اضافه کرد: باید از واژه حاشیه استفاده نکنیم. این خودش بار منفی دارد، عنوان کودک حاشیه می تواند خودش انفعالات منفی ایجاد کند.
پیران با بیان اینکه باید نگاه خود را از نیمه خالی این محلات به دارایی های این محلات معطوف کنیم، تاکید کرد: باید نیمه پر لیوان را دید و رویکرد دارایی محور به محلات داشته باشیم چرا که هر محله دارایی و استعدادهای خاص خودش را دارد.
وی گفت: همیشه نگاه ها از بیرون به این محلات بوده و سعی کرده ایم از بیرون محلات را بسازیم اما در مدل جدید جامعه شناسان و کارشناسان بر این اعتقادند که باید محلات را با توجه به دارایی ها و استعدادهایی که دارند از درون به آنها نگاه کرد و ساخت.
پیران افزود: هیچ محله ای بدون توانایی و دارایی نیست، باید بپذیریم همه انسان ها توانمند هستند، در واقع مشکل خیلی از جوامع پیدا کردن و کشف این توانمندی ها است. در همین راستا ان جی او ها می توانند بستر لازم برای توانمندی افراد در این محلات را داشته باشند.
وی گفت: باید نقش تسهیل گر داشته باشیم نه مداخله گر، این در حالی است که نهادها تا زمانی که خدمت می کنند، باید در این محلات حضور داشته باشند. نهادهایی که خدمت می کنند نیز باید بمانند و در نهایت متعلق به خود مردم شوند و کم کم مسئولان نهادها کنار بروند.

* عینک پیشداوری را برداریم
در ادامه این نشست محسن حبیبی استاد شهرسازی گفت: دروازه غار به دوران ناصری بر می گردد. تصمیم می گیرند شهر را بزرگ کنند و برای ساخت حصار جدید چاه کندند. به همین دلیل چاله میدان شکل گرفت. برای نخستین بار اولین مرحله جدایی گزینی (شمال شهر- جنوب شهر) شکل گرفت. در همین راستا سه دروازه در جنوب شهر ایجاد شد. دروازه غار، دروازه خانی آباد و دروازه شاه عبدالعظیم.
وی افزود: اما چرا می گویند دروازه غار؟ برای ساخت دیوار سوراخ هایی کنده می شود که بعدها مردم در آن ساکن و آنها به اهالی غار معروف می شوند. بنابراین ما در مقابل این جدایی گزینی با مفهوم (طرد، مطرودان، مطرودین) روبرو شدیم.
حبیبی ادامه داد: امروز به این افراد حاشیه نشین می گوییم و با این عناوین آنها را طرد می کنیم. در حالی که در گذشته این محله جای لوتی ها بود اما بعدها جای آنها را لات ها گرفتند و امروز اهالی این محله ها طرد شده اند. در حالی که زمانی لوتی ها در جنبش های اجتماعی نیز نقش داشتند. مثل پهلوان تختی که یکی از استعدادهای این محله بود.
وی تاکید کرد: اگر به جای نگاه طرد نگاه جذب داشته باشیم آن وقت توانایی این محلات بالا می رود. نگاه طرد کردن تباهی را بازتولید کرده است. چه بخواهیم چه نه اهالی این محلات را کنار گذاشتیم و همچنان امروز هم با همین نگاه پیشداورانه با آنها برخورد می کنیم.
استاد شهرسازی اظهار کرد: این مدل نگاه پیشداورانه در میان خود اهالی این مناطق نیز وجود دارد. آنها به قربتی ها یا مهاجرین با نگاه مطرودین نگاه می کنند و این یعنی تباهی در تباهی.
حبیبی خاطرنشان کرد: اگر دیواری عینی در شهر وجود ندارد اما دیواری ذهنی قدرتمندی در پس نگاه همه ما وجود دارد و تا زمانی که این نگاه وجود داشته باشد نمی توانیم جامعه ای یکپارچه و متحد داشته باشیم.
وی افزود: به عنوان یک شهرساز می گویم که نگاه پیشداوری را برداریم و سعی کنیم به افراد با دید مطرودین نگاه نکنیم.

* بهزیستی ایجاد سرپناه برای کودکان آسیب دیده را بررسی می کند
سعید نوروزی کارشناس مسئول دفتر امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی نیز گفت: در بهزیستی آسیب های عمده ای را تحت پوشش قرار داده ایم؛ کودکان کار و خیابان، مباحث مربوط به زنان و دختران آسیب دیده زیر ۱۸ سال و بالای ۱۸ سال بخشی از این موارد است.
وی افزود: در حیطه آسیب های اجتماعی، مصوبات و قوانین کم نیستند. با توجه به اینکه جامعه هدف بهزیستی وسیع است، شاید به خاطر محدودیت هایی که دارد، نتواند همه این حیطه را به خوبی پوشش دهد. در همین راستا تعاملاتی با سازمان های مردم نهاد به ویژه در مناطق حوزه آسیب داشته و دارد.
نوروزی اظهار داشت: حدود ۲۰ سازمان مردم نهاد و کلینیک مددکاری در منطقه دروازه غار فعالیت دارند و آنها در زمینه توانمندسازی خدماتی را به اهالی آسیب دیده این مناطق ارایه می دهند.
وی تاکید کرد: در همین راستا بهزیستی کمک های خود به اقشار آسیب دیده را مبتنی بر شواهد و اطلاعات دقیق انجام می دهد. در واقع بدون در دست داشتن اطلاعات دقیق از ارایه خدمات پرهیز می شود. به همین دلیل هر دوسال یکبار ارزیابی هایی را در مناطق آسیب دیده و به کمک ان جی او ها انجام می دهیم و بر اساس همین ارزیابی جامعه هدفمان را شناسایی کرده و به آنها در صورت لزوم خدمات می دهیم.
نوروزی گفت: برخی از این اقشار آسیب دیده جمعیت های پنهان مانند تن فروشان، کودکان کار یا افرادی که مشکلات جنسی دارند، هستند. به همین دلیل طی فرایند ارزیابی، جامعه هدفمان را به درستی شناسایی می کنیم. بدون شک جای خالی خیلی از خدمات وجود دارد اما با اطلاعاتی که در جریان نشست های مشترکمان با ان جی او ها یا کلینیک ها به دست می آوریم، سعی می کنیم خدمات را به نحو مطلوب ارایه دهیم.
کارشناس امور آسیب دیدگان بهزیستی تاکید کرد: توانمندسازی کودکان کار و خیابان یک آرزوی دست نیافتنی است و برای رسیدن به این مهم راه دور و درازی وجود دارد اما سعی داریم به جای حذف کودکان کار، شرایط و بستری را برای حذف کار کودکان در نظر بگیریم و در همین راستا و برای سال جدید برنامه هایی در دستور کار داریم.
وی در پاسخ به این سوال که آیا بهزیستی سرپناهی برای کودکان آسیب دیده دارد، گفت: سرپناه وجود ندارد اما به دنبال این هستیم که فضایی را با این عنوان برای آنها در نظر بگیریم.
نوروزی با بیان اینکه بهزیستی موافق طرح های جهادی و ضربتی در حوزه آسیب های اجتماعی نیست، خاطرنشان کرد: ممکن است در حیطه های دیگر طرح های جهادی بازخورد خوبی داشته باشد اما در حیطه کارهای اجتماعی نتیجه معکوس خواهد داشت. آسیب های اجتماعی یک فرایند است و باید به تدریج در مورد رفع آنها کار شود؛ این درحالی است که قانون برای ساماندهی کودکان کار و خیابان نداریم.
وی افزود: فراهم کردن زیرساخت ها در این زمینه با شهرداری است و سپس بهزیستی پس از فراهم آمدن زیرساخت ها می تواند خدمات ارایه دهد. حدود چهار هزار کودک کار در تهران و ۱۲ هزار کودک کار در کل کشور داریم که ۷۵ درصد آنها جزو اتباع هستند. متاسفانه بهزیستی در حیطه کار کودکان در کارگاه های زیرزمینی و کنترل این موضوع مشکل و نیاز به همراهی دستگاه های دیگر دارد. با این حال قرار است تا سال آینده فعالیت هایی در این زمینه انجام شود.
نوروزی همچنین درباره کودکان معتاد گفت: اعتیاد کودکان از معاونت پیشگیری به معاونت اجتماعی منتقل شده و بهزیستی در توافقی اعلام کرده که می تواند کودکان زیر ۱۸ سال را که دوران سم زدایی خود را در مراکز وزارت بهداشت پشت سر گذاشته اند، پذیرش کند اما متاسفانه در این رابطه وزارت بهداشت همکاری لازم را انجام نمی دهد.
وی با اشاره به اینکه بهزیستی دو مرکز را برای اعتیاد کودکان و نوجوانان تدارک دیده است، بیان کرد: کار روان درمانی را بهزیستی می تواند انجام دهد و کار سم زدایی با وزارت بهداشت است. با این حال اعلام می کنیم که هر کودک زیر ۱۸ سال بعد از سم زدایی در مراکز بهزیستی آماده پذیرش است و هماهنگی های لازم برای این کار را انجام می دهیم.
اجتمام* ف ش*1095 *1193

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال