رمضان و ترویج امر به معروف با الهام از آموزه های الهی

تهران- ایرنا- ترویج امر به معروف و نهی از منکر در جامعه به نهادینه ساختن اخلاق حسنه و برچیده شدن ناهنجاری های اجتماعی می انجامد. دین مبین اسلام با تاکید بر نقش و جایگاه این فریضه، آن را وظیفه ای همگانی برای اصلاح امور کشورهای مسلمان ارزیابی می کند و رمضان فرصتی مغتنم است تا روزه داران با بهره گیری و الهام از آموزه های معنوی، ضمن احیای این سنت پسندیده، پایه گذار ارزش های دینی و انسانی باشند.

به گزارش گروه اطلاع رسانی ایرنا؛ نقش هر مسلمان در تعیین سرنوشت جامعه و تعهدی که در پذیرش مسوولیت های اجتماعی باید داشته باشد، ایجاب می کند ناظر و مراقب تمام اموری شود که پیرامون وی اتفاق می افتد. این مطلب در فقه اسلامی با عنوان امر به معروف و نهی از منکر مطرح شده و از مهم ترین مبانی تفکر سیاسی به شمار می رود؛ امر به معروف و نهی از منکر از مهمترین فرایضی است که وجوب کفایی آن ضرورت دینی شناخته و ضامن بقای اسلام محسوب می شود. خداوند متعال در این باره در قرآن کریم می فرماید: «باید از شما امتی باشند که دعوت به خیر نمایند و امر به معروف و نهی از منکر کنند و اینان رستگارانند.»

ماه مبارک رمضان فرصتی ارزشمند جهت اصلاح و تعالی ارزش های دینی و انسانی بوده و وظیفه همگان است که با امر به معروف و نهی از منکر معنویت را در اجتماع گسترش دهند. بی تردید استواری و قوام تمام واجبات و بقای آنها با حدود و شرایط شان در راه خدا در گرو بر پا بودن امر به معروف و نهی از منکر در جامعه خواهد بود. بنابراین تقویت باورهای معنوی و اعتقادی پایه تحول در نظام اسلامی می تواند کاهنده بسیاری از آسیب های اجتماعی باشد.

«حجت الاسلام حسین جوشقانی» استاد حوزه علمیه قم و پژوهشگر امور دینی معتقد است که «امر به معروف و نهی از منکر سبب می شود تا انسان به طرف کمال و ارزش‌ها حرکت کند و این مقدمه ای برای رسیدن به جامعه قرآنی است.» در ادامه گفت وگوی پژوهشگر گروه اطلاع رسانی ایرنا را با وی می خوانیم.

** فراگیری شیوه های امر به معروف
عمل به آیه های قرآنی و به کار بستن روایت ها و سیره های ائمه اطهار(ع) در زندگی فردی دوام جامعه را در ابعاد اجتماعی رقم می زند. شناخت دقیق فلسفه امر به معروف و نهی از منکر و تاثیر گذاری آن، نکته ای مهم به شمار می رود و در جامعه اسلامی می بایست از مواردی که موجب اشاعه اموری که در تضاد با معارف و فرهنگ دینی هستند پرهیز شده و اجازه داده نشود تا منکرات در سایه ای امن رشد یابند. با شناخت و آگاهی از منکر به لحاظ شرعی، قانونی و عرفی، می توان این فریضه الهی را در عرصه عمومی نهادینه کرد. کنجکاوی و دخالت در زندگی افراد امری ناپسند است و نباید با امر به معروف و نهی از منکر اشتباه گرفته شود.

**پرهیز از برخورد قهری و فیزیکی در امر به معروف
ماه مبارک رمضان به عنوان فرصتی ارزشمند برای نهادینه سازی امر به معروف و نهی از منکر در جامعه به شمار می رود اما این فریضه باید به صورت تذکر زبانی باشد و هیچ گونه برخورد قهری و فیزیکی صورت نگیرد. برای عمل به امر به معروف و نهی از منکر، باید فرد از شرایط آمر به معروف و ناهی از منکر آگاهی لازم را داشته و با در نظر گرفتن مصلحت و وضعیت جامعه مسلمانان به آن اقدام کند و پس از آن با تکیه بر سخن مراجع و بزرگان دینی و با لحنی گویا و رفتاری مناسب این کار را انجام دهند، نباید طوری شود که برخی از سودجویان بگویند امر به معروف و نهی از منکر دخالت در زندگی و آزادی دیگران است و در نتیجه رویکردی غیراخلاقی به حساب می آید.

صبوری و خویشتنداری از مهمترین ویژگی های آمران به معروف به شمار می رود که آنان باید از اعمال خشونت آمیز، بدرفتاری و ایجاد هرگونه تنشی جلوگیری کنند. ماه رمضان نیز که جلوه هایی روشن از صبر و خویشتنداری را به نمایش می گذارد، می تواند مجالی شایسته کسب این خصوصیت ها باشد. بنابراین امر به معروف و نهی ازمنکر باید با ایجاد سبک زندگی سالم ختم به سعادت شود و اجرای صحیح این فریضه واجب الهی به راهبرد و شیوه عملی درازمدت نیاز دارد.

** جایگاه اجرای فریضه امر به معروف و نهر از منکر در سبک زندگی
رمضان ماه کاهش عیوب، مشکلات اخلاقی، درونی و مبارزه با خواسته های نفسانی محسوب می شود و به برکت این ویژگی ها است که انسان می تواند در این روزهای طولانی و گرم، روزه بگیرد و به این ترتیب اراده فرد تقویت شده و قادر خواهد بود تا با بازدارندگی در برابر هوا و هوس ها بایستد و با ترسیم الگویی شایسته، دیگران را نیز به سمت مکارم اخلاقی فرابخواند.

پیاده سازی و اجرای فریضه امر به معروف و نهی از منکر در سبک زندگی اهمیت فراوانی داشته و ترک آن جایز نیست. اگر فرد بخواهد در شیوه زندگی خود را تغییر دهد، نخستین نکته توجه به این مساله است که چه چیزهایی را باید انجام دهد یا ترک کند. معروف یعنی واجب و منکر یعنی حرام و در این زمان، جایگاه این مساله در زندگی مشخص می شود. بر این پایه اگر فردی ترک نماز کند می بایست وی را امر به معروف کرد اما اگر شخصی دیگر نماز می خواند و مستحبات را انجام نمی دهد این مساله واجب نیست که به وی تذکری داده شود. امر به معروف و نهی از منکر، ریشه اخلاقی دارد و این به معنی دخالت در زندگی و محدود کردن آزادی دیگران نیست. خانواده ها به عنوان رکن اصلی جامعه باید فرزندان خود را با اسلام، قرآن کریم و فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر آشنا کنند تا در آینده اجتماع به دور از هر گونه آسیب اجتماعی باشد.

** نحوه برخوردها در امر به معروف و نهی از منکر
این فریضه لازم است تا در تمامی زمان ها و به ویژه در ماه رمضان به گونه ای اجرا شود که در جامعه اسلامی مورد قبول باشد، گاهی اوقات با این امر برخورد پلیسی می شود، در صورتی که می توان از ابتدا به افراد این نگرش را القاء کرد که شما گناهکار و خطاکار نیستید بلکه با اصلاح رفتار خود می توانی به کاهش ناهنجاری های اجتماعی کمک کنید. با بررسی احکام مرتبط به امر به معروف و نهی ازمنکر در دین اسلامی مشاهده می شود که آنچه که نسبت به این فریضه الهی وجود دارد از ابتدا تا انتها همدلی با همنوع به شمار می رود. با فرد گناهکار می بایست به مثابه فردی آلوده به بیماری گناه برخورد کرد و بر این پایه افرادی که می خواهند امر به معروف و نهی از منکر کنند باید چنین رویکردی داشته باشند و هنگامی که چنین مساله ای در سطح عملکرد آمران به معروف و ناهیان از منکر متبلور شد در این صورت خود فرد به آنان مراجعه می کند.

پژوهش**9117**2059**9131

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال