در میزگرد ایرنا بررسی شد(2)

چالش ارز دارو

تهران- ایرنا - صنعت تولید دارو از صنایع برتر و مطرح حال حاضر ایران است، در چنین شرایطی یکی از چالش های پیش رو در این حوزه نوع ارز تخصیص یافته به این صنعت است .

به گزارش گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری، طی 40 سال گذشته در زمینه دارو شاهد رشد خوبی در کشور بودیم به گونه ای که از نظر عددی 42 میلیارد عدد دارو طی سال، تولید می شود.
اما مساله این است که آیا این صنعت، عاری از چالش و مشکل است؟ قدر مسلم آن است که پاسخ خیر است به ویژه در این روزها که تب و تاب تخصیص ارز و ارز چهار هزار و 200 تومانی هم هست. آیا وزارت بهداشت با این ارز موافق است؟ آیا این ارز به تمام بخش های تولید دارو اختصاص می یابد یا فقط درصدی از دارو، ارز یاد شده را می گیرد؟
اگر این ارز برای تولید دارو آزاد شود، آیا فسادی نیز ایجاد می شود؟ قیمت دارو با ارز آزاد هم متعاقبا آزاد می شود؟ واکنش مردم برای تهیه دارو چگونه است؟ آیا آن را در خانه دپو می کنند؟ وزارت بهداشت چه دستوری به تولید کننده و پخش کننده دارو می دهد؟ الان که شرکت های تولید کننده دارو با مشکل نقدینگی مواجه هستند، با چه میزان می توان مشکل آنها را حل کرد و از محل کدام درآمد؟ اصلا چنین محل درآمدی داریم؟ همه این سوالات و پرسش هایی دیگر در میزگرد ایرنا با عنوان «چالش های تولید کنندگان دارو» پاسخ داده شده است.
در این میزگرد، دکتر «محمد عبده زاده» مدیر کل امور دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو، دکتر «مرتضی خیرآبادی»، خزانه دار و عضو هیات مدیره سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی ایران و دکتر «بشیر خالقی» عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی حضور داشتند.
دنباله مشروح این میزگرد را در ذیل بخوانید.

** پس وزارت بهداشت متقاضی چیست؟!
**عبده زاده: ارز را آزاد کنند مابه التفاوت نرخ ارز را به سازمان های بیمه گر بدهند. به همین راحتی! مگر داروی ما تحت پوشش بیمه نیست؟ ارز را آزاد کنند و شرکت ها برای قیمت گذاری هم متناسب با ارز آزاد عمل کنند. مابه التفاوت نرخ ارز آزاد را همان موقع که ثبت سفارش می شود به بیمه ها بدهند. بنابراین هم بودجه بیمه ها زیاد می شود، هم شرکت ها از ورشکستگی بیرون می آیند و هم اینکه مشکل تامین و تدارک دارو، رفع و جلوی قاچاق نیز گرفته می شود.
الان دارند ارز چهار هزار و 200 تومانی می دهند اما اینکه چه بخشی از دارو قاچاق می شود، خدا می داند. اتفاقا دارو یک زنجیره عرضه و توزیع مشخص دارد. کنترل روی دارو خیلی شدیدتر است.

**خیر آبادی: ارز آزاد یعنی چی؟ یعنی با دلار 17 هزار تومان بخریم؟
**عبده زاده: فرقی نمی کند. اگر نیما (نظام یکپارچه معاملات ارزی که بانک مرکزی با هدف سامان بخشیدن به بازار ارز در حوزه واردات ایجاد کرده است) می خواهد تامین کند، خب تامین کند.
**خیر آبادی: نیما که بدتر است!
** عبده زاده: به شرطی که بانک مرکزی کار را انجام دهد در بازار آزاد که پول نقدی نیست. بانک مرکزی نرخ چهار هزار و 200 تومان را برای همه صنایع مصوب کرده است و فرقی نمی کند. نرخ ارزی که مورد تایید بانک مرکزی است، آزاد شود و ما به التفاوت را به بیمه بدهد. ما الان ارز چهار هزار و 200 را برای کالاهای اساسی داریم اما همیشه هم کمبود داریم.

**ایرنا: این پیشنهاد را وزارت بهداشت (آزاد سازی ارز) داده است؟
** عبده زاده: بله.

**ایرنا: آنوقت قیمت داروها با این منوال، آزاد می شود؟
** عبده زاده: قیمت دارو بر اساس نرخ ارز، آزاد است.

**ایرنا: برخی معتقدند که اگر نرخ ارز آزاد شود، فساد ایجاد می شود و ممکن است در بیمه این بار مشکل پیدا کنیم.
** عبده زاده :خیر. اینطور نیست. در ارز چهار و 200 تومانی و اختلاف نرخ آن، فساد ایجاد می شود اما وقتی که نرخ ارز آزاد گردد، فساد برای چه ایجاد شود؟ این مابه التفاوت نرخ ارز در واقع سوبسیدی است که دولت می دهد همان را به سازمان های بیمه گر بدهد و درصد پوشش بیمه ای را از 70 به 90 و 95 برساند به شرطی که بودجه به سازمان های بیمه گر داده شود. بین آمارنامه توزیع داروهای کشور و بودجه سازمان های بیمه گر اختلاف فاحشی وجود دارد. هر چه قدر در بحث تخصیص بودجه به سازمان های بیمه گر بسته تر عمل کنیم میزان پرداختی از جیب مردم نیز بیشتر می شود. این چیزی طبیعی است. از طرفی در بودجه های کلان کشور محدودیت هایی داریم. ولی واقعیت این است که بودجه دارویی کشور در مقایسه با سایر هزینه ها، عددی ناچیز است و با این ناچیز بودن بودجه دارویی در عین حال به جایی رسیده ایم که بحث کسری بودجه، عدم تامین نقدینگی، بحث تامین ارز و تخصیص آن با هم در یکجا جمع شده است. یعنی شرکتی که می خواهد دارویی را تولید یا وارد کند هم باید برای تخصیص و تامین ارز، نگران باشد هم برای تامین ریال و هم برای برگشت پولش در زمان تحویل دارو به بیمارستان نگران باشد.
الان وزارت بهداشت با 10 درصد حاشیه سود به شرکت دارویی قیمت داده است و این شرکت دارو را می فروشد آنها اوراق به جای پول می گیرند به سررسید یک یا دو سال دیگر که اگر تنزیل شود به عنوان مثال 20 درصد هم کاهش ارزش پول دارد؛ یعنی سیستم توزیع دارو و تجهیزات با این شرایط از الگوهای پذیرفته شده اقتصادی دنیا پیروی نمی کند و قطع یقین ادامه این روش در یکجایی به نقطه ای می رسد که شرکت بدون اینکه بخواهد امکان کار و فعالیت ندارد.
الان می گویند دارو از ارزش افزوده معاف است اما ماده اولیه آن که در گمرک مانده است که معاف نیست. یعنی برای ترخیص ماده اولیه از گمرک باید به دارایی مراجعه شود تا مفاصا حساب ارزش افزوده دریافت شود و هزینه ها و عوارض پرداخت شود تمام مطالباتی که در دارایی و بیمه باید پرداخت شود و حق و حقوق عوارض گمرکی و بحث ارزش افزوده و هم صورت های فصلی سه ماهه، تمام این ها باید به روز پرداخت شود و شرکت در پرداخت با یک روز تاخیر، جریمه می شود. اما وقتی پای وصول مطالبات به میان می آید هیچ کس جوابگوی شرکت نیست.این روش نمی تواند ادامه دار باشد.
ما با کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، رییس مجلس و هیات دولت جلسه می گذاریم و مطرح می شود اما باید عملیاتی مشخص شود و این مساله الان باز مانده و به سرانجام نرسیده است.

**ایرنا: در خصوص آزاد شدن ارز فرمودید که وزارت بهداشت این پیشنهاد را داده است اما از طرفی آقای جهانگیری (معاون رییس جمهوری) تاکید بر دلار چهار هزار و 200 تومانی دارد.
**عبده زاده: ما خدمت رییس مجلس و کمیسیون بهداشت و درمان مجلس هم اعلام کردیم که وزارت بهداشت متقاضی این ارز چهار هزار و 200 تومانی نیست. ما مکلف هستیم که براساس این ارز، قیمت گذاری کنیم. داروهای خارجی بر اساس این ارز قیمت گذاری می شود اما همین ارز چهار هزار و 200 تومانی برای داروهای داخلی نگرانی جدی ایجاد می کند و آنهم این است که برای تامین دارو به مواد اولیه و جانبی، ارز چهار هزار و 200 تومانی تعلق می گیرد، اما پرسش این است که چند در صد قیمت تمام شده یک دارو را ماده اولیه اش تشکیل می دهد؟ حداکثر 40 درصد دارو را ماده اولیه تشکیل می دهد اما 60 درصد دیگر از دلار آزاد و ارز آزاد و از تورم در بازار تبعیت می کند. بنابراین کل عوامل موثر بر تولید از ارز چهار هزار و 200 تومانی باید تبعیت کند این در حالی است که 60 درصد آن تبعیت نمی کند. مثلا تمام وسایل آزمایشگاهی، فویل و مقوا برای دارو شامل ارز چهار هزار و 200 تومانی نمی شود. این ملزومات به روز قیمت دارد و باید به روز پرداخت شود. ماده موثره یک قرص، ارز چهار و 200 تعلق می گیرد اما پول فویل که شامل ارز یاد شده نمی شود، پس باید این موارد، یعنی 60 درصد هم تحت پوشش ارز یاد شده بیاید.
بهترین راه این است که ارز چهار و 200 را رها کنیم و نرخ ارز واقعی بانک مرکزی یکسان سازی شود و بر اساس آن قیمت گذاری شود و هر کمک و سوبسیدی هم که هست به سازمان های بیمه گر بدهیم تا سوبسید مستقیما به بیمار داده شود.

** خیر آبادی: مشکلی که این کار دارد این است که طرف ما دولتی است که به آن نمی شود اعتماد کرد. احمدی نژاد، ارز را از مرجع، مبادله ای کرد و آن را به 2 هزار و 200 تومان رساند. هزار و صد میلیارد تومان هم برای یارانه دارو، پول گذاشت. الان آن ارز، چهار هزار و 200 تومان، یارانه هم هزار و 600 میلیارد تومان شده است. این در حالی است که رشد جمعیت داشتیم، نرخ عوامل تولید و چهار سال هم تورم داشتیم و نرخ ارز هم 2 برابر شده است بعد یارانه را 500 میلیارد تومان، یعنی 30 درصد افزایش داده اند.
از طرفی دیگر، دولت، پشتیبان این ارز چهار هزار و 200 تومانی، است و پشتیبان ارز نیما، شرکت های پتروشیمی است که در زمان حاضر در اتاق بازرگانی از 28 میلیارد دلار صادراتی که در چهار ماه گذشته فروش داشتند، چهار میلیاردش را در نیما آورده اند اصلا معلوم نیست این ارز را به من تولید کننده بدهند یا ندهند. حرف ایشان (عبده زاده) درست است ولی باید چقدر روی تولید کننده فشار بیاورند که به این نتیجه برسد که با ارز آزاد کار کند؟ خب بیایند فشار را از تولید کننده بردارند. مگر فکر می کنید عدد دارویی کشور چقدر است؟

** عبده زاده : الان از چهار روز دیگر باید دنبال آن باشیم که چه کسی ارز گرفت، چرا گرفت و چه کاری انجام داد؟ یعنی بیشتر از اینکه کار کنیم باید به سازمان های نظارتی جواب بدهیم. این اتفاق یکی دو تا نیست ما الان بیشتر از چیزی که در سیستم های اجرایی داریم کار می کنیم به سیستم های نظارتی در طول روز باید جواب بدهیم ما این ارز چهار هزار و 200 تومانی را با این شرایط نمی خواهیم. آزاد کنید تا سواستفاده شود.
**خیرآبادی: باز هم سوء استفاده می شود.
** عبده زاده: ارز هر چه که هست تک نرخی شود.
** خیرآبادی: خدا خیرتان دهد.

**ایرنا: اگر این طور شود قیمت دارو دائما در نوسان بازار قرار می گیرد. کدام دستگاه نظارتی کنترل بازار را در اختیار می گیرد؟
**خالقی: وزارت بهداشت سلب مسئولیت می کند. هر وقت قیمت آزاد شود ما به التفاوت را گردن بیمه می اندازد آنوقت ما با چه اطمینانی می توانیم نرخ را آزاد کنیم؟
**عبده زاده: وزارت بهداشت باید به چند ارگان جواب بدهد. سیستم وزارت بهداشت سیستم رگولیشن است. علاوه بر این سیستم، کار تامین و تدارک را نیز انجام می دهد. خیلی از مولفه های موثر بر قیمت از حوزه اختیارات وزارت بهداشت خارج است. اینکه ارز تک نرخی یا 10 نرخی شود وزارت بهداشت که در آن دخیل نیست. شما (دکتر خالقی) به ما می گویید که ما سلب مسئولیت می کنیم. این طور نیست و ما سلب مسئولیت نمی کنیم. اگر قرار باشد قیمت تولید را ثابت کنم و افزایش هم ندهم، باشد من این کار را می کنم، اما به شرط اینکه در کشور تورم، صفر باشد. دارو هم مثل بقیه کالاها است، اگر شما توانستید بر تمام عوامل موثر بر تولید دارو، ارز چهار هزار و 200 تومانی بدهید من هم قیمت دارو را صفر می کنم. خیلی از مولفه ها در حوزه و تصمیم گیری وزارت بهداشت نیست. این قضیه تا یکجایی کشش دارد بالاخره در یکجایی تولید کننده مجبور می شود که داروی تولیدی خود را وارد کند که پرداخت از جیب مردم هم بابت آن بیشتر می شود.
** خالقی: حداقل از وزارت بهداشت این انتظار می رود که قانون برنامه ششم را اجرا کند. اگر اجرا شود جلوی خیلی از اسراف ها مثل اسراف دارو کم می شود که نسبت به دنیا به طور متوسط سه چهار برابر بیشتر مصرف می کنیم. ما باید گاید لاین(راهنمای بالینی) برای نسخه ها تعریف کنیم. آیا وزارت بهداشت برای پرونده الکترونیک کاری از پیش برده است؟ اگر عملیاتی نشود هر چه بودجه ممکلت را در حوزه سلامت هزینه کنیم باز هم کم می آید. مگر قانون برنامه برای چه کسی نوشته شده است؟ الان سال دوم اجرای برنامه ششم است اما وزارت بهداشت چقدر موفق بوده است؟ آیا مثلا انجمن های پزشکی، گاید لاین ها را تدوین کرده اند؟ الان پزشکان زیادی تجویز ام.آر.آی و پت اسکن برای بیماران را دارند این تجویزهای بی مورد، پدر بیمه ها را در آورده است. مجلس به وظیفه خود، عمل و قانون وضع کرده است. اگر این ها اجرا شود 30 درصد از هزینه مصرف دارو کم می شود؟

**ایرنا: آقای دکتر! الان ما نقطه ای بحرانی داریم که همه جور کمبودی داریم که دارو هم جزوی از آن است. در زمان حاضر بهتر نیست یک طرح اورژانسی، داشته باشیم؟
**خالقی: برای چه کسی قابل قبول است که مثلا داروی وارفارین در داروخانه نباشد؟ اگر برای بیمار، مشکلی ناشی از این کمبودها ایجاد شود، آیا وجدان ما راحت خواهد بود؟ باید همه دست به دست هم بدهیم. این دولت و این مجلس. مجلس که کار خود را که همان قانونگذاری است انجام داده است اما آیا دولت به این قانون عمل کرده است؟
** عبده زاده: آن قسمتی که مربوط به من است مثلا کمبود دارو را باید جواب بدهم اما آن قسمت ( دستگاه های دیگر) هایی که باید در کنار وزارت بهداشت باشند به وظیفه خود عمل کرده اند؟ این را کسی نمی پرسد. مسئولان ما در بیشتر وقت ها دنبال یک نفر می گردند تا تقصیرها را گردن او بیاندازند. خیلی از کمبودها را (به عنوان یک مسئول نظام سلامت) باید جواب بدهم اما باید پذیرفت جنس شرکت دارویی در گمرک مانده است و تولید کننده از من می پرسد؛ «شما به من تولید کننده فشار می آورید که جنس را ترخیص کنم این در حالی است که من پول - ریال- ندارم که ترخیص کنم، ریال من هم گیر کرده است (به علت اینکه تولید کننده طلب دارد) خب وزارت بهداشت به عنوان سیستم رگولیشن که نمی تواند پول بدهد تا جنس تولید کننده را ترخیص کند. این یک طرف کار است. درست است که در وزارت بهداشت متخصصان ما برای بحث دارو، کم نیستند اما قبول کنید بحث دارو به صورت زنجیر وار وصل است اگر همه ما در جاهایی که هستیم درست کارمان را انجام دهیم، کارها درست می شود؛ این در حالی است که الان دولت به یک سمت و کمیسیون بهداشت و مجلس به سمت دیگری می رود که برایندش همین وضعیتی می شود که هیچ کس جوابگو نیست. چیزی که مهم است این است که همه ما در یک کشتی نشسته ایم و همه ما باید به یک سمت برویم.
**خالقی: دیگر از یک سری از گلایه ها گذشته است الان باید دست به دست هم بدهیم تا خدایی ناکرده در تامین دارو مشکل نداشته باشیم که اگر اتفاقی رخ دهد دیگر کسی نمی تواند جواب دهد. باید همکاری کرد یعنی دولت و مجلس وارد عمل شوند و هر روز جلسات تشکیل شود. مجلس که اعلام آمادگی کرده است اگر لازم است بازدید و جلسات بیشتری صورت بگیرد ما (نمایندگان مجلس) آمادگی داریم. اگر لازم است با وزارت صمت (صنعت، معدن و تجارت) جلساتی برگزار شود، ما انجام می دهیم حتی با رییس جمهوری هم جلسه می گذاریم. ما موظفیم. ما حاضریم وقت بگذاریم.

**ایرنا: آقای دکترعبده زاده در آخر جلسه چه خواسته ای از مجلس دارید؟
** عبده زاده: من می خواهم از آقای دکتر (خالقی) که در این جلسه تشریف دارند، خواهش کنم که وزارت بهداشت را در تامین ریال یا نقدینگی برای شرکت های دارویی کمک کنند که زمان زیادی نداریم. من دو هفته قبل به آقای هاشمی (عضو کمیسیون بهداشت) گفته ام هر چه که از دست ما بر می آید پیگیری می کنیم اما یکسری از کارها از دست وزارت بهداشت خارج است؛ مثل تامین نقدینگی که به بودجه بر می گردد از مجلس می خواهیم که البته شاید کار مستقیم آنها نباشد اما بالاخره ما باید در تامین ریال کمک مجلس را هم داشته باشیم.
**خیرآبادی: من همان بحث فرماندهی دارو را مهم می دانم و ایجاد همان نقدینگی از محل مازاد فروش نرخ ارز را هم متذکر می شوم. دولت در بودجه سال 97 قیمت ارز را سه هزار و 700 تومان محاسبه کرد الان 10 میلیارد دلارش را برای کالاهای اساسی با نرخ چهار هزار و 200 تومان می فروشد و حدود 50 میلیارد دلار را با نرخ 9 هزار تومان در کالاهای غیر اساسی به فروش می رساند. قطعا نیز همین طور است. من قبلا نماینده مجلس و در کمیسیون بودجه بودم این ها را می فهمم. از این محل درآمد، حدود 45 هزار میلیارد تومان برای دولت ایجاد می شود و هیچ مشکلی نیز برای دولت پیش نمی آید که از این محل، سه یا چهار هزار میلیارد تومان را برای نقدینگی دارو کمک کند.
** عبده زاده: حتی تولید کنندگان دارو هم وارد کننده ماده اولیه دارو هستند. ما اگر فکر کنیم که همه چیز را تولید می کنیم به بیراهه رفته ایم. الان 97 درصدی که تولید می کنیم میزان ارزی که نیاز دارد نصف آن سه درصدی است که وارد می کنیم.
**خیر آبادی: ببینید که چقدر تولید داخل مهم است اگر می خواستیم همه این ها را وارد کنیم باید هشت میلیارد دلار می دادیم. اگر 97 درصد داروها ( از نظر عددی) را تولید نمی کردیم باید هشت میلیارد دلار پول می دادیم.عراق و ترکیه و پاکستان و روسیه را که می توانید مقایسه کنید. صنعت دارویی ما در منطقه درجه یک است. نه روسیه نه ترکیه و نه عراق این صنعت را ندارند ما به طور قطع در منطقه اول هستیم. روسیه با آن عظمتش برای اینکه به جایگاه ما برسد 20 میلیارد دلار، پول گذاشته است؛ این در حالی است که این کشور یک دهم صنعت داروی ما را ندارد. عراق با جمعیتی نصف جمعیت ایران در سال گذشته 5. 6 میلیارد دلار پول واردات دارو داد. این در حالی است که ما یک میلیارد دلار می خواهیم برای دارو بدهیم آن هم با جمعیتی دو برابر عراق، پدر تولید کننده دارو را درآورده ایم. می دانید مشکل چیست؟ یک میلیارد دلار می خواهند پول بدهند هر روز یا در بازرسی کل کشور یا در دیوان محاسبات هستیم.
** عبده زاده: کشور ما تولید محور نیست. تولید کننده در این کشور بیچاره است.
** خیر آبادی: کمیسیون بهداشت باید در این مدت کوتاه یعنی در این یک ماه باید خیلی تلاش کند تا مشکلات حل شود؛ تا که مردم در دو سه ماه آینده وارد بحران دارو نشوند؛ اما علایمی که وجود دارد قطعا بحران دارو بروز می کند. در سال 76- آخر دوره ریاست جمهوری مرحوم هاشمی - اولین بحران را داشتیم در آخر 92 زمان آقای احمدی نژاد هم داشتیم. در زمان آقای احمدی نژاد، دولت مجبور شد یک و نیم میلیارد دلار پول بدهد و به طور قطع یک میلیارد آن را به چاه ریختند. یعنی به هر شرکتی گفتند که فقط دارو بیاورد یعنی به شرکت ها ارز دادند که دارو بیاورند و دارو وارد شد اما دارو در کشور ماند. الان دارند دارو را به همین وضعیت می رسانند فقط تفاوت ما با دوره آخر آقای احمدی نژاد این است که آن زمان ریال بود این زمان ریال نیست. یعنی اگر فردا به ما دلار هم بدهند کاری نمی توانیم بکنیم. اگر امروز به من تولید کننده پول بدهید این پول برای 6 ماه دیگر به دارو تبدیل می شود؛ چرا که تولید کننده که ماده اولیه می خرد باید در آزمایشگاه تاییدکنم که یک ماه و نیم طول می کشد و آزمایش نهایی هم یک ماه دیگر طول می کشد؛ یعنی اگر امروز به تولید کننده پول بدهید 6 ماه دیگر این پول به دارو تبدیل می شود.
** عبده زاده : شاید اگر در یک دارویی با یک تعداد کم، کمبود شود بتوانیم وارد کنیم اما مساله این است که داروی با تعداد زیاد مصرف اگر در لیست کمبود برود، سخت می شود. مثلا داروی متفورمین در ماه به تعداد 150 میلیون عدد در کشور مصرف می شود چگونه می توان این مقدار را در یک بازه کم وارد کرد؟
تولید دارو، سهم زیادی در ثبات بازار دارو در کشور دارد. اگر از 9 هزار قلم دارویی که داریم 20 تا 30 تای آن با کمبود مواجه شود، خبرش، فورا در رسانه ها پخش می شود این در حالی است که هشت هزار و اندی در بازار دارد تولید می شود و کسب به آن توجهی نمی کند و مردم به آن شمار انگشت شمار دارو که دچار کمبود شده است، توجه می کنند. به همین خاطر چون دارو مهم است باید به صنعت آن اهمیت داد. چون به نفع کشور و استراتژیک است.

** ایرنا: برای برخی داروها مثل داروهای سرطانی و شیمی درمانی اگر کمبود باشد چه نظری دارید؟
** خیرآبادی: متاسفانه در این چند ماه اخیر تمام فرهنگ سازی های انجام شده برای جلوگیری از حرص مردم در جمع آوری کالا، سودی نداشته است. شما بروید در سوپر مارکت ها ببینید که چطور مردم به جنس ها حمله می کنند و می خرند. همه را جمع می کنند و می برند.
الان در زمینه دارو هم دارد همین اتفاق در دو بعد یکی در داروخانه و یکی هم برای مصرف کننده رخ می دهد. من آماری که دیروز ازیکی از شرکت های پخش دارو گرفتم، دیدم که فروش 140 میلیاردی اش در ماه 210 میلیارد شده است. این فاجعه است.الان مردم دارند دارو جمع می کنند.
**خالقی: باید دست به دست هم دهیم. گذشته ها گذشته است با جدیت بیشتر کارها را انجام دهیم. از دولت هم انتظار داریم قانون برنامه را اجرا کند. مگر قانون برنامه برای چه کسی نوشته شده است؟ اگر قانون اجرا شود 30 درصد هزینه ها کم می شود.این همه مصرف دارو داریم هر خانه ای به انبار دارو تبدیل شده است.

** ایرنا:یعنی می گویید که مردم به فکر دارو و خریدن بیشتر آن نباشند.
** خیر آبادی: این فکراشتباه است مردم باید صبور باشند.
**عبده زاده: مردم برای چند ماه می خواهند این کار(خرید داروی زیاد) را بکنند؟ الان داروهایی که در لیست کمبودهای ما قرار گرفته است براساس میانگین مصرف عادی به داروخانه ها ارسال شده اما به دلیل نگرانی هایی که جو تحریم ایجاد کرده است مردم آنها را بیشتر می خرند. وقتی دارو از داروخانه خارج می شود و به خانه می آید، کمبود آن احساس می شود چرا که همین دارویی که به جای داروخانه در خانه ها مانده است به مراجعه کننده بعدی داروخانه نمی رسد و به همین علت گزارش کمبود منتشر می شود. از طرف دیگر شرکت اعلام می کند که نه تنها به اندازه مصرف سال گذشته دارو به داروخانه داده که حتی 20 درصد بیشتر نیز این دارو را تولید کرده؛ این همان فضایی که عدم اعتماد در کشور ایجاد کرده است.
من متخصص اجتماعی نیستم اما به نظر من در شاخص های اجتماعی کشور نیاز به بحث جدی داریم. یک زمانی در ژاپن زلزله آمد و مردم به اندازه یک وعده غذا برمی داشتند که اگر کسی نیاز داشت بیاید غذا ببرد اما ما از نظر فرهنگی مشکل داریم.
در زمان حاضر نیز به شرکت ها اعلام کرده ام که داروهایی که متقاضی بیشتر دارد فقط به اندازه توزیع یک ماه توزیع شود و شرکت ها بیشتر از این حق توزیع ندارند. اما اگر بیمارستان یا مرکز خاصی به دارو نیاز داشت می توان داروها را به آنها رساند.

**خیرآبادی: یک روز من در شورای ارزی به عنوان نماینده وزارت بهداشت این نکته را بیان کردم که در زمان حاضر پنج میلیون نفر توان خرید 10 هزار دلار را دارند. الان اگر دولت 50 میلیارد دلار به بازار بریزد این پنج میلیون نفر می روند دلارها را می خرند؛ دولت برای همین، پول را نمی تواند به بازار بریزد. این در خصوص دارو هم مصداق دارد و الان دارند دارو را به این وضعیت می رسانند. اگر هر چه دارو به بازار سرازیر کنند، مردم داروها را می خرند و در خانه انبار می کنند. این داروها پس از مدتی تاریخ مصرف گذشته می شود، پس هموطنان دارو را دپو نکنند و به اندازه مصرفی که دارند، آن را خریداری کنند.
گفت و گو: لیلا خطیب زاده
پژوهشم**
پژوهش ** 1776







انتهای خبر / خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) / کد خبر :6692527

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال