تحلیلگر لبنانی در گفت و گو با ایرنا:

فضای لبنان پتانسیل تکرار تنش های پس از ترور الحریری را دارد

بیروت-ایرنا-'داود رمال' نویسنده و تحلیلگر لبنانی در گفت و گو با ایرنا با اشاره به برخی تنش ها و ناآرامی های خیابانی اخیر هشدار داد که فضای کنونی لبنان امکان تکرار تنش ها و شکاف های پس از ترور 'رفیق الحریری' نخست وزیر پیشین در سال 2015 را دارد.

به گزارش ایرنا طی روزهای گذشته اظهار نظر 'وئام وهاب' رهبر حزب توحید عربی و از چهره های سرشناس طائفه دروز لبنان علیه 'سعد الحریری' نخست وزیر مامور به تشکیل کابینه لبنان و فاسدخواندن او تنش های زیادی را در پی داشت.
از یک سو هواداران الحریری به این بهانه به بیرون ریختند و خیابان ها را مسدود کردند و از سوی دیگر پلیس لبنان که فرماندهی آن با الحریری است در اقدامی که بسیاری آن را تحریک آمیز خواندند برای جلب وهاب با تعداد زیادی نیرو و ادوات به خانه او در منطقه 'الجاهلیه' گسیل شدند که طی آن تنش هایی بروز کرد که بر اثر آن یکی از نزدیکان وهاب کشته شد.
همه اینها در حالی است که الحریری پس از حدود شش ماه و نیم از زمان معرفی اش به عنوان نخست وزیر مامور به تشکیل کابینه هنوز نتوانسته ماموریت خود را به سرانجام برساند و لبنان را در خلا سیاسی بزرگ قرار داده است.
در گفت و گو با رمال روزنامه نگار لبنانی به تحلیل و ارزیابی تحولات اخیر پرداختیم.
در ادامه متن کامل این گفت و گو می آید:

*ایرنا: اقدام واحد اطلاعات پلیس برای دستگیری وئام وهاب و آنچه در جریان آن رخ داد، تا چه اندازه ای می تواند بر ثبات و امنیت لبنان تاثیر بگذارد؟
رمال: حادثه «الجاهلیه» می رفت تا تاثیری بسیار منفی بر وضعیت امنیتی در لبنان داشته باشد و منطقه «جبل» را با وضعیتی ناآرام و بی ثبات روبرو کند، اما ورود برخی عقلا که معروف هستند، مانع این مساله شد. آنچه اتفاق افتاد به نظرم ما را به حوادث پس از سال 2005 باز می گرداند، با وجود اینکه لبنانی ها معتقدند که از این مرحله عبور کرده اند، اما همچنان شگفتی ها و اتفاقات می تواند در پیش باشد و آن به پرونده قضایی بستگی دارد که به خاطرش نیروهای امنیتی را به گونه ای بسیج کردند و به خانه وهاب فرستادند که گویی می خواهند با یک گروه تروریستی مواجه شوند و آنان را دستگیر کنند. اقدامی که انجام شد به هیچ وجه قابل قبول نبود چه از نظر ظاهری و چه از نظر مضمون و چه شیوه اجرایی آن.
مایلم در این زمینه به گفته های وهاب در ویدیویی که از وی پخش شد نیز اشاره ای کنم؛ صحبت های او در آن جلسه خصوصی به هیچ وجه قابل قبول نبود و خارج از ادبیات سیاسی لبنان است علاوه بر اینکه به روند سیاسی لبنان هم کمکی نمی کند. صحبت های وهاب را هیچ کدام از نیروهای سیاسی در کشور حتی متحدان او نیز قابل قبول نمی دانند، به ویژه اینکه وی به گروه سیاسی پیروز وابسته است و اصلا نیازی به بالا بردن صدایش تا این حد ندارد تا بعد مجبور شود عذرخواهی کند.

*ایرنا: به نظر شما اهداف واقعی که پشت صحنه ماجرای الجاهلیه بود، چیست؟ آیا ممکن است که لبنان شاهد درگیری های جدیدی باشد یا این حادثه پایه رویارویی جدیدی را در لبنان پایه گذاری کند؟
رمال: بله قطعا. ترس این می رفت که با ورود طرف سوم به ماجرا، یک آشفتگی امنیتی در لبنان به وجود آید. همچنین نگرانی از اینکه انفجارات یا اغتشاش هایی در وضعیت امنیتی پیش آید و ما را از نقطه ای به جای دیگری ببرد.
به باور من، آن کسی که گفتمان سیاسی را به سال 2005 و پس از آن بازگرداند، «ولید جنبلاط» رئیس حزب «سوسیالیست ترقی خواه» است. سخنانی که او به صورت علنی پیش از حادثه الجاهلیه داشت، باعث پاسخ دبیرکل حزب الله جناب «سید حسن نصرالله» شد. پس از حادثه الجاهلیه نیز رفتار و عکس العمل جنبلاط هرگز درست نبود.

*ایرنا: چگونه می شود نیروهای سیاسی را پس از حادثه ارزیابی کرد؟ به نظر شما چه کسی برنده و چه کسی بازنده این ماجرا بود؟
رمال: در محاسبات نیروهای سیاسی، سعد الحریری نخست وزیر مامور به تشکیل دولت، خود را پیروز می داند، چرا که او موفق به برانگیختن عصبیت اهل سنت شده و توانست تا نیروهای امنیتی را به تحریک کند. اما در سطح امنیتی، نخست وزیر کاری کرد که واحد اطلاعات پلیس هیبت و اعتبار خود را پس از ماجرای الجاهلیه از دست بدهد.
از طرف دیگر، آنچه رخ داد برانگیختن عصبیت دروزی ها و انسجام بیشتر نیروهای جریان هشتم مارس بود. 8 مارسی ها با موضوع هر کدام به تنهایی مواجه نشدند، بلکه همه باهم اعلام همبستگی داشتند. علاوه بر این اختلاف اصولی میان «خلده» و الجاهلیه یعنی «طلال ارسلان» رئیس حزب دروزی دموکرات و وئام وهاب رئیس حزب دروزی توحید عربی برطرف شد.
اما بازنده بزرگ و مستقیم این ماجرا به نظر من ولید جنبلاط بود و در کنار آن تصویر نیروهای امنیتی نیز آسیب جدی دید.

*ایرنا: آیا حادثه الجاهلیه بر فرایند تشکیل دولت تاثیرگذار خواهد بود؟
رمال: آنچه رخ داد را نمی توان به روند تشکیل دولت مرتبط دانست؛ چراکه بازگرداندن مانع معروف به گره دروزی ممکن نیست. برای گشودن آن گره تلاش های زیادی صورت گرفت تا بر پایه آن، کار تشکیل دولت جلو افتد، اما این اتفاق نیفتاد و در «بیت الوسط» (مقر نخست وزیری) معلق ماند چون الحریری پیشنهاد کابینه ای با 32 وزیر را رد کرد، پیشنهادی که بیشتر نیروهای سیاسی به آن راضی شدند.

*ایرنا: بنابراین چه سناریوهایی برای این مساله پیش بینی می کنید؟
**رمال: دو سناریو وجود دارد؛ نخست آنکه جریان ملی آزاد (حزب نزدیک به رئیس جمهور و حزب الله) از مطالبه 6 نماینده مستقل اهل سنت عقب نشینی کند، چون گزینه صرف نظر کردن رئیس جمهور غیرممکن است. سناریوی دوم نیز این است که 6 نماینده مستقل سنی، گزینه ها و نام هایی غیر از خود را پیشنهاد دهند تا نخست وزیر از میان آنان یکی را انتخاب کند.
خاورم2054

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال