«بررسی مطبوعات»

پیاده روی اربعین حسینی و توجه به تمهیدات امنیتی و بهداشتی

تهران- ایرنا- مراسم پیاده روی اربعین همه ساله با شور و شوق خاصی برگزار می شود و میلیون ها تن از سراسر جهان با حضور در این مراسم حماسه ای جاودان می آفرینند. در این میان زایران با توجه به طولانی و دشواربودن این مسیر با رعایت نکات امنیتی و بهداشتی، باید سفر ایمن‌تری را از نظر سلامت و ایمنی برای خود رقم بزنند.

به گزارش گروه اطلاع رسانی ایرنا؛ «رعایت نکات بهداشتی در اربعین حسینی، صیانت از محیط زیست به عنوان سرمایه ملی و امانتی ارزشمند برای آیندگان و ضعف فرهنگی بزرگترین چالش کتابخوانی» از جمله مهمترین موضوعات اجتماعی و فرهنگی محسوب می شود که در مطبوعات امروز (یکشنبه) برجسته شده است.

** رعایت نکات بهداشتی در اربعین حسینی
زائران اربعین حسینی باید برای حفظ سلامتی خود و جلوگیری از شیوع بیماری‌های واگیردار مسائل و نکات بهداشتی مورد نیاز را رعایت کنند و قبل از شروع سفر در مورد بیماری‌های مختلفی که ممکن است که در طول سفر با آن روبرو شوند با پزشک خود مشورت کنند. انتخاب آگاهانه مواد غذایی سالم و بهداشتی در سلامت زائران و کاهش خطرات بیماری‌های قابل انتقال به وسیله مواد غذایی را تضمین می‌کند.

روزنامه «فرهیختگان» با انتشار یادداشتی با عنوان «توصیه‌هایی برای راهیان اربعین» که به قلم محمدرضا صالحی متخصص بیماری‌های عفونی نگاشته شد، آورده است: چند‌روزی است پیاده‌روی اربعین شروع شده و در روزهای آینده هم شمار زیادی از افراد به این جمعیت می‌پیوندند. با توجه به طولانی و دشواربودن این مسیر، بهتر است با رعایت نکاتی، سفر ایمن‌تری را از نظر سلامت برای خود رقم بزنید. یکی از مسائل مهم، واکسیناسیون آنفلوآنزاست و ما توصیه می‌کنیم همه افرادی که در این پیاده‌روی شرکت می‌کنند و بالای 6 ماه سن دارند، این کار را انجام دهند. در طول مسیر و به‌ویژه در مکان‌های بسیار شلوغ یا مکان‌هایی که بیمار مشکوک به آنفلوآنزا وجود دارد، حتما به‌طور مرتب دست‌هایتان را بشویید و از ماسک استفاده کنید. تا حد امکان در یک محل یا اتاق ازدحام نداشته باشید، به‌ویژه در اتاق‌هایی که مخصوص خوابیدن در طول شب است.

در ادامه این یادداشت می خوانیم: سعی کنید از افرادی که مشکوک ابتلا به آنفلوآنزا هستند، دوری کرده و از تماس فیزیکی مانند دست ‌دادن و روبوسی خودداری کنید و چنانچه خودتان علائم یا نشانه‌های آنفلوآنزا را داشتید، حتما به پزشک مراجعه و فعالیت روزانه‌تان را کمتر کنید و از دستمال موقع عطسه و سرفه استفاده کنید تا به دلیل ازدحام افراد در مسیر پیاده‌روی، مانع ابتلای دیگران شوید. مهم‌ترین نکته‌ای که در سال‌های اخیر بیش از هر چیزی با آن مواجه بوده‌ایم، دسترسی به آب شرب است. سعی کنید از آب شرب مطمئن در طول مسیر استفاده کنید و از آب چشمه‌ها و رودخانه‌ها و آب ‌هایی که از سلامت آنها مطمئن نیستید، مصرف نکنید؛ پس یا با خودتان آب شرب همراه داشته باشید یا از موکب‌هایی که آب شرب مطمئن یا آب معدنی عرضه می‌کنند، آب تهیه کنید. در مورد مواد غذایی هم اگر احساس می‌کنید احتمال فساد آنها بالاست و به مدت طولانی در محیط باز قرار گرفته، یا استفاده نکنید یا اینکه با احتیاط از آنها استفاده و قبل از مصرف، غذا را خوب گرم کنید.

روزنامه «ابتکار» در گزارشی با عنوان «بیماری‌ در کمین زائران بی ‌ملاحظه!» نوشت: از جمله مراسم معمول میان شیعیان راهپیمایی برای روز اربعین است. زائران چندین روز زودتر به سمت شهر کربلا حرکت می‌کنند. زائرانی که کیلومترها پیاده‌روی می‏کنند که تعداد زیادی از آن‌ها با پاهای پیاده این مسیر را می‌پیمایند. این یک سفر است به سرزمین عاشقان، در مسیر اما خطراتی زائران را تهدید می‌کند. نکات بهداشتی و فردی که اگر رعایت نشود، این احتمال وجود دارد که این سفر دلپذیر را ناگوار کند. حال اینکه در شرایطی که کشور عراق در آن قرار دارد احتمال ابتلا به بیماری‌های مختلفی نیز وجود دارد. در گزار‌ش ‌پیش ‌رو نکات سلامتی و بهداشتی پیاده‌روی اربعین را مرور خواهیم کرد. انسان اگر گوشه‌ای بنشیند و هیچ‌کاری هم نکند احتمال بیمار شدنش وجود دارد. حال اینکه به مسافرت برود و آن مسافرت با پای پیاده و در کشوری باشد که تقریبا از نظر بهداشتی به اندازه استاندارهای جهانی نیست، احتمال بروز بیماری چندین برابر می‌شود. زائران اربعین هر سال پیش از سالگرد چهلمین روز درگذشت امام حسین (ع) راهی شهر کربلا می‌شوند. راه طولانی است و مسافران پس از خروج از مرز باید کیلومترها راه بروند تا به مقصد برسند. در این مسیر اما به همت مسئولان کشور امکانات امدادی و ... قرار داده شده است. با این وجود این احتمال وجود دارد که درمسیر برای زائران اتفاقاتی پیش بیاید که بیشتر مربوط به نکات بهداشتی می‌شود.

در ادامه این گزارش آمده است: یک پزشک عمومی در گفت ‌وگو با روزنامه «ابتکار» با اشاره به این‌که این احتمال وجود دارد که به دلیل آلودگی‌های مواد غذایی و آب آشامیدنی زائران در خطر مبتلا به وبا باشند، می‌گوید: یکی از علایم بیماری وبا مبتلا شدن فرد به اسهال است. در سفرهای اربعین مشاهدات نشان داده که بیشترین مورد مبتلا به اسهال از طریق مسمومیت افراد است و نه وبا. با این حال با گرم شدن هوا در عراق و آلودگی‌های ناشی از آب و غذا این امکان وجود دارد که افراد به وبا مبتلا شوند. عموماً مشکلاتی نظیر اسهال وبایی در اثر آب ‌های آلوده در خاک عراق در بین زوار دیده می‌شود. بیماری وبا یک تهدید جدی است و سال گذشته تعدادی بیمار در این رابطه داشتیم. گفتی است شانس بیماری وبا در گرما افزایش پیدا می‌کند واگر یک بیمار دیالیزی با این مشکل رو به رو شود، حتما دچار مشکلی حادتر خواهد شد. باتوجه به بیماری شایع وبا در این ایام، زائران باید حتماً نسبت به بروز علائم وبا توجه داشته باشند و درصورت گرفتگی عضلات پشت ساق پا، اسهال آبکی، بدون دل درد و دل پیچه،‌ عطش شدید، وجود خون در مدفوع، احساس سنگینی شکم،‌ استفراغ بدون حالت تهوع و بدون تب سریعاً به پزشک مراجعه کنند؛ زیرا این علائم نشانه‌های بروز بیماری وباست.

روزنامه «ابتکار» در مطلبی با عنوان «توصیه های بهداشتی سرپرست سازمان اورژانس به زائران اربعین» به گفت وگو با پیرحسین کولیوند پرداخت و نوشت: زائران در صورت داشتن بیماری یا مشکلات جسمی قبل از سفر به پزشک خود مراجعه کرده و در حین سفر داروهای مصرفی روزانه و همچنین لیست داروهای مصرفی و دوز آنها را به همراه داشته باشند. دست های خود را به طور مرتب با آب و صابون بشوئید چرا که شستشوی مداوم دست ها به تنهایی تا 50 درصد از انتقال بیماری های عفونی پیشگیری می نماید. ژل ضدعفونی دست همراه داشته باشید و از تماس دست آلوده به چشم و دهان خود جدا بپرهیزید و همچنین از سجاده، لیوان و بطری آب شخصی خود استفاده نمایید.

در ادامه این گزارش آمده است: برای تامین غذا حتی الامکان به موکب های ایرانی و مراکز معتبر مراجعه کرده و از مصرف سبزی خام یا غذاهای حاوی سبزی خام و سس های مختلف خودداری کنید. در هنگام عطسه و سرفه جلوی دهان خود را با دستمال بگیرید و دستمال را در سطل آشغال بیندازید و در صورت نبود دستمال از بالای آستین لباستان استفاده کنید. از خرید و مصرف نوشیدنی ها و مواد غذایی از دست فروشان پرهیز نمائید. در شلوغی جمعیت سعی کنید جلوی دهان و دماغ خود را با ماسک بپوشانید و در صورت بروز تب و علائم تنفسی بلافاصله به پزشک کاروان مراجعه کنید و در این مواقع مایعات زیاد بنوشید و استراحت و خواب کافی داشته باشید. اسهال آبکی شدید با دفعات اجابت مزاج غیرقابل شمارش و شبیه آب برنج و بدبو، نبودن دل درد و دل پیچه، برخلاف بسیاری از بیماری های گوارشی، گرفتگی عضلات پشت ساق پا، عطش فراوان، فقدان خون در مدفوع، استفراغ بدون حالت تهوع، احساس پری و غرغر شکم و فقدان تب از علائم این بیماری است.

** ضعف فرهنگی بزرگترین چالش کتابخوانی
کتاب و کتاب ‌خوانی با چالش‌ های ناگواری روبرو است و جایگاه حایز اهمیت و لازم را ندارد. هر چند گفته می شود که وجود چالش ‌هایی از قبیل عدم رشد فرهنگ کتاب ‌خوانی در میان اقشار گوناگون، گران تمام شدن قیمت چاپ کتاب در داخل کشور، نبود حمایت واقعی دولت از ناشران از آشکارترین چالش های کتابخوانی در کشور خوانده می شود، اما متاسفانه ضعف فرهنگی و بی توجهی به فرهنگ و به ویژه به فرهنگ کتابخوانی ریشه های بنیادی در جامعه دارد.

روزنامه «همدلی» با درج گزارشی با عنوان «سندروم لاکچریسم» می نویسد: فرهنگ را از دیرباز در مسیری موازی با شهرت و ثروت دیده اند که هیچ گاه تلاقی نخواهند کرد با یکدیگر، ادیبان و دغدغه‌مندان فرهنگ اگر قلم در دست گرفتند یا قدمی برداشتند در جهت اعتلای فرهنگ، ثروت دورترین نقطه ای بود که در نظر داشتند اما رفته رفته بسیاری از بخش های فرهنگی و هنری آلوده شدند به سکه و اسکناس، سینما و موسیقی سرآمدشان بودند، تا جایی که واژه «صنعت» در ابتدای نام شان دیگر غریب جلوه نمی کند. حتی هنر فاخر تئاتر هم اسیر گیشه شد؛ هنر والایی که پیوندش ناگسستنی بود با ادبیات کلاسیک و صحنه برای فعالانش، حرمت داشت ولی حالا سلبریتی های غریبه با تئاتر را می آورند و می گذارندشان جلوی تماشاچی تا مردمِ «ستاره دوست» را وسوسه کنند چند صد هزار تومان بپردازند برای ملاقات بی واسطه با بازیگران محبوب شان.

در ادامه این گزارش می خوانیم: کتاب اما فرق داشت؛ غریب ترین پدیده فرهنگی با مردم ایران زمین. آمار مشهوری از سرانه مطالعه چند دقیقه ای در کشورمان حکایت دارد؛ در فاصله ای دوردست از میانگین جهانی. مردم ایران انگار تا زمانی که مجبور نباشند کتاب نمی خوانند، مگر به ضرب و زور مدرسه و دانشگاه و کتاب های درسی وگرنه کمتر کسی حاضر است پول و زمانش را هزینه کند برای مطالعه کتاب های قابل اعتنا از نویسندگان ایرانی و خارجی. چند سالی است دلار شده بهانه کتاب نخواندن؛ می‌گویند قیمت کتاب مثل هر چیز دیگری متاثر از نوسانات قیمت ارز، سر به فلک گذاشته و دیگر پولی تهِ سبد خانوار نمی ماند که بخواهد صرف خرید یارِ مهربان کند اما در همین بازار گران، سلبریتی های چنگ انداخته به هر حوزه ای از فرهنگ و هنر، کتاب هایی چاپ می‌کنند چند صد هزار تومانی و مردم هم می‌خرند و به چاپ چندم می رسانندشان.

روزنامه «فرهیختگان» با درج مطلبی با عنوان «ما کتابچی‌های تهرانیم» به گفت وگو با سیدجلال کتابچی صاحب قدیمی‌ترین و معروف‌ترین کتابفروشی‌ تهران پرداخت و نوشت: احتمالش خیلی کم است که در خیابان 15خرداد قدم بزنید و کتابفروشی قدیمی کتابچی به چشم‌تان نخورد؛ یک کتابفروشی قدیمی، با ورودی شیشه‌ای و قفسه‌های چوبی که دور تا دور مغازه مربعی‌شکل آقای کتابچی را گرفته است. مغازه‌ای که مشخص است قدمت پنجاه‌ساله برایش شوخی است و عمرش خیلی بیشتر از این حرف‌هاست. همین هم باعث شد تا پای صحبت‌های آقای کتابچی بنشینیم و سر از ماجراهای این کتابفروشی دلنشین دربیاوریم. او 80 سالش تمام شده است اما با چنان حوصله‌ای می‌نشیند و از گذشته این مغازه و کتاب‌ها و آدم‌هایی که به اینجا آمده‌اند و رفته‌اند، برایمان تعریف می‌کند که این روزها کمتر کسی را شبیه به او دیده‌ایم. این‌طور که آقای کتابچی تعریف می‌کند، اولین مغازه خاندان کتابچی در خیابان ناصرخسرو بوده اما وقتی در زمان رضاخان، آنجا را تخریب می‌کنند، خانه خرابه‌ای در خیابان پانزده‌ خرداد فعلی را به جای آن مغازه می‌گیرند و برای کتابفروشی، دوباره سرپایش می‌کنند. حالا آن کتابفروشی، همچنان همان‌جا پابرجاست و نسل به نسل به دست برادران و فرزندان کتابچی رسیده است. با سیدجلال کتابچی از همه سال‌هایی که کتابچی و کتابفروش بوده است، حرف زدیم.

در ادامه این گفت وگو می خوانیم: فکر می‌کردیم قدمت این مغازه به همه این سال‌هایی است که آقای کتابچی در آن مشغول بوده است ولی سیدجلال کتابچی، پسر کوچک خاندان کتابچی، برایمان گفت قدمتش خیلی بیشتر از این حرف‌هاست و ادامه داد: «راستش را بخواهید، قدمت این مغازه خیلی بیشتر از سن 80 ساله من است. مغازه کتابچی در خیابان پانزده خرداد فعلی، نزدیک به 130 سال است که پابرجاست و نسل‌های مختلفی را به خودش دیده است. این مغازه را در روزهای اول پدربزرگ و بعد هم پدرم اداره می‌کردند. بعد از آنها هم دست برادران بزرگ‌تر از خودم افتاد و حالا هم دست من است که با کمک برادرزاده‌ام، اینجا را اداره می‌کنیم و می‌گردانیم. اینکه می‌گویند نسل به نسل به طرف رسیده، مصداق واقعی مغازه کتابفروشی کتابچی‌هاست.

روزنامه «نقش» با انتخاب گزارشی با عنوان «کتاب‌های خوب خودکشی نمی‌کنند» می نویسد: پیرمرد از خروجی شمال غربی متروی چهارراه ولیعصر می‌آید بالا. «برادران مظفر شمالی پشت بازار کامپیوترفروش‌ها، مرکز تبادل کتاب». دو کیسه کتاب را بغل کرده وارد می‌شود و خالی می‌کند روی پیشخوان: «نه دونه دونه نمی‌خواد. قیمت همه رو نصف بزن علی‌الحساب» و می‌رود لبه‌ کفِ بالاآمده‌ بخش ادبیات می‌نشیند و نفس تازه می‌کند. نگاهش به قفسه‌ رمان‌های داخلی است. سووشون هست. بر‌می‌دارد و برچسبِ پشت جلدش را می‌خواند: «این رو! هزار و پونصد. چه خوب. بردارمش.»پسر جوانی کتاب‌ها را از کیسه بیرون می‌کشد و روی پیشخوان روی هم می‌چیند و فهرست می‌کند. هفت هشت رمان کت‌وکلفت ایرانی، دو سه کتاب جلد رنگی گالینگور که هر کدام به اسم یکی از پادشاهان باستانی ایران است، یک کتاب موفقیت و دوازده سیزده جلد از کتاب‌های سیاه چاپ افستی پیاده‌رویی. چندکتابی هم که از نو بودن برق می‌زنند. پیرمرد را صدا می‌زند و برگه‌ فاکتور را به دستش می‌دهد و به سمت مسئول صندوق اشاره می‌کند. پیرمرد همه‌ کتاب‌ها را برای فروش گذاشت، هزار و پانصد تومان داد و سووشون را گذاشت توی کیف دستی‌اش و از فروشگاه خارج شد.فکر می‌کنم، همه‌ پیرمردها کتاب‌هاشان را دوست دارند.

در ادامه این گزارش می خوانیم: آن کتاب‌ها، جوانی، خاطراتِ فراموش‌شده و عشق‌های بی‌سرانجامشان است. برای یک پیرمردِ تنها، کتاب‌های خوب اهل حرف‌زدن‌اند. آنها کتاب‌هایی که اهل خاک‌‎ خوردن‌اند را خیلی زود مرخص می‌کنند. کتاب‌هایی که نه از کسی بیزارند و نه از کسی انتقام می‌گیرند. کتاب‌هایی که نه کسی را می‌پرستند و نه به سفر می‌روند و نه شهود می‌کنند! کتاب ‌های کودن همیشه خاک می‌خورند و از قفسه‌ای به قفسه‌ دیگر پرتاب می‌شوند. کتاب ‌هایی که هیچ‌وقت با خط بریل نوشته نمی‌شوند، کتاب‌های زیادی نیستند که سوگلی پیرمردها می‌شوند. همان کتاب‌هایی که در دست‌های بچه مدرسه‌ایِ به خواب‌رفته‌ای تا صبح بیدار می‌مانند. کتاب‌هایی که جلدشان بایگانی اثرانگشت‌ نسل‌هاست.بارها با خودم فکر کرده‌ام که اگر می‌گویم «قرار است سراغ کتابخانه‌ام بروم و هرچه آت ‌وآشغال جمع کرده‌ام را بزنم توی کیسه برنج و ببرم بگذارم جمعه‌بازارِ کتاب، دانه‌ای هزار تومن بفروشم که کرایه تاکسی‌ام در بیاید.»

** صیانت از محیط زیست به عنوان سرمایه ملی و امانتی ارزشمند برای آیندگان
آلودگی هوا‌، کاهش کمی و کیفی منابع آب‌، فرسایش خاک‌، تخریب جنگل ها و مراتع‌، خشکیدگی تالاب ها‌، بیابان زایی و افزایش کانون های تولید ریزگردها‌، تخریب و آلودگی زیستگاه‌ های ساحلی و دریایی، سوء مدیریت پسماندها و فاضلاب‌ها و ... از جمله مواردی هستند که در تخریب محیط زیست اثرگذارند. حال با توجه به اهمیت این امر، اقدام ها و سیاست هایی در جهت حفاظت از محیط زیست لازم و ضروری به نظر می رسد زیرا صیانت از آن به عنوان سرمایه ملی و امانتی ارزشمند برای آیندگان به شمار می رود.

روزنامه«آرمان» با درج گزارشی با عنوان «90درصد مردم جهان در هوای آلوده زندگی می‌کنند» می نویسد: بر اساس آخرین گزارش سازمان جهانی بهداشت از هر 10 نفر در سراسر جهان 9 نفر در هوای آلوده و حتی خطرناک زندگی می‌کنند. بر اساس آخرین گزارش سازمان جهانی بهداشت(WHO) طی ماه می‌سال 2018، سالانه در حدود هفت میلیون نفر در سراسر جهان و بیشتر در کشورهای درحال‌توسعه به دلیل آلودگی هوا در فضای باز و بسته جان خود را از دست می‌دهند. همچنین به‌طورکلی از هر 10 نفر در سراسر جهان 9 نفر در هوای آلوده و حتی خطرناک زندگی می‌کنند.

در ادامه این گزارش آمده است: با استناد به بانک داده سازمان بهداشت جهانی تخمین زده‌ شده سالانه در حدود هفت میلیون نفر در اثر تنفس ذرات معلق ریز در هوا به بیماری‌های سکته مغزی، قلبی، سرطان ریه، بیماری‌های مزمن انسدادی ریه و عفونت‌های تنفسی مبتلا می‌شوند. به گفته سولماز احدی در سال 2016، حدود 2.4 میلیون مرگ به دلیل آلودگی هوا در فضای آزاد رخ داده و سهم آلودگی هوا در فضای بسته در همین زمان حدود 3.8 میلیون نفر بوده که بیشترین سهم مربوط به زنان و کودکان بوده است. آلاینده PM 5/2 حاوی آلاینده‌هایی مانند سولفات، نیترات و کربن سیاه است که بیشترین خطر را برای سلامت انسان دارند. با استناد به آمار سازمان بهداشت جهانی در حدود یک ‌چهارم 24 درصد از کل مرگ و میر بزرگ‌سالان از بیماری‌های قلبی، 25درصد از سکته مغزی، 43 درصد از بیماری‌های انسدادی ریه و 29 درصد از سرطان ریه به دلیل آلودگی هوا رخ می‌دهد. در حال حاضر اطلاعات آلودگی هوای بیش از چهار هزار و 300 شهر در 108 کشور جهان در پایگاه داده کیفیت هوا در سازمان جهانی بهداشت WHO سال 2018 قرار دارند و این پایگاه جامع‌ترین پایگاه اطلاعاتی جهانی درباره آلودگی هوا محسوب می‌شود. از سال 2016، اطلاعات بیش از هزار شهر به پایگاه داده سازمان بهداشت جهانی اضافه ‌شده که نشان می‌دهد که کشورهای بیشتری به اندازه گیری و اجرای راهکارهای کاهش آلودگی هوا اقدام کرده‌اند.

روزنامه «صبح نو» در گزارشی با عنوان «نفس سبز جنگل‌های شمال به شماره افتاده» نوشت: تابستان تمام شد و شاید آغاز فصل خزان و بارندگی‌ها را بتوان فرجه‌ای برای استراحت محیط زیست و به‌خصوص جنگل‌های شمال کشور دانست. جنگل‌هایی که از استان اردبیل آغاز شده و در سرتاسر نوار ساحلی شمال کشور تا استان گلستان ادامه یافته‌اند. این نوار سبز شمال ایران میراثی جهانی به حساب می‌آید که قدمتی 40 میلیون ساله داشته و موزه‌ای طبیعی به حساب می‌آیند. نام دیگر جنگل‌های شمال ایران جنگل‌های هیرکانی است. پهنه‌ای سبز که هر روز وسعت آن کمتر می‌شود. این روزها بسیاری از ایرانیان در سفر به گوشه‌و‌کنار کشور تصاویری از طبیعت ایران را به نمایش می‌گذارند که حتما غیر از خودشان می‌توان ردی از تخریب انسانی در آن تصویر مشاهده کرد. این تخریب می‌تواند زباله‌ای نایلونی یا ساختمانی ویلایی باشد. روایت غم انگیزتر تخریب طبیعت ایران به ساخت‌و‌سازهایی باز می‌گردد که گویا کسی را توان مقابله با آنها نیست و انگار که دشمنی خودی در اقدامی هماهنگ قصد دارد باقیمانده جنگل‌ها و طبیعت بکر کشور را به تصرف خود درآورد. ویلا هرچه بیشتر صعود کند و در قسمت بالاتر کوه ساخته شود، دید و منظره‌ای بدیع‌تر خواهد داشت، منظره‌ای که بهای آن تبر زدن به تنه درختانی چند صدساله است.

در ادامه این گزارش آمده است: غیر از تصاویری که از افراد حقیقی در فضای مجازی و به‌خصوص اینستاگرام از حضور در مناطق بکر جنگل‌ها منتشر می‌شود، آگهی‌های فروش انواع ویلا در مناطق جنگلی نیز وجود دارد که در صفحه‌های فروش املاک و ویلا به‌وفور وجود دارد. این ویلاها در رویان، نور، سعادت‌آباد، سیسنگان، کتی نوشهر، چمستان، نمک‌آبرود، وازیوار، سرخ رود، ونوش و بسیاری مناطق دیگر استان‌های شمالی ساخته شده و آگهی آنها در فضای مجازی وجود دارد. «چشم انداز فوق‌العاده زیبا از دریا و جنگل و منطقه دنج» نیزعبارتی است که در بسیاری از این آگهی‌ها دیده می‌شود. اما سوال اینجاست که سرنوشت محیط‌زیست و جنگل‌ها به خصوص در شمال کشور به کجا خواهد رسید؟ اخطارهای جدی از سوی کارشناسان و اساتید دانشگاه داده شده که شاید تا 15‌سال دیگر جنگل و طبیعتی در شمال کشور باقی نماند و مشخص نیست که آن زمان از کدام جنگل و طبیعت سخن خواهیم گفت.

روزنامه «ایران» با درج مطلبی با عنوان «اراک در مسیر بادهای سمی» به گفت وگو با رضا میرزایی مدیرکل محیط زیست استان مرکزی پرداخت و نوشت: اراک شهری صنعتی است و با ابزاری که ما در اختیار داریم، چند فاکتور خاص را می‌توانیم اندازه‌گیری کنیم و نتیجه آن در اپلیکشین وجود دارد و مردم می‌توانند آنرا ببینند.750دیگ قدیمی در این کارخانه بود که دودکش نداشت و با پیگیری و همکاری کارخانه بهینه‌سازی شد. الآن 40 دیگ دیگر دارد که چون دودکش ندارند نمی‌توان میزان آلودگی را درآنها سنجش کرد و کنترلی روی آنها نیست. این 40 دیگ هم قرار بود تا شهریور جمع‌آوری شود که نشد و حالا می‌گویند تا آبان این اتفاق می‌افتد. این کارخانه در هیچ دادگاهی نتوانسته برای آلاینده نبودنش حکم قطعی بگیرد و صرفاً در دادگاه‌های بدوی حکم گرفته اما نتوانسته حکم قطعی بگیرد.

در ادامه این گفت وگو می خوانیم: «این کارخانه در هیچ دادگاهی نتوانسته برای آلاینده نبودنش حکم قطعی بگیرد و صرفاً در دادگاه‌های بدوی حکم گرفته اما نتوانسته حکم قطعی بگیرد. مگر می‌شود صنایع آلودگی نداشته باشند. اما این‌که چقدر این آلاینده‌ها روی هوای اراک تأثیر می‌گذراند، نمی‌دانیم و متأسفانه مسیر بادهایی را که از سمت شازند به اراک می‌آیند هم نمی‌شود تغییر داد. جانمایی کارخانه‌ها آنقدر ابتدایی و اشتباه است که حتی درباره مسیر باد مطالعه نشده، هوای زرد و کدر اراک ریه را می‌سوزاند، بیمارستان تخصصی سرطان درحال گسترش است اما هنوز یک تحقیق کوچک در این زمینه صورت نگرفته تا به دو پرسش ساده پاسخ دهد؛ میزان آلودگی چقدر است و چه ارتباطی بین هوای آلوده و میزان رشد سرطان وجود دارد؟

پژوهشم**9117**9131

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال