تکبر حاکم - حسن سلامی*

از دیدگاه نویسندگان، روزنامه نگاران و شهروندان مخالف و منتقد ژنرال «عبدالفتاح السیسی» حاکم متکبر مصر، ظرف چهار سال گذشته یعنی از ژوییه 2014 تا ژوییه 2018 میلادی او در عرصه ی اقتصادی به شکل نسبی موفق و در 2 عرصه ی مهم سیاسی و اجتماعی ناکام بوده است.

الف- عرصه اقتصادی
خلاصه ی برنامه ها و عملکرد اقتصادی السیسی در چهار سال گذشته به شرح زیر بوده است:
-او سال 2014 میلادی (ابتدای ژوییه) قیمت سوخت را افزایش داد تا از مصرف بی رویه سوخت جلوگیری کند و تا حدی به جبران کسری بودجه کمک نماید. نیز یارانه ها را قطع کرد.
- راه اندازی یک طرح (پروژه ی) 4 میلیارد دلاری برای یک و نیم برابر کردن ظرفیت و درآمد کانال سوئز (از 5 میلیارد دلار به 8میلیارد و 500 میلیون دلار) با هدف کاهش وابستگی مالی مصر به کمک های خارجی.
-دریافت کمک 20 میلیارد دلاری از کشورهای عرب جنوب خلیج فارس در سال 2014میلادی .
- جذب سرمایه گذاری خارجی برای بازسازی مصر از جمله انتقال پایتخت .
-رشد اقتصادی از 2 درصد (در سال 2014م) به 4 درصد در سال 2015م و کاهش کسری بودجه از 12.8 درصد تولید ناخالص ملی در سال 2014 م به 11.3 درصد در سال 2015.
- جلب اعتماد و جذب سرمایه بانک جهانی برای بازگرداندن ثبات مالی و رشد اقتصادی و اصلاح نظام (سیستم) مالی مصر.
-بهبود صنعت گردشگری مصر. گردشگری 11.3 درصد از کل اقتصاد مصر را شامل می شود و 19.3 درصد از ارز خارجی این کشور را تامین می کند.
ب- عرصه ی سیاسی
خلاصه ی برنامه ها و عملکرد سیاسی السیسی در چهار سال گذشته به شرح زیر بوده است:
-ناتوانی در چگونگی تلفیق ملی گرایی با اسلام گرایی.
-اعمال روش های سرکوبگرانه و دیکتاتوری که به مانع اصلی پیشبرد دموکراسی در مصر تبدیل شده است.
سرکوب اخوان المسلمین و دیگر احزاب منتقد و مخالف، برگزاری انتخابات بحث برانگیز پارلمانی، ناتوانی در جذب مشارکت سیاسی همه ی جریان های فکری و سیاسی، تشدید احکام قضایی و صدور احکام اعدام و زندان (حبس) ابد برای مخالفان، امنیتی کردن فضا، نادیده گرفتن خواسته ها یا مطالبات نیروهای سیاسی و اجتماعی، نادیده گرفتن حقوق بشر و سرکوب مطبوعات مخالف و... جزو کارنامه ی چهارساله ی حاکم مصر به حساب می آید.
ج - عرصه ی اجتماعی
خلاصه ی برنامه ها و عملکرد اجتماعی السیسی در چهار سال گذشته به شرح زیر بوده است:
- قرار گرفتن نظامیان فراتر از دیگر نیروهای اجتماعی و گروه های مرجع و دسترسی نظامیان به ابزار بکارگیری قوه قهریه و منابع اقتصادی هم برای بهره گیری شخصی و هم سرکوب.
-تحت پیگرد قرار گرفتن نویسندگان و اقلیت های دینی به جرم ارتداد، کفر و الحاد با توسل به قانون مجازات کیفری که السیسی آن را در سپتامبر 2014م اصلاح و در واقع تشدید کرد.
- توقیف و سانسور کتاب، مجله و روزنامه و به زندان انداختن روزنامه نگاران مخالف و به محاق رفتن آزادی رسانه ها و ایجاد سیستم جاسوسی در فیس بوک، توییتر و سایر شبکه های اجتماعی و صادر نکردن مجوز برای تجمع های قانونی منتقدان و اعدام صدها عضو و نیز رهبر گروه اخوان المسلمین.
در یک جمع بندی و از نظر منتقدان و مخالفان السیسی، در مصر کنونی دموکراسی نیست زیرا نظام (سیستم) دموکراسی روز به روز خودش را اصلاح می کند اما نظام دیکتاتوری (استبدادی) به دلیل گرفتار شدن حاکم به آفت خودرایی و تکبر، روز به روز فاسدتر می شود.
--------------------------------------------------------------------
*پژوهشگر و روزنامه نگار

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده*
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال