بحران ونزوئلا و صف کشی موافقان و مخالفان مادورو

تهران - ایرنا - تشدید بحران سیاسی در ونزوئلا پیامدهایی برای منطقه و جامعه جهانی بدنبال داشته که یکی از آنها رویارویی دو جبهه کشورهای موافق و مخالف دولت 'نیکلاس مادورو' و موضع گیری های آنها علیه یکدیگر بوده است.

به گزارش ایرنا، پس از آنکه دولت آمریکا اواخر روز چهارشنبه اعلام کرد که 'خوان گوایدو' رهبر مخالفان را به عنوان رییس جمهوری ونزوئلا به رسمیت می شناسد، عملا بحران در ونزوئلا وارد فاز جدیدی شد.
ساعاتی پس از حمایت واشنگتن از خوان گوایدو، شماری از کشورهای راست گرای آمریکای لاتین و همچنین همپیمانان آمریکا در جهان از کاخ سفید تبعیت کرده و مخالفت خود را با نیکلاس مادورو آشکارا اعلام کردند.
اما در سوی دیگر کشورهای حامی دولت مادورو در بیانیه های مختلف ضمن محکوم کردن این اقدام آمریکا، بر حمایت از دولت قانونی مادورو تاکید کردند.
با این شرایط عملا در پس بحران ونزوئلا، دو جبهه موافقان و مخالفان شکل گرفته و این بحران به صحنه رویارویی و تقابل لفظی میان آمریکا و هم پیمانانش با موافقان دولت مادورو تبدیل شده است.
واشنگتن به همراه شماری از کشورهای آمریکای لاتین از جمله برزیل، آرژانتین، کلمبیا، پاراگوئه، آرژانتین و شیلی در کنار کشورهایی همچون کانادا، انگلیس، فرانسه، آلمان در یک جبهه علیه دولت ونزوئلا قرار گرفته اند و در سوی مقابل روسیه، چین، ایران، ترکیه، هند در کنار کشورهای چپ گرای آمریکای لاتین همچون کوبا، نیکاراگوئه و بولیوی حامی دولت کاراکاس و خواهان پایان مداخله های خارجی در امور ونزوئلا هستند.
وزارت خارجه چین به آمریکا درباره دخالت در امور ونزوئلا هشدار داده و تاکید کرده که با هرگونه دخالت خارجی در این کشور آمریکای جنوبی مخالف است. سخنگوی رئیس جمهوری روسیه نیز با انتقاد از سیاست ها و اقدام های دولت آمریکا علیه نیکلاس مادورو رئیس جمهوری ونزوئلا اعلام کرد: روسیه تلاش برای حذف نیکلاس مادورو رئیس جمهوری ونزوئلا را مغایر با قوانین بین المللی می داند.
'بهرام قاسمی' سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران نیز در اظهارنظری گفت: جمهوری اسلامی ایران در مقابل هر گونه دخالت خارجی و اقدامات غیرقانونی از دولت و ملت ونزوئلا حمایت می کند.
در این میان نیز برخی نهادها و مقامات بین المللی از جمله 'آنتونیو گوترش' دبیرکل سازمان ملل متحد و 'فدریکا موگرینی' مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در موضع گیری های خود عملا نه موافق بودند نه مخالف اما خواستار گفت وگوهای ملی و توقف تنش ها شدند.
آنچه مسلم است تداوم بحران ونزوئلا می تواند تقابل و موضع گیری ها این دو جبهه علیه یکدیگر را تشدید کند.
حامیان بین المللی نیکلاس مادورو تاکید دارند که اقدام آمریکا برای مداخله در امور ونزوئلا غیرقانونی و مغایر با قوانین بین المللی است، مداخله ای که می تواند اوضاع ونزوئلا را وخیم تر کند.
نیکلاس مادورو رییس جمهوری ونزوئلا در حالی بارها از توطئه آمریکا برای هدایت کودتا علیه دولت قانونی ونزوئلا سخن به میان آورده که بررسی ها نشان می دهد واشنگتن سابقه طولانی در مداخله های نظامی و سیاسی در امور کشورهای آمریکای لاتین داشته است.
خبرگزاری آسوشیتدپرس در این باره نوشت: آمریکا سالهاست که در امور کشورهای آمریکای لاتین مداخله های گوناگونی داشته که در این راستا اهداف مختلفی را دنبال کرده است.
از جمله اهداف سیاست های مداخله جویانه کاخ سفید، می توان به دستیابی به منافع تجاری با مداخله در امور آمریکای لاتین و حمایت از رهبران راست گرا برای تضعیف رهبران چپ گرایی که همگی ضد آمریکایی بودند، اشاره کرد.
پیش از وخامت اخیر اوضاع سیاسی در ونزوئلا، مقامات کاراکاس بارها از طرح های کاخ سفید برای براندازی دولت نیکلاس مادورو صحبت کرده بودند.
در روزهای اخیر نیز با توجه به اینکه دولت ترامپ بطور علنی رهبر مخالفان دولت را به عنوان رییس جمهوری ونزوئلا به رسمیت شناخت، گمانه زنی ها در مورد حمایت آشکار واشنگتن از کودتا علیه دولت مادورو قوت گرفته است.

** تاریخچه مداخله واشنگتن در آمریکای لاتین
- سال 1846: آمریکا به مکزیک حمله و شهر مکزیکوسیتی را اشغال کرد.
انعقاد یک معاهده صلح در سال بعد باعث شد آمریکا بیش از نیمی از قلمرو مکزیک را بدست بگیرد( آنچه امروز بیشتر مناطق غربی آمریکا به حساب می آید).
- سال 1903: استقلال پاناما از کلمبیا با تحریک و نقش نظامی آمریکا انجام شد و واشنگتن حق مستقلی برای نفوذ در منطقه ای که کانال پاناما را به اقیانوس اطلس و آرام متصل می کرد، بدست آورد.
- سال 1903: کوبا و آمریکا معاهده ای را امضا کردند که براساس آن آمریکا تقریبا بطور کامل کنترل امور کوبا را بدست آورد. آمریکا پس از آن پایگاه دریایی در خلیج گوانتانامو ایجاد کرد.
- سال 1914: نیروهای آمریکایی خلیج وراکروز مکزیک را برای هفت ماه اشغال کردند. از جمله هدف این اقدام ممانعت از توسعه در انقلاب مکزیک عنوان شد.
- سال 1954: جاکوبو آربنز رئیس جمهوری گواتمالا در یک کودتای تحت حمایت سازمان سیا سرنگون شد.
- سال 1961: عملیات خلیج خوک ها تحت هدایت آمریکا برای سرنگون کردن فیدل کاسترو رهبر وقت کوبا ناکام ماند اما واشنگتن همچنان به تلاش های خود برای ترور کاسترو و سرنگون کردن دولت وی ادامه داد.
- سال 1964: ژائو گولارت رئیس جمهوری چپ گرای برزیل در یک کودتای تحت حمایت آمریکا سرنگون شد و یک دولت نظامی تا دهه 80 در این کشور حکمرانی کرد.
- سال 1965: نیروهای آمریکایی در جمهوری دومینیکن مستقر شدند تا در جنگ داخلی این کشور مداخله کنند.
- دهه 1970: آرژانتین، شیلی و شماری از کشورهای آمریکای جنوبی عملیات هایی را با حمایت آمریکا علیه دولتها و رهبران چپ گرای آن دوران ( تحت عنوان عملیات کُندور) ترتیب دادند.
- دهه 1980: دولت رونالد ریگان از نیروهای ضد کمونیستی علیه دولت ساندینیست نیکاراگوئه حمایت کرد.
- سال 1983: نیروهای آمریکایی به جزیره گرانادا در حوزه کارائیب حمله کردند.
- سال 1989: آمریکا برای سرنگونی دولت مانوئل نوریگا به پاناما حمله کرد.
- سال 1994: یک حمله تحت هدایت آمریکا به هائیتی برای کنار گذاشتن حکومتی نظامی که توسط کودتای سال 1991 ایجاد شده بود، انجام شد.
- سال 2002: هوگو چاوز رئیس جمهوری وقت ونزوئلا پیش از حضور دوباره در قدرت، برای دو روز از قدرت خارج شد. وی آمریکا را به حمایت از کودتا در ونزوئلا متهم کرد.
- سال 2009: مانوئل زلایا رئیس جمهوری هندوراس توسط ارتش سرنگون شد. آمریکا با کم کاری در محکوم کردن این کودتا به وخیم تر کردن اوضاع این کشور متهم شد.
اروپام ** 9234 ** 1071

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال