اعترافات ناخواسته پمپئو به قدرت ایران - فرشاد محسن زاده*

تهران- ایرنا - سخنان مایک پمپئو که نخستین موضع گیری واشینگتن پس از خروج این کشور از برجام علیه تهران در راستای پروژه ایران هراسی تلقی می شود بی آنکه خواسته باشد حاوی اعتراف هایی از اتوریته منطقه ای ایران است که در روش تحلیلی معکوس می توان این شاخص ها را دسته بندی و تحلیل کرد.

صرف نظر از مشوش گویی و اظهارات خصمانه عالی ترین مقام دستگاه دیپلماسی آمریکا که دو روز قبل در بنیاد هریتیج ایراد شد در برخی به اصطلاح شروط 12 گانه وزیر خارجه بنیاد گرای ضد اسلامی آمریکا ، ناخواسته اعترافاتی به توانمندی ایران در حوزه های تکنولوژی ، دفاعی ، سیاسی و اقتصادی شده که در تفسیری واژگونه در ذات خود ماهیتی تبلیغی پیدا می کند.
در حوزه فن آوری هسته ای و بومی بودن دانش غنی سازی با درصد بالا و ظرفیت تولید پلوتونیوم و آب سنگین که آن را به تنهایی برای تولید بمب اتم کافی می داند در عین حال که سعی دارد در راستای پروژه ایران هراسی جهان را از این خطر احتمالی به زعم خویش بهراساند همزمان توان ایران را نیز به رخ جهانیان می کشد.
یا در تلاشی دیگر درحوزه دفاعی تولید موشک های دور برد را که بارها از سوی تهران بر جنبه دفاعی آن تاکید و تصریح شده ، برای منطقه و حتی جهان خطر آفرین می پندارد اما در آن سوی این سخنان متوهمانه به قدرت بازدارندگی و پدافندی ایران صحه می گذارد و مهر تاییدی بر دانش نظامی و صنایع موشکی کشور ما می زند.
عضو جنبش رادیکال تی پارتی جمهوری خواهان در بخش دیگری از تهدیدات نابخرادانه و پراکنده گویی خویش ، از ایران می خواهد تا دست از حمایت گروه های مقاومت نظیر حزب الله لبنان ، حماس ، جهاد اسلامی فلسطین بشویید ، غافل از اینکه این موضع گیری او آشکارا به معنی پشتیبانی از جنایات رژیم صهیونیستی و باز گذاشتن دست این رژیم در تداوم جنایات اش در فلسطین و منطقه است از دریچه ای دیگر به قدرت نافذ ایران در بین ملت های مظلوم در دفاع از حقوق نادیده گرفته شان اعتراف می کند.
به زبانی ساده تر ایران را تنها مدافع ثابت قدم و کشوری آزاده در تامین حقوق انسانی فلسطینی ها در برابر ظلم ها و نسل کشی های رژیم صهیونیستی معرفی می کند که به واسطه چنین رویکرد بشر دوستانه ، نقش تعیین کننده آن در معادلات منطقه ای قابل اغماض نیست.
برمبنای چنین سیاستی که پارادوکس مواضع آمریکا را در سیاست های خاورمیانه ای این کشور آشکار می کند در جنگ سه ساله عربستان علیه یمن نیز موضع دو گانه ای را پیشه کرده و به رغم این که پیشرفته ترین جنگ افزارهای نظامی را برای کشتار کودکان و زنان یمنی در اختیار ریاض می گذارد یمنی هایی که برای دفاع از سرزمین خود در برابر متجاوزان سلاح بر داشتند را شورشی و تروریست می نامد و از ایران می خواهد فریادش را به دفاع از مردم جنگ زده یمن به گوش جهانیان نرساند.
در جایی دیگر نیز در این نطق غیردیپلماتیک و مداخله جویانه روابط نزدیک تهران – بغداد را نفی می کند و ازاقدامات به اصطلاح تنبیهی و تحریمی واشینگتن علیه ایران در صورت تداوم مناسبات سخن رانده و این تهدیدات غیرمنطقی درعرف دیپلماسی نه فقط شانی ندارد بلکه در تعبیر معکوس ، نشان ازعمق روابط دو کشورهمسایه دارد که درموضوع حذف داعش ، گروه تروریستی مورد حمایت آمریکا به واسطه مجاهدت های مدافعان حرم و حشد الشعبی به اوج خود رسید.
مصداق عینی دیگر چنین روابطی بین تهران – دمشق است که با حضور مستشاران نظامی ایران بنا به درخواست دولت قانونی سوریه در این کشور سرگرم مبارزه با گروه های تروریستی مورد پشتیبانی آمریکا و صهیونیست ها و برخی کشورهای منطقه هستند که به واسطه همین مجاهدت ها سایه امنیت ، بار دیگر بر سوریه گسترانیده شد و یکی از شروط پمپئو برای خروج مستشاران ایرانی از سوریه گر چه بر اساس پروژه ایران هراسی و با هدف باز گذاشتن دست رژیم صهیونیستی در ادامه جنایات در منطقه از جمله سوریه دنبال می شود اما درخواست چنین شرطی به منزله به رسمیت شناختن اقتدار ایران در منطقه نیز تعبیر می شود.
بهرحال اظهارات غیردیپلماتیک رییس دستگاه سیاست خارجی آمریکا که وجه مستقیم آن حاکی از تهدید ، دخالت در امور داخلی یک کشور عضو سازمان ملل و تعیین تکلیف برای دیگر کشورهای امضاء کننده توافق هسته ای ایران است در بعد غیرمستقیم و در تفسیری معکوس اعتراف به اقتدار منطقه ای ایران و ظرفیت های پذیرش آرمان های کشور ما در نزد ملت های آزادی خواه و جنبش های آزادیبخش نیز هست.
--------------------------------------------------------------------------
خبرنگار ایرنا

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال