«اگه بمیری» و رازهایی که با مرگ برملا می شود

تهران- ایرنا- چقدر دیگران را می شناسیم؟ یا شناخت کامل آدم ها و دوست داشتنشان پس از مرگ چقدر میسر است وقتی مرگ پرده از حقیقتشان بر می دارد؟

به گزارش ایرنا، این سوال که «چقدر می توان دیگران را شناخت» دست‌مایه نمایشنامه ای از «فلوریان زلر» (Florian Zeller) فرانسوی است که این روزها در تئاتر مستقل تهران با کارگردانی «سمانه زندی نژاد» به روی صحنه رفته است.
زلر متولد 1979 در پاریس و دانش اموخته علوم سیاسی، ابتدا با رمان هایش به عنوان نویسنده شناخته شد. نخستین رمان او که در 22 سالگی نوشته شد جایزه بنیاد «اشت» (Hachette) را برد. او به سرعت به یکی از مهمترین نمایشنامه نویسان فرانسوی تبدیل شد تا آنجا که نشریه فرانسوی «لکسپرس» از او و «یاسمینا رضا» دیگر نویسنده فرانسوی به عنوان بهترین های دنیای نمایشنامه نویسی نام برده است.
شخصیت اصلی نمایشنامه زلر، «آن» (با بازی الهام کردا) پزشکی است عزادار مرگ همسر نویسنده اش که در سانحه رانندگی جان باخته است. او که هنوز با مرگ «پی‌یر» (با بازی رضا بهبودی) کنار نیامده در تلاشی ناکام برای بهبود روان آشفته اش به دفتر همسرش می رود و آنجاست که آخرین نمایشنامه او را می یابد. این نمایشنامه و شباهت شخصیت های آن با واقعیت، سرآغاز تردیدهای زن در مورد 12 سال زندگی مشترک با پی‌یر است.
زلر با آمیختن واقعیت، خیال، نوستالژی و فلاش بک به یکدیگر، اثری پیچیده خلق کرده است و این پیچیدگی در همه اپیزودها به نمایش در می آید؛ در بسیاری از لحظات تفکیک خیال و واقعیت برای تماشاچی هم ناممکن می شود و همین امر تعلیق را به اصلی ترین عنصر این نمایش بدل می کند. تماشاچی همانقدر که شخصیت اصلی به دنبال حقیقت است، منتظر است تا واقعیت را دریابد چرا که او هم مانند «آن» از حجم دروغ هایی که با آن زندگی کرده است کلافه است. این آشفتگی در بی قراری های «آن»، بی خوابی ها و تخت نامرتبش به خوبی دیده می شود.
مرگ، دروغ و حقیقت درون‌مایه‌های اصلی نمایشنامه زلر را می سازند. در جهان زلر همه به «آن» دروغ می گویند حتی یک دوست صمیمی خانوادگی مثل «دنیل» (با بازی کاظم سیاحی).
«آن» زنی عزادار، شکننده اما مصمم برای یافتن حقیقت به دنبال شم زنانه خود می رود تا با کشف حقیقت، شبی را آرام سر بر بالین بگذارد. او میان دو انتخابِ بسنده کردن به خاطرات خوش گذشته و دلخوش کردن به آن و یا کشف حقیقتی که تلخی آن از پیش آشکار است، جستجوی حقیقت را بر می گزیند.
دکور نمایش تخت مرتفع، بزرگ و آینه داری است به همراه چند میز که به صندلی تبدیل می شوند. رویه تخت در برخی اپیزودها بالا می رود و فضای خالی زیر آن به خانه کوچک «لورا دام» (با بازی ستاره پسیانی) دیگر شخصیت داستان که بازیگری جوان، زیبا، سرخوش و فریبنده است تبدیل می شود. آینه بالای تخت که از اجراهای اصلی این تئاتر در فرانسه گرفته نشده و ابتکار کارگردان ایرانی آن است، فضای متفاوتی ایجاد می کند و دید وسیع تری از حرکت بازیگران را به نمایش می گذارد.
«اگه بمیری» با بازی روان و حرفه ای بازیگرانش، پازلی است از مبارزه میان واقعیت، خیال و هراس از ترک شدن؛ روایت تلاش سرسختانه یک زن برای یافتن حقیقت زندگی مشترکش پس از مرگ همسر؛ تلاشی که تنها پاداشش خواب راحتی است در پایان جدال برای کشف واقعیت.
نمایش «اگه بمیری» تا 25 اسفند ماه در تئاتر مستقل تهران به روی صحنه خواهد رفت.
فائزه طاهری
فراهنگ: 9053**1055

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال