اقلیتی جنجالی، اکثریتی خنثی - فرشاد محسن زاده*

تهران - ایرنا- پارلمان ایران این هفته شاهد رفتار جنجالی اقلیتی از نمایندگان اصول گرای عضو جبهه پایداری بود که برای چندمین بار اکثریتی از نمایندگان همراه با دولت را بر سر تصویب لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم به چالش کشیدند.

اقلیتی که در ادبیات سیاسی عصر حاضر به 'دلواپس' معروف شده اند، پیش از این نیز در سه مرحله از زمان آغاز بررسی این لایحه، اکثریتی خاموش را در تصویب این لایحه که تامین منافع ملی هدف غایی دولتمردان در ارایه آن بوده ، ناکام گذاشت و یک بار دیگر کشور را در برهه خاص کنونی - پس از خروج آمریکا از برجام - با شرایطی ویژه ای مواجه کرد.
زیان ملی مانع تراشی اقلیت همواره مخالف دولت ، زمانی آشکارتر می شود که ضرب الاجل تعیین شده سه هفته ای FATF برای پیوستن ایران به این کنوانسیون خیلی زودتر از تعویق دو ماهه لایحه پایان می یابد و احتمالا تمدیدی در کار نباشد و بانک های اتحادیه اروپا ، صندوق بین المللی پول، بانک جهانی و نهادهای پولی و مالی بین المللی نیز با بهانه جویی ها ایران را از فهرست خاکستری به لیست سیاه اضافه کنند.
در آن صورت است که منافع ملی ، بیش از پیش قربانی منافع و تمامیت خواهی جناحی خواهد شد و چالشی به چالش های موجود دولت و کشور افزوده و دولت نیز در تدبیر باز کردن گرهی که می شد با دست انجام شود، ناگزیر باید از دندان و با هزینه های گزاف تری مدد جوید و آن هم معلوم نیست توفیقی حاصل شود یا خیر؟
روی سخن از مخالفت اقلیت اندک مجلس با دولت در تصویب این لایحه یا لوایح و سیاست های دیگر دولت دوازدهم و یا نیز مدیریت لرزان و الوان ریاست مجلس در مواجهه با خیمه شب بازی اقلیت دلواپس و جنجال تصنعی و قیل و قال حزبی آنان نیست اتفاقا روی سخن متوجه اکثریت ناامید و خنثی مجلس است که در بزنگاه های تاریخی صم و بکم در کنجی نشسته و دست در جیب گریبان فرو برده و کاسه چه کنم چه کنم بر کف می گیرند.
فراکسیونی که مدعی نمایندگی نزدیک به گفتمان اصلاحات و دولت تدبیر و امید است و رهبری این فراکسیون داعیه صلاحیت احراز مناصب مهمی چون ریاست قوه مقننه و ریاست جمهوری را در سر دارد در مدیریت شرایطی تاریخی درون پارلمانی مستاصل نشان داده و به رغم دارا بودن اکثریت در مجلس خنثی تر از همیشه ظاهر شده است.
معرکه اقلیت مخالف سیاست و برنامه های دولت تدبیر و امید و انفعال اکثریت حامی گفتمان دولت در ماجرای مسکوت و تعویق دو ماهه این لایحه هر دو ، یک روی سکه اند که یکی در مخالفت با آن به روش های یکشنبه بازاری کاسبان تحریم تمسک جست و دیگری به رفتار منفعلانه سه سال گذشته که در زیر آرم گفتمان اصلاح طلبی پس از راهیابی به پارلمان بسنده کرد.
از مخالف انتظار حمایت داشتن توقع به جایی نیست حزب مغلوب در انتخابات همواره در تکاپو است تا دولت مستقر به دولت مستعجل و حزب پیروز در پایان به حزبی هزیمت یافته مبدل شود اما آنچه قابل فهم برای سیاسیون درعرصه سیاست نیست این که چرا فراکسیون اکثریت به اصطلاح امید مجلس و نمایندگانی که ظاهرا منویات احزاب و گفتمان اصلاح طلبی را به عنوان پشتیبانان دولت در پارلمان نمایندگی می کنند، با آرای خود به شکل مدنی از منافع ملی و گفتمان بر آمده از اراده ملت که در دولت مستقر متجلی شده ، حمایت موثر نمی کنند.
اگر چه نوک پیکان انتقادها در تشنج آفرینی و گستراندن بساط طومارهای چندمتری در صحن پارلمان و رفتار کاسبکارانه و یکشنبه بازارانه نشست یکشنبه مجلس متوجه دلواپسان و نمایندگان اندک عضو جبهه پایداری است، اما سکوت منفعلانه فراکسیون امید که ناامیدانه و هزیمت گونه نظاره گر قیل و قال این گروه قلیل بودند خود به همان میزان در ناکامی سرنوشت این لایحه و اگر به قول آقای عراقچی به پدیده خود تحریمی منتهی شود ، باید پاسخگو باشند و به رای دهندگان خود بگویند که چرا اکثریت حریف زور اقلیت نشد و اقلیت عزیز کرده، قدرت خود را به رخ اکثریت خنثی کشید.
خبرنگار

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال