عباس و میراث سیاسی از دست رفته

بیروت-ایرنا-«محمود عباس» رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین و یاران سیاسی وی که در سال های اخیر همه تمرکز خود را بر مذاکره و روند سازش با رژیم صهیونیستی قرار دادند، این روزها بیش از هر زمان دیگر میراث خود را از دست رفته می بینند.

به گزارش ایرنا، شورای مرکزی سازمان آزادیبخش فلسطین در پایان نشست اخیر خود، اعلام کرد که شناسایی «اسرائیل» را تا زمان شناسایی متقابل فلسطین به حالت تعلیق در می آورد و همکاری امنیتی با رژیم صهیونیستی را نیز متوقف می کند.
این نشست در حالی برگزار شد که بسیاری از گروه های فلسطینی از جمله «حماس»، «جهاد اسلامی»، «جبهه دموکراتیک» و «جبهه خلق» به دلیل اعتراض به عملکرد سازمان آزادیبخش فلسطین و در انحصار قرار گرفتن آن بوسیله گروه«فتح» و رهبران تشکیلات خودگردان و به طور مشخص محمود عباس رئیس تشکیلات، آن را تحریم کردند.
به نظر می رسد ریشه این وضعیت را باید در اختلاف دو رویکرد کلی در میان گروه های فلسطینی در شیوه رویارویی با رژیم صهیونیستی دانست.
رویکرد نخست متعلق به تشکیلات خودگردان و جریان اصلی تشکیل دهنده آن یعنی گروه فتح است. این رویکرد که پشتیبانی بین المللی بویژه از طرف آمریکا و کشورهای اروپایی داشت، معتقد بود که تحقق منافع فلسطینیان و در صدر آنها تشکیل کشور فلسطین در گرو روند سازش و مذاکره با رژیم صهیونیستی است.
بر اساس این رویکرد بود که رهبران تشکیلات خودگردان وارد روند مذاکرات سازش شدند؛ روندی که طراح اصلی آن آمریکا بوده است.
رویکرد دوم که متعلق به گروه هایی نظیر حماس، جهاد اسلامی و تعدادی از گروه های چپگرای فلسطینی است معتقد است بهترین راه در مقابل اقدامات توسعه طلبانه رژیم صهیونیستی مقاومت است و تکیه صرف به مذاکرات بدون پشتوانه مقاومت میدانی راه به جایی نخواهد برد.
به نظر می رسد گذر زمان در عمل، درستی منطق رویکرد دوم را اثبات کرده است.
اقدامات یکجانبه اخیر آمریکا بویژه پس از روی کارآمدن «دونالد ترامپ» همچون شناسایی قدس به عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی و انتقال سفارت آمریکا به این شهر و نیز مخالفت با بازگشت آوارگان فلسطینی که تناقضی آشکار با روندهای به اصطلاح صلح دارد، عملا بی نتیجه بودن اتکای تشکیلات خودگردان فلسطینی به این روند را اثبات کرده است.
رژیم صهیونیستی برخلاف قطعنامه های بین المللی پس از جنگ سال 1967، بخش های وسیعی از کرانه باختری رود اردن و قدس را که از نظر سازمان ملل جزو خاک فلسطین بوده، اشغال و طی همه این سال ها در این مناطق شهرک سازی کرده است.
همه این ها در حالی است که روند مذاکرات سازش در همه این مدت در جریان بوده و عملا نتوانست منجر به بازداشتن رژیم صهیونیستی از اقدامات اشغالگرایانه خود و پذیرش موجودیت کشور فلسطین شود.
گروه های مقاومت در این سال ها تاکید می کردند که مذاکرات سازش تنها اتلاف وقت است و رژیم صهیونیستی را فقط باید «مجبور» به تن دادن به خواسته های فلسطینیان کرد و این مساله تنها با مقاومت امکان پذیر است.
حال به نظر می رسد عباس و یاران سیاسی اش که سال ها بر طبل مذاکره با رژیم صهیونیستی کوبیدند بیش از هر زمان دیگری، ناکامی این رویکرد برایشان به اثبات رسیده است؛ تصمیمات نشست اخیر شورای مرکزی سازمان آزادیبخش فلسطین گواه این مساله است.
اما به نظر می رسد تصمیم اخیر سازمان آزادیبخش و جریان سیاسی نزدیک به عباس به معنای تغییر «پارادایم» و سوق پیداکردن آنها به سمت روش های جایگزین از جمله روش گروه های مقاومت نیست.
عباس در نشست اخیر سازمان آزادیبخش به شدت بر گروه های مخالف خود از جمله حماس تاخت و وعده داد که فشارها بر این گروه افزایش خواهد یافت.
ناکامی عباس در ادامه مذاکرات سیاسی و در عین حال تلاش نکردن وی برای ترمیم روابط با دیگر گروه های فلسطینی، عملا وی و جریان سیاسی نزدیک وی را در یک حالت سکون و تعلیق قرار داده که هم در خارج و هم در داخل با بحران روبروست.
خاورم**2054

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال