محک اعتماد به آمریکا در افغانستان در تعارض با دو تعهد

تهران - ایرنا - وجود توافقنامه همکاری امنیتی میان آمریکا و دولت وحدت ملی افغانستان از یک سو و اخباری که از توافق آمریکا با گروه طالبان برای خروج از افغانستان شنیده می شود، به نوعی محک اعتماد شده برای کشوری است که در تعارض سیاست هایش تنها منافع خود را فارغ از عهد دنبال می کند.

پس از گذشت چند روز از جریان دیدار شش روزه «زلمی خلیل زاد» نماینده ویژه امور خارجه آمریکا در موضوع صلح افغانستان با نمایندگان گروه طالبان در شهر دوحه پایتخت قطر، دولت افغانستان می‌گوید که تا کنون هیچ یک از توافقات صورت گرفته در این مذاکرات با کابل در میان گذاشته نشده است.
اما به گفته بسیاری از کارشناسان و تحلیلگران سیاسی افغان، آمریکا نباید بدون در نظر گرفتن نظر، منافع و درخواست های دولت و مردم افغانستان به صورت یک جانبه با طالبان مذاکره و توافق کند.
از آنجایی که هیچ مذاکره ای بدون اعطا و دریافت امتیاز صورت نمی پذیرد و واشنگتن در پس امضای هر توافقی به دنبال منافع خود است، امضای چنین توافقنامه ای با طالبان ، گمانه زنی بر سر این که آمریکا از چنین توافقی چه هدفی را دنبال می کند، افزایش داده است.

**صلح همراه با خشونت
مقامات آمریکا و گروه طالبان درباره نشست اخیر دوحه اعلام کرده اند که در این دیدار پیشرفت های چشمگیری حاصل شده است و تا کنون تا این حد به صلح در این کشور نزدیک نبوده اند ؛ با این حال خشونت ها در خاک افغانستان همچنان ادامه دارد.
از طرفی مقامات طالبان از نزدیک شدن به پایان جنگ خبر می دهند و از طرفی همه روزه تعداد زیادی از نیروهای امنیتی و طالبان در حملات و درگیری با یکدیگر، جان خود را از دست می دهند.
به گفته مقامات حاضر در اجلاس دوحه، دو مورد کلیدی مورد بحث قرار گرفته است ، اول این که نیروهای آمریکایی و خارجی چه زمانی از افغانستان خارج خواهند شد و دوم این که طالبان متعهد شده است که به گروه های تروریستی بین المللی همچون «القاعده» اجازه ندهد در افغانستان لانه کرده و آن را پایگاه حمله به آمریکا قرار دهند.

**تضاد پیمان های آمریکا با یکدیگر
کاخ سفید پیش از این در حالی بر طبل خروج نیمی از 14 هزار نیروی مستقرش در خاک افغانستان کوبید که در مذاکرات آشکار و پنهان خود با طالبان بر سر دستیابی به توافق بهتر با مهره خروج این نیروها بازی می کرد.
اما تعهد خروج نیروهای آمریکا از افغانستان با پیمان امنیتی که میان آمریکا و دولت کابل در سال 2014 میلادی به امضا رسید، در تضاد راهبردی است.
بر اساس مفاد این پیمان امنیتی ، حدود 10هزار نیروی آمریکایی و شماری از نیروهای عضو سازمان پیمان آتلانتیک شمالی موسوم به ناتو قرار است پس از پایان ماموریت رزمی هم در افغانستان باقی بمانند.
بر اساس این موافقت‌نامه نیروهای خارجی در افغانستان پس از سال 2014 در پایگا‌ه‌هایی در بگرام، کابل، مزارشریف، هرات، قندهار، شیندند ، گردیز و هلمند مستقر شدند و از نبرد مستقیم در میدان های درگیری فاصله گرفتند.
به نظر می رسد «دونالد ترامپ» رئیس جمهوری آمریکا در صدد رسیدن به توافق صلح پیش از انتخابات ریاست جمهوری سال 2020 میلادی ایالات متحده است تا این موضوع را به عنوان دستاورد سیاست خارجی خود عنوان کند و از آن برای پیروزی در انتخابات استفاده کند.
یکی از مقامات ارشد طالبان می گوید هر دو طرف موافقت کردند دو کمیته برای تنظیم برنامه های دقیق درباره چگونگی اجرای موافقت نامه ها تشکیل دهند؛ این کمیته راه های خروج نیروهای آمریکایی و مدت مورد نیاز این خروج را بررسی می کند، مدت زمان پیشنهادی شش ماهه است اما این زمان می تواند تغییر کند.

**دیدگاه دولت افغانستان
اگر چه با کمال ناباوری تمام مذاکرات آمریکا و طالبان در غیاب نمایندگان دولت افغانستان صورت می گیرد اما همواره نشست هایی بین خلیل زاد با مقامات دولت افغانستان با عنوان انتقال مباحث این مذاکرات انجام می شود.
«محمد اشرف غنی» رئیس جمهوری افغانستان اوایل هفته جاری در نشست انجمن اقتصاد جهانی در سویس اعلام کرد که از سال 2014 میلادی 45 هزار نیروی امنیتی افغان جان خود را در نبردها با تروریست ها از دست داده اند و گفت که این خود نشان می دهد چه کسی در حال جنگ است.
غنی در پاسخ به چگونگی نشست قطر به اختصار گفت که مهمترین هدف این دیدار آوردن طالبان و دولت کابل بر سر یک میز مذاکره و سپس خروج نیروهای آمریکایی از خاک افغانستان و حل نگرانی های بین المللی است.
بسیاری از تحلیلگران صحبت های غنی را ناشی از نگرانی های مقامات دولت افغانستان به دلیل کنار ماندن از روند مذاکرات صلح عنوان کرده اند.
غنی روز دوشنبه 28 ژانویه در پیامی تلویزیونی گفت: «حضور نیروهای خارجی بر پایه یک توافق دوطرفه است، هیچ یک از شهروندان افغان نمی‌خواهند که نیروهای خارجی برای مدت طولانی در خاک این کشور بمانند؛ و ما خواهان به صفر رساندن تدریجی نیروهای خارجی در کشورمان هستیم.»
غنی همچنین از طالبان درخواست کرد که رو در رو با دولت کابل پشت میز مذاکره بنشیند.
مذاکرات میان دولت افغانستان و طالبان احتمال دارد پیچیده تر و حساس تر از مذاکراتی باشد که آمریکا داشتند یا تا کنون با دیگران انجام داده اند .این مذاکرات باید شامل مشخص کننده وضعیت حقوق زنان و مردم سالاری بعد از صلح در افغانستان باشد یعنی نگاه طالبان را به کشوری که در آن خواهان سهم هستند روشن شود.
همانطور که خبرگزاری صدای افغان موسوم به آوا در گزارش دیروز سه شنبه نوشت ، آمریکا از این حق برخوردار نیست که با خروج از افغانستان، این کشور را به طالبان و سایر گروه های تروریستی واگذار کند و دولت و نیروهای مسلح افغانستان را نادیده بگیرد و هیچ اعتنایی به منافع، حاکمیت ملی و تمامیت ارضی افغانستان نداشته باشد.
برخی تحلیلگران افغان به آوا گفته اند که آمریکا مالک افغانستان نیست و طالبان نیز اگر خود را اهل افغانستان می دانند باید از مزدوری بیگانگان، فاصله بگیرند و برای ایجاد صلح، با دولت و دیگر جریان های سیاسی و قومی کشور، وارد گفت و گو شوند و به اعتقاد آنها در غیر این صورت، طالبان به عنوان یک نیروی جایگزین برای نظامیان آمریکایی و خارجی محسوب می شود که با این حساب دیگر حق اظهار نظر درباره سرنوشت کشور را نخواهند داشت و از سوی بدنه اجتماعی افغانستان طرد خواهند شد.
**آساق**9470**1663**1104**

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال