به بهانه 15 مهر، روز کودک و محیط زیست

کودکان امروز را زیست بانان فردا تربیت کنیم

تهران- ایرنا- مسوولیت پذیر کردن کودکان در برابرمحیط زیست و چگونگی نگهداری از آن، ضرورتی است که به باور کارشناسان، با آموزش امروز آن به کودکان، می توان فردایی بهتر برای یگانه زیستگاه بشری رقم زد.

به گزارش خبرنگار علمی ایرنا، به دنبال تغییر روند زندگی و گسترده شدن جامعه شهرنشینی، تغییرات محیط زیستی از جمله تغییرات آب و هوایی، فرسایش خاک و کاهش چشمگیر فضای سبز هر روز بیش از گذشته افزایش یافته که همین امر، ضرورت آموزش حفظ محیط زیست را از نوپاترین تا کهن ترین سال های زندگی دوچندان کرده است.
موضوعی که مسوولان را بر آن داشته تا با ایجاد فضای آموزش و شناخت محیط زیست، حفاظت از محیط را در کودکان نهادینه و کودکان امروز را زیست بانان فردا کند. در اهمیت این موضوع همین بس که دومین روز هفته ملی کودک از 14 تا 20 مهرماه به «کودک، محیط زیست و میراث فرهنگی» اختصاص یافته است.
به همین مناسبت، خبرنگار علمی ایرنا به گفت و گو با «اشرف امینی» کارشناس آموزشی و مدیر نخستین مدرسه طبیعت پرداخت.
امینی که به گفته خودش به‌ مدت 25 سال عضو شورای کتاب کودک بوده و چند سالی است پذیرای کودکان در مدرسه طبیعت «دماوند» است، حضور در طبیعت و لمس مستقیم عناصر طبیعی را نخستین کلاس آموزش حفظ محیط زیست به کودکان عنوان کرد و گفت: کودکانی که درختان را لمس می کنند و روی خاک نم خورده قدم می گذارند و با دستان کوچک خود به جانوران غذا می دهند، در بزرگسالی به تخریب طبیعت و محیط اطراف فکر نمی کنند.

**حفظ محیط زیست را از یکسالگی به کودکان بیاموزیم
قابل فهم کردن مسایل زیست محیطی و ضرورت تغییر روندی که کمر به تخریب جهان بسته است، آموزشی را می طلبد که از پایه های طفولیت شروع شود. موضوعی که امینی به آن اشاره کرد و گفت: مسوولیت پذیر کردن کودکان از دوران کودکی و آموزش به آنها برای اینکه چگونه به محیط زیست خود احترام بگذارند، راه را برای توسعه زمین پاک باز می کند.
وی توضیح داد: چرا که بهترین شیوه نهادینه کردن عادت های مثبت، آموزش این عادت ها از دوران کودکی است و اگر آموزش درباره حفظ محیط زیست هم از کودکی آموزش داده شود این باور کودک را موظف می کند تا از یگانه زیستگاهی که در آن زندگی می کند به بهترین شکل مراقبت کند.
امینی افزود: این یادگیری باید به صورت آزاد و خوداندیش در بستر طبیعت صورت گیرد تا به واسطه ارتباط مستقیم با طبیعت و لمس عناصر طبیعت از قبیل آب، خاک، درخت و حیوانات، حفظ آن در عمق وجود کودکان نهادینه شود. این لذت از طبیعت باید از سن یکسالگی آغاز شود تا خروجی خوبی در آینده داشته باشد و باعث شود که در بزرگسالی برای حفاظت از محیط زیست بکوشند.

**والدین و اولیای آموزشی، پرورش دهندگان دوستدار محیط زیست
این کارشناس آموزشی، عملکرد والدین و اولیای آموزشی را بهترین الگوی رفتاری کودکان عنوان کرد و گفت: والدینی که در خانه، خاموش کردن چراغ های اضافی، استفاده بهینه از آب مصرفی، تفکیک کردن زباله ها، بازیافت ابزارها و استفاده از وسایل غیرقابل استفاده در جاهای دیگر را پیشه خود کرده اند، الگوسازان رفتاری هستند که کودک را تشویق به حفظ و نگهداری محیط اطراف خود می کنند.
وی یادآور شد: زندگی شهری و فضای مجازی باعث شده که کودکان از طبیعت و شیوه نگهداری از آن دور بمانند و در نتیجه با آسیب هایی همچون افسردگی، احساس کسالت، کم تحرکی و در نتیجه چاقی مفرط دست و پنجه نرم کنند. بر همین اساس، والدین اولیای آوزشی با گفت و گو و همراهی با کودکان در محیط های باز، نقش برجسته ای در الگوسازی پاسداری از طبیعت دارند.

**ورود محیط زیست به کتاب های قصه، کاهش دهنده غصه
این کارشناس آموزشی و مدیر نخستین مدرسه طبیعت، تالیف کتاب هایی با مضمون حفظ محیط زیست و حیات جانوران را که حاوی تصاویری از طبیعت سالم در صورت نگهداری صحیح و طبیعت غیرسالم در صورت استفاده نادرست از طبیعت باشند، مهمترین منبع آموزشی برای کودکان عنوان کرد و بیان داشت: غنی کردن کتابفروشی ها از کتاب های با محتوای محیط زیست و زبان کودکانه، راهبردی دیگر برای آموزش حفظ محیط زیست است که کودکان با رنگ آمیزی یا شنیدن قصه های زندگی گیاهان و جانوران، با فضای بایدها و نبایدهای استفاده از زیستگاه ها آشنا می شوند.
وی تاکید کرد: همکاری کودکان و دانش آموزان با مدرسه در جهت تمیز کردن و حفظ گیاهان مدرسه هم راهکار دیگر دوستی کودک با محیط زیست است.
به بیان امینی، وقتی کودکی ببیند درخت و خاک و آب لذت آور است داوطلبانه به تمیزی محیط زیست می پردازد؛ به عبارت دیگر اگر دوران کودکی با بستر حفظ محیط زیست تلاقی شود، آموزشی مانا خواهد بود.
باید کنجاوی کودکان درباره طبیعت را با فراغ بال پاسخ داد و برای کمک به آنان در ایجاد ارتباط با طبیعت کوشید تا در جامعه ای که به طور روزافزون به سوی شهری شدن پیش می‌رود، فاصله از طبیعت منجر به نابودی زیستگاه نشود.

علمی**9294**2017

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال