ایرنا گزارش می دهد

قلدری های مرگ آفرین، نزاع های بی پایان

تهران- ایرنا- دیدن صحنه درگیری تعدادی جوان در گوشه ای از بوستان ها و پارک ها، برای خیلی ها آشناست. دعواهایی که گاهی از یک درگیری لفظی ساده شروع می شود و به مرگ می رسد.

به گزارش خبرنگار انتظامی ایرنا، تجمع بزن بهادرهای جوان که از سر خامی، بی تجربگی، غرور و تکبر جوانی، درگیر نزاع جمعی می شوند و در نهایت یا جوانی خود را در چند ثانیه زیر خروارها خاک مدفون می کنند یا در گوشه ای از زندان در انتظار اجرای حکم قصاص به سر می برند یک طرف داستان است و ایجاد نا امنی و مزاحمت برای زنان و دختران طرف دیگر داستان.
جوانانی که درگیر نزاع جمعی می شوند بین 18تا 25 سال است که به دلایل مختلف از جمله مواد مخدر، رو کم کنی، متلک پراکنی، خودنمایی، شاخ و شانه کشیدن و هزاران دلایل پیش پا افتاده اتفاق می افتد و خانواده هایی را عزادار می کنند، قسمت تلخ این داستان به همراه داشتن سلاح سرد از سوی این بزن بهادرها است که تصور می کنند هیچ گاه از آن استفاده نخواهند کرد.
می گویم: داشتن سلاح سرد خطرناک است و در عصبانیت ممکن است از آن استفاده کنی، یک جمله تکراری تحویلت می دهند: «حواسم هست، برای ترساندن طرف مقابل، پیش خودم نگه می دارم» همه آنهایی که این حرف را زده اند برای ترساندن طرف مقابلشان از سلاح سرد استفاده کرده اند که یا راهی قبرستان شده اند یا زندان.
نمونه های نزاع های جمعی یا نزاع بین دو نفر در بین نوجوانان و جوانان بسیار است، پرونده های که هر طرف آن را می گیری درد است و تلخ.

* کشته ‌شدن پسر جوان در نزاع پارک گلزار
ساعت 22شب 18 آبان امسال جوانی 27 ساله بر اثر اصابت ضربه جسم تیز به قسمت چپ سینه فوت کرد. در تحقیقات از دوستان مقتول (شاهدان صحنه جنایت) به کارآگاهان اعلام شد که مقتول همراه آنها داخل پارک حضور داشته که یکی از بچه محل‌ ها با یک موتورسیکلت وارد پارک شده و بی‌ هیچ مقدمه ‌ای به سمت مقتول رفته، با چاقو ضربه‌ای به مقتول زده و پس از آن به سرعت از محل متواری شده است. با شناسایی محل سکونت متهم پرونده در محدوده خیابان پیروزی، کارآگاهان اداره دهم پلیس آگاهی تهران بزرگ به این محل مراجعه و اطلاع پیدا کردند که متهم پس از ارتکاب جنایت از این محل متواری شده است. تحقیقات در این رابطه و شناسایی قاتل همچنان ادامه دارد.

* نزاع مرگبار در بوستان ولایت پس از متلک‌ پرانی به دختران جوان
ساعت 9:30 صبح 4 تیر امسال، مأموران کلانتری 152 خانی‌آبادنو در تماس با بازپرس کشیک قتل پایتخت اعلام کردند پسر 20 ساله‌ای پس از نزاع در بوستان ولایت دچار جراحت شده و پس از انتقال به بیمارستان سینا به علت شدت جراحت وارده جان باخته است.
بازپرس ویژه قتل پایتخت دستور انتقال جسد مقتول به پزشکی قانونی و تحقیقات برای شناسایی و بازداشت متهم یا متهمان این پرونده را صادر کرد. کارآگاهان در بررسی‌های اولیه متوجه شدند درگیری شامگاه سوم تیر در بوستان ولایت به وقوع پیوسته و چند دختر و پسر در آن شرکت داشته‌ اند. مأموران در گام بعدی متهم اصلی پرونده و یکی از حاضران در نزاع را شناسایی و آنها را بازداشت کردند.
متهم این پرونده که به دادسرای امور جنایی تهران منتقل شده بود، در اظهاراتش به بازپرس گفت: شامگاه روز حادثه پس از اتمام کار برای هواخوری به بوستان ولایت رفتم. زمانی که آنجا رسیدم، چند نفر از دوستانم را دیدم، همان زمان یکی از دوستانم به نام شاهین به سه دختر و دو پسر جوان که همراه هم بودند، متلکی انداخت که یکی از آنها (مقتول) عصبی شد. دختران جوان و دیگر دوستانش وی را برای درگیری تهییج کردند که مقتول نیز پیراهنش را درآورد. یکی از دوستانم به نام فرهاد چاقویی به من داد. مقتول در ابتدا چند ضربه چاقو به سمت من پرتاب کرد که من در نهایت عقب عقب رفتم و ناگهان روی زمین افتادم؛ در همین حین مقتول نیز روی من افتاد و چاقویی که دست من بود به پای مقتول فرورفت، پس از این نزاع سوار بر موتورسیکلت شدم و به خانه رفتم.

* قتل جوان 22 ساله در پارک بنفشه
درگیری بین دو گروه از جوانان در پارک بنفشه در خیابان نارمک به قتل یک جوان 22 ساله منجر شد.
با حضور مأموران در پارک بنفشه و انجام تحقیقات اولیه مشخص شد درگیری بین دو گروه از جوانان حاضر در پارک آغاز شده و طی آن یکی از آنها به نام هوشنگ ( 22 ساله) از ناحیه سفیدران پا مورد اصابت جسم تیز قرار گرفته است. با وجود انتقال مصدوم صحنه درگیری به بیمارستان و انجام اقدامات درمانی، به کلانتری اطلاع‌ داده شد این جوان بر اثر ضربه وارده فوت شده است؛ بلافاصله موضوع به قاضی کشیک ویژه قتل اعلام و به دستور بازپرس شعبه دوم دادسرای ناحیه 27 تهران، پرونده برای رسیدگی در اختیار اداره دهم ویژه قتل پلیس آگاهی تهران بزرگ قرار گرفت.
کارآگاهان اداره دهم پلیس آگاهی با حضور در محل درگیری منجر به جنایت، به تحقیق از شاهدان صحنه جنایت پرداختند؛ در تحقیقات از شاهدان صحنه درگیری مشخص شد که قاتل به همراه یکی از دوستانش در حال تردد در پارک بوده که مقتول وی را به حالت تمسخرآمیزی صدا کرده است و همین موضوع باعث آغاز درگیری لفظی آن دو با یکدیگر شده است.
بنا بر اظهارات شاهدان صحنه درگیری، مقتول که احتمالا به واسطه مصرف مشروبات الکلی در شرایط روحی و رفتاری مناسبی قرار نداشته ابتدا با سلاح سرد به سمت قاتل حمله ‌ور و با او درگیر می‌ شود که در حین درگیری قاتل موفق به گرفتن سلاح سرد از وی شده؛ نهایتا ضربه ‌ای را به پای مقتول زده و بلافاصله از محل متواری شده است.
با تحقیقات انجام شده از صحنه جنایت، کارآگاهان موفق به شناسایی جوانی به نام بهزاد (22ساله) شدند که بنا بر اظهارات شاهدان، به همراه مقتول در صحنه جنایت حضور داشت. محل سکونت بهزاد در همان نزدیکی محل جنایت شناسایی، کارآگاهان روز پنجشنبه چهاردهم دی به محل سکونت وی در منطقه نارمک مراجعه و اقدام به دستگیری او می ‌کنند.
بهزاد در همان تحقیقات اولیه صراحتا به مشارکت در نزاع و درگیری اعتراف اما می‌ گوید که جنایت توسط یکی از دوستانش به نام بابک (23ساله) صورت گرفته است. ساعتی پس از دستگیری بهزاد، بابک نیز در زمان مراجعت به محل سکونتش دستگیر و در بازرسی از محل سکونتش، لباس‌های آغشته به خون مربوط به روز درگیری کشف می‌شود. با توجه به اعتراف صریح متهمان به مشارکت در نزاع و درگیری منجر به جنایت و همچنین اعتراف صریح متهم اصلی پرونده به ارتکاب جنایت، قرار قانونی برای هر دو متهم از سوی بازپرس پرونده صادر و متهمان برای انجام تحقیقات تکمیلی در اختیار اداره دهم ویژه قتل پلیس آگاهی تهران بزرگ قرار گرفتند.

* نزاع مرگبار چند جوان بر سر مواد در پارک
پرونده نزاع خونین چند جوان بر سر مواد مخدر که منجر به کشته شدن یکی از طرف ‌های درگیری شده بود نیز با دستگیری قاتل فراری مختومه شد.
به دنبال تماس‌های مردمی با فوریت‌های پلیسی ١١٠ ماموران در جریان وقوع یک فقره نزاع جمعی در بوستان طاهرخانی تهران قرار گرفتند و به سرعت تیمی از کارآگاهان را به محل مورد نظر اعزام کردند. تماس‌های مردمی نشان می‌داد که نزاع جمعی میان دو گروه از جوانان، منجر به جراحت شدید دو نفر شده است که با حضور عوامل اورژانس به بیمارستان منتقل شده‌اند. همزمان با انتقال دو مجروح به بیمارستان، سه نفر از عوامل نزاع در محل درگیری نیز از سوی ماموران شناسایی و برای انجام بازجویی ‌ها به پلیس آگاهی منتقل شدند.
دوستان اشکان در بازجویی ‌ها علت نزاع را ماده مخدر گل عنوان کردند و در شرح حادثه به ماموران گفتند: شب حادثه در بوستان طاهرخانی بودیم. دو جوان که به دنبال مواد مخدر از نوع گل بودند از یک دستگاه خودروی پراید پیاده شدند و نشانی فروشنده این ماده مخدر را از ما پرسیدند. اشکان هم نشانی فردی به نام داریوش را به آنها داد. آنها پس از گرفتن مشخصات داریوش و اطمینان از حضور او در داخل بوستان، سوار ماشین و با چند جوان دیگر از محل دور شدند.
یکی از دوستان اشکان به ماموران گفت: نیم ساعت از رفتن سرنشینان خودرو پراید نگذشته بود که آنها مجددا به بوستان مراجعه و سراغ اشکان را از ما گرفتند. آنها فکر می‌کردند اشکان فروشنده مواد مخدر گل است. وقتی متوجه شدند اشکان همان شخصی است که آنها را به سراغ داریوش فرستاده، بسیار عصبانی و با او درگیر شدند. دوستان اشکان که به قصد کمک وارد درگیری می‌شوند، آتش خشونت بالا می ‌گیرد و به ضربات مرگبار چاقو بر پیکر اشکان و یکی دیگر از دوستان او ختم می ‌شود. اشکان به زمین می‌افتد و در خون خود غرق می ‌شود و لحظاتی بعد صدای کر‌کننده آژیر آمبولانس‌ها، مهر تایید بر مرگ او می‌ زند. با ثبت اظهارات عوامل نزاع به سرعت عملیات دستگیری داریوش آغاز شد و طولی نکشید که او در محدوده اتوبان یادگار امام دستگیر و به اداره دهم پلیس آگاهی منتقل شد.
داریوش در بازجویی‌ها به ماموران گفت: آن شب در داخل پارک بودم که اشکان با من تماس گرفت و گفت که چند نفر به دنبال خرید مواد هستند و به این بهانه نشانی پارک و مشخصات من را به آنها داده است. پس از دقایقی چند جوان به بهانه خرید ماده مخدر به من مراجعه کردند اما ناگهان به من حمله ور شده و پول ‌ها و تلفن همراهم را به زور از من گرفتند.
درگیری من با آنها ادامه داشت که ناگهان یکی از آنها به نام شایان را شناختم و آنها پول‌ ها و گوشی تلفن همراهم را پس دادند. داریوش قصد تلافی داشت، غافل از درگیری خونین لحظاتی بعد، نقشه‌ ای ساده کشید که جنایتی هولناک را رقم زد. او اشکان را به عنوان فروشنده مواد مخدر معرفی کرد و سرنشینان پراید را به سراغ او فرستاد. دقایقی بعد، درگیری آغاز شد و بوستان طاهرخانی را به خون آغشت.
با آغاز عملیات چهره‌نگاری از شایان طولی نکشید که محل سکونت او در منطقه تهرانسر تهران شناسایی و در اقدامی غافلگیرانه دستگیر شد. شایان پس از انتقال به اداره دهم، با تایید اظهارات دوستان مقتول و داریوش، یکی از دوستان خود به نام اسماعیل را به عنوان ضارب اصلی معرفی کرد. به این ترتیب شناسایی اسماعیل در دستور کار ماموران قرار گرفت. در حالی که محل سکونت متهم در منطقه تهرانسر شناسایی شده بود اما تحقیقات مأموران نشان داد که او به مناطق مرزی استان گیلان گریخته است تا سرانجام با شناسایی مخفیگاه او در شمال غرب کشور، کارآگاهان به استان گیلان اعزام و با انجام اقدامات پلیسی او را دستگیر و به پلیس آگاهی تهران منتقل کردند.

* نزاع از نگاه جامعه شناسان و آسیب شناسان
جامعه شناسان و آسیب شناسان اجتماعی، نزاع و درگیری در جامعه، از آن دسته آسیب هایی است که با ایجاد اخلال در روابط اجتماعی، فضایی آکنده از بغض، کینه و دشمنی را در میان افراد به وجود می آورد. این امر با زمینه سازی برای ایجاد نزاع و تنش های بعدی، جامعه را از نظر مادی و معنوی متضرر می سازد. این آسیب در کشور ما که دارای بافت جمعیتی چند قومیتی است، به عنوان پدیده ای مساله ساز ظاهر می شود نزاعهای فردی در مناطقی از کشور که به شدت متاثر از ارزش های سنتی و طایفه ای خود هستند و گرایش و پایبندی کمتری نسبت به قانون دارند، بیشتر مشهود است.
از سوی دیگر، متاسفانه هنوز خشونت و نزاع از جمله موضوعاتی است که در فرهنگ بعضی از هموطنان، شاخص قدرت یا دفاع از منزلت اجتماعی و فرهنگی و حیثیت خانوادگی محسوب می شود.
جامعه شناسان معتقدند: در بروز نزاع و درگیری علل و عوامل مختلفی اعم از عوامل روانی فردی، فرهنگی اجتماعی و محیطی دخیل است. از جمله شاخص های عوامل فردی، شامل اختلالات تکانه ای داشتن تیپ شخصیتی ستیزه جو، فقر عاطفی، ناکامی، حسادت، خودنمایی، جامعه پذیری نامناسب، نداشتن مهارت ارتباط و توسل به زور جهت احقاق حق است.
از شاخص های عوامل فرهنگی، اجتماعی نیز می توان به فقدان آموزش، عدم ارائه الگوهای مناسب برای پرکردن اوقات فراغت افراد، بیکاری یا نداشتن شغل مناسب، سطح پایین تحصیلات در نقاط آلوده، بی سوادی یا کم سوادی و عدم آگاهی از عواقب سوء نزاع، عدم برنامه ریزی مناسب برای اوقات فراغت جوانان، ضعف قانون و عدم اعتماد به قانون، پائین بودن آستانه تحمل افراد، وجود وضع آنومیک در جامعه و ضعف هنجارها در نظارت به رفتارهای افراد، اشاره کرد.
از شاخص های عوامل محیطی نیز می توان به زندگی در مناطق حاشیه ای و جرم خیز، وجود گروه های خشونت طلب در قالب اراذل و اوباش در منطقه و آشنایی و ورود برخی جوانان به این گروه ها، زندگی در مناطق کوهستانی و بد آب و هوا اشاره کرد.

* اقدامات پیشگیرانه نزاع از نگاه جامعه شناسان
جامعه شناسان معقتند، همان گونه که در بحث سلامت جسمانی افراد پیشگیری بهتر از درمان است به لحاظ مادی و معنوی در مباحث اجتماعی نیز پیشگیری بهتر از درمان، کم هزینه تر و راحت تر است و باید آموزش های لازم به نوجوانان و جوانان در بدو ورود به مدرسه ارائه شود تا جامعه تاوان سنگین آسیب های اجتماعی را چه به لحاظ روانی و اقتصادی کمتر بپردازد بر این اساس جامعه شناسان پیشنهاداهایی در حوزه پیشگیری ارائه کرده اند از جمله اینکه، آموزش به کودکان و نوجوانان در محیط ‌های آموزشی و مدارس، آشنا کردن آن‌ها با معضلات و پیامدهای مرتبط با نزاع جمعی و عضویت در گروه‌ های بزهکار.
همچنین آموزش افراد جامعه نسبت به حل‌ و فصل مساله نزاع و نحوه آرام کردن افراد برای کاهش پیامدهای آن از جمله انتقامجویی، نزاع ‌های دنباله‌ دار، تخریب اموال طرفین نزاع ، پخش برنامه‌ های متناسب و اطلاع ‌رسانی مستمر درباره تبعات و پیامدهای نزاع توسط صدا و سیمای و استفاده از نظر کارشناسان و فرماندهان انتظامی در گفتگوهای ویژه تلویزیونی
علاو بر آن برنامه ‌ریزی برای اوقات فراغت جوانان، راه‌اندازی مراکز فرهنگی، هنری در سطح شهرستان‌ ها و حمایت همه ‌جانبه مسئولان از فعالیت این مراکز، تهیه فیلم مستند از صحنه ‌های دلخراش نزاع و درگیری، تهیه فیلم مستند از نحوه برخورد با مجرمان و افراد نزاع گر، تقویت حضور پلیس در نقاط نزاع خیز به‌ صورت مقطعی (افزایش گشت زنی در محلات و روستاهای نزاع گر) و دائمی (دایر کردن ایستگاه‌ های انتظامی سیار و کانکس ‌های پلیس در محلات و چهار راه‌ها، احداث کلانتری و پاسگاه انتظامی در مناطق نزدیک به محلات و روستاهای نزاع گر نیز از جمله راههای دیگر کنترل این حوادث است.
شناسایی به ‌موقع اختلاف‌ ها و موضوعاتی که سبب نزاع در روستاها و محلات شده و اتخاذ تدابیر امنیتی در راستای جلوگیری از وقوع نزاع و برخورد با عاملان نزاع و اخلالگر در روابط بین خانواده‌ ها، تصویب قوانین مرتبط برای حمایت از افسران و نیروهای پلیس در برابر افراد نزاع گر و حمایت همه‌ جانبه قانون از افسران پلیس در برخورد با عاملان نزاع، تلاش برای جمع‌ آوری سلاح‌ های سرد و گرم غیرمجاز، برگزاری کلاس‌های آموزشی برای افسران و نیروهای انتظامی برای مقابله و آرام کردن افراد نزاع گر در زمان نزاع ‌جمعی نیز لازم است

*راه های کاهش نزاع
جامعه شناسان برای کاهش نزاع به ویژه نزاع های جمعی پیشنهاداتی دارند از جمله، راه اندازی گشت های ویژه در مناطق جرم خیز، استقرار ایستگاه های پلیسی ثابت در مناطق جرم خیز، برخورد جدی و قانونی با طرفین درگیر به ویژه در نزاع های جمعی و چاقو کشی، حضور فیزیکی عوامل گشتی و پلیس در مکان های تفریحی و رفاهی شلوغ، آموزش همگانی در خصوص نحوه ایجاد ارتباط سازنده و کنترل پرخاشگری و رعایت حقوق دیگران و مشاوره قضایی توسط صدا سیما و رسانه های عمومی، حمایت مراجع قضایی از پلیس برای حفظ اقتدار پلیس در جامعه، نصب و راه اندازی دوربین های مدار بسته و کنترل ارازل اوباش.

* توصیه های پلیس در نزاع های خیابانی
پلیس آگاهی نیروی انتظامی، عدم صبوری و پائین بودن سطح تحمل افراد، عصبانیت های انفجاری و شدید، رفتار توهین آمیز نسبت به افراد جامعه و عصبانی کردن دیگران و آگاهی و توجه نداشتن نسبت به عواقب درگیری و رفتار خشونت آمیز و حمل سلاح گرم و سرد، را از عوامل موثر در نزاع های خیابانی منجر به قتل عنوان می کند.
پلیس آگاهی همچنین در ارائه راهکارهای پیشگیرانه به شهروندان توصیه می کند که در برابر مشکلات و اتفاقات زندگی آستانه تحمل خود را بالا ببرند چرا که اتفاقات بد و فاجعه آمیز فقط برای دیگران اتفاق نمی افتد.
به گفته پلیس آگاهی همچنین کنترل خشم در برابر مسائلی که باعث عصبانیت می شوند، بهترین پاسخ است. ورزش کردن نیز یکی از بهترین راه ها برای تخلیه انرژی مازاد است که می تواند برای کنترل کردن عصبانیت به شما کمک کند.
پلیس آگاهی همچنین توصیه می کند در هیچ شرایطی با خود سلاح حمل نکرده و این را به فرزندانتان نیز بیاموزید. از تحریک دیگران با پرخاشگری و ناسزا گفتن به شدت بپرهیزید. در شرایط متشنج، بهترین کار حفظ خونسردی و پایان دادن به تنش است.
رعایت اصول اخلاقی و مذهبی می تواند از شما و فرزندانتان در برابر بسیاری از مسائل حفاظت کند. با ایجاد فضایی سالم و صمیمی می توانید به بهترین شکل ممکن بر عملکرد فرزندانتان نظارت کنید. به جای مداخله در درگیری های سنگین و خطرناک، با پلیس ١١٠ تماس بگیرید.

* افزایش 6.6 درصدی نزاع
بر اساس آماری که اخیرا سازمان پزشکی قانونی اعلام کرده است، در 8 ماه امسال (1397)، جمعا 416 هزار و 799 پرونده نزاع به مراکز پزشکی قانونی کشور ارجاع شد که در مقایسه با 390 هزار و 972 پرونده ارجاعی در مدت زمان مشابه سال گذشته، 6.6 درصد افزایش را نشان می دهد.
بر اساس این گزارش، پرونده های ارجاعی نزاع مردان در 8 ماهه امسال، 283 هزار و 849 و پرونده های ارجاعی نزاع زنان در این بازه، 132 هزار و 950 مورد بوده است. مردادماه با 60 هزار و 73 و پس از آن تیر و شهریور با 59 هزار و 719 و 55 هزار و 460، ماه های دارای بیشترین پرونده ارجاعی نزاع و فروردین ماه با 41 هزار و 834 و آبان با 43 هزار و 245، ماه های دارای کمترین میزان پرونده های ارجاعی نزاع به مراکز پزشکی قانونی بوده اند.
در بین استان ها نیز، بدون در نظر گرفتن جمعیت و تنها بر اساس فراوانی، تهران با 68 هزار و 622 اولین، خراسان رضوی با 34 هزار و 709 دوم و اصفهان با 30 هزار و 8 پرونده، استان های دارای بیشترین پرونده ارجاعی با موضوع نزاع بوده اند. در بین کمترین ها نیز ایلام با 2 هزار و 305، خراسان جنوبی با 2 هزار و 376 و بوشهر با 3 هزار و 232، استان های دارای کمترین پرونده های ارجاعی با موضوع نزاع، طی 8 ماه امسال (1397) هستند.

* مجازات نزاع چیست؟
در قانون مجازات اسلامی برای نزاع های گروهی، پیش بینی هایی شده است، منازعه یکی از جرایم علیه اشخاص محسوب می ‌شود که غیرقابل گذشت است. تحقق این جرم، منوط به شرکت حداقل سه نفر و ایجاد یکی از نتایج مصرح در ماده 615 بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی است.
گاهی وقوع جنایت در شرایط خاص، علاوه بر مجازات معین، موجب کیفر تعزیری نیز می‌شود. منازعه با یکدیگر، شرایط و موقعیت خاصی است که وقوع جنایت در آن وضع، موجب تعزیر خواهد بود. منازعه به این معنا است که همه شرکت ‌کنندگان مرتکب زد و خورد شوند؛ حال اگر گروهی صرفا مضروب واقع شده و عکس‌العملی از خود نشان ندهند، مشمول شرکت در نزاع دسته‌ جمعی نخواهند بود.
مجازات هر یک از شرکت ‌کنندگان در نزاع، حسب نتایج حاصله متفاوت خواهد بود و در هر حال فارغ از اینکه عامل جنایت مشخص باشد یا خیر، تمام شرکت ‌کنندگان در نزاع قابل مجازات هستند و در صورت معلوم بودن عامل جنایت خاص، مجازات قصاص یا دیه نیز در خصوص وی اجرا خواهد شد. جبران ضرر و زیان ناشی از منازعه، به عهده همه منازعه ‌کنندگان اعم از ضارب و مصدوم است.
بر اساس ماده 615 قانون مجازات اسلامی، هرگاه عده‌ای با یکدیگر منازعه کنند، هر یک از شرکت‌ کنندگان در نزاع، حسب مورد به مجازات مقرر محکوم می‌شوند. بر اساس این ماده قانونی، هر یک از شرکت کنندگان در نزاع حسب مورد به مجازات زیر محکوم می‌شوند:
1- در صورتی که نزاع منتهی به قتل شود به حبس از یک تا سه سال.
2- در صورتی که منتهی به نقص عضو شود، به حبس از یک تا سه سال.
3- در صورتی که منتهی به ضرب و جرح شود، به حبس از سه ماه تا یک سال.
تبصره یک - در صورتی که اقدام شخص، دفاع مشروع تشخیص داده شود، مشمول این ماده نخواهد بود.
تبصره دو - مجازات‌های فوق مانع اجرای مقررات قصاص یا دیه حسب مورد نخواهد شد.
به عبارت دیگر اگر یکی از منازعین مرتکب قتل فرد دیگری شده باشد، حسب مورد مجازات قتل عمدی یا قتل غیرعمدی را نیز باید تحمل کند.

* پرداخت دیه
همان‌گونه که گفته شد، مجازات حبس مقرر در بندهای سه ‌گانه ماده 615 بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی، اعم از اینکه عامل صدمه مشخص باشد یا نامشخص، لازم‌الاجرا است.
بدیهی است اگر عامل صدمه مشخص نباشد، نمی‌توان صحبت از قصاص نفس یا عضو به میان آورد چرا که با شک و شبهه نمی‌توان حکم به قصاص نفس یا عضو دیگری صادر کرد و مسلما این امر خلاف منطق و موازین شرعی است. برخی معتقدند که مطالبه ضرر و زیان در جایی که عامل مشخص نیست، وجاهت قانونی ندارد زیرا وقتی عامل صدمه مشخص نباشد به لحاظ عدم احراز رابطه علیت بین رفتار مرتکب و صدمه، موجبی برای مطالبه ضرر و زیان نیست. در نتیجه در بحث منازعه صرفا می‌توان اقامه شکایت کیفری کرد اما به نظر می‌رسد که امکان مطالبه دیه وجود دارد. چون صدمه‌ ای اعم از قتل یا جرح یا نقص عضو وارد شده و بدون تردید منازعه نیز سبب آن بوده است.

* اعدام یا بخشش؟
برخی افراد جسور، گمان می کنند با هر درگیری و نزاعی، راه فراری دارند، برخی بعد از درگیری و ارتکاب قتل عمد یا غیرعمد، از چنگ قانون فرار می کنند اما غافل از آنکه راه گریزی نیست، برخی نیز تصور می کنند، می توانند با پرداخت دیه از اعدام جان سالم به در ببرند اما باید بدانند رضایت خانواده مقتول مهمترین شرط بخشش از اعدام است.
هر چند خانواده هایی با گذشته پیدا می شوند که از اعدام قاتل عزیزانشان می گذرند اما هستند خانواده هایی که به هیچ عنوان حاضر نیستند از خون عزیزانشان گذشت کنند.
مثل نزاعی که در لاهیجان اتفاق افتاد و نوجوانی 17 ساله به دلیل ارتکاب قتل راهی زندان شد و جوانی 18 ساله به قتل رسید، در این اتفاق تلخ، دو نوجوان پس از درگیری لفظی با هم به نزاع پرداختند که در این دعوا جوان 18 ساله بر اثر اصابت چاقو به قفسه سینه‌ اش مجروح و بر اثر شدت جراحات در بیمارستان فوت کرد.
در نزاع دیگری دو نوجوان 18 و 15 ساله تهرانی با یکدیگر درگیر می شوند، پسر 18 ساله اهمیتی به گفته های پسر 15 ساله نمی دهد. این مساله پسر 15 ساله را عصبانی کرد. او به خانه بر می گردد و با چاقویی در دست باز می گردد و از پشت سر بدون اینکه پسر 18 ساله بداند که پشت سرش چه خبر است، ضربه ای کاری به گردن وی وارد می کند و این ضربه سبب مرگ وی می شود.
پسر قاتل بعد از سپری کردن زمان محکومیت و در نهایت به دلیل عدم رضایت خانواده مقتول به دار مجازات آویخته می شود و خانواده مقتول برای همیشه خانه و کاشانه خود را رها کرده و به شهر دیگری نقل مکان می کنند.
در بسیاری از این گونه قتل ها، خانواده هایی بوده اند که در عین رأفت و مهربانی از قصاص قاتل گذشته و رضایت داده اند مانند به قتل رسیدن حمیدرضا 18 ساله در تیر سال 1390 در محله جیحون - هاشمی تهران که در کمال ناباوری به قتل رسید آن هم بی گناه، در یک نزاع خیابانی و در سرمستی عده ای جوان که در نهایت خانواده مقتول از قصاص قاتل جوان، فرزندانشان در فروردین سال 1394 صرف نظر کردند.
یا گذشت والدین مازندرانی از قصاص قاتل فرزندشان، داستان از این قرار بود که آبان سال 1386، یک دعوای ساده در چهارشنبه بازار شهر کوچک رویان از توابع شهرستان نور، زندگی یک جوان ۱۸ ساله را به پایان رساند، والدین مقتول در لحظه ای که باید صندلی را از زیرپای قاتل رها می کردند به ناگاه و در برابر دیدگان نگران حضار، طناب را از گردن متهم باز کرد و به زدن سیلی بر صورت او بسنده کرده و از قصاص وی درگذشتند.
البته همیشه در روی یک پاشنه نمی چرخد چرا که برخی از خانواده های مقتولان تحت هیچ شرایطی حاضر به گذشت از قصاص عزیزانشان نشده اند که البته قانون به صراحت اعلام کرده که این خواسته، خواسته ای بر حق برای خانواده های مقتول است.
هر ساله بر اثر نزاع های خیابانی عده ای به قتل می رسیدند و عده ای نیز مجروح می شوند و به پزشکی قانونی مراجعه می کنند. برخی از این جراحات به حدی جدی است که قابل جبران نیست و ضمن پرداخت هزینه های مالی، هزینه های روحی و روانی بسیاری برای خانواده ها به همراه دارد چرا که برخی از این آسیب دیدگان، سرپرست خانواده هستند.
گزارش از معصومه نیکنام
اجتمام*9105 * 3063

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال