« ازبابِ تسلّی » و « از سر سوگ »-صالح ادیبـی*

« من هاو ده ردی توم کرماشا نه گه م »
« در اندوه کرماشان وسوگِ رفتگان »

درساعتِ بیست ویکِ بیست و یکِ آبان ، کرماشان را زلزله ای فراگرفت وفرق زمین شکافت ، لرزه برتن وبدنِ «تاق بستان» افتاد وکتیبه « بیستون» و قلم بر خود لرزید ؛ آخر این رویداد را شدتِ ریشترِ اندوه در هیأتِ تصویر نمی نشیند و عمق این فاجعه را قلم در قالبِ تحریر درنمی آورد ؛ آری زلزله آمد و سقفها بر سرِ «سرپل ذهاب» خراب شد ودیوار ها ، آوار شد و ولوله و غلغله ای در شهر ایجاد شد؛پنداری، زمین را از زیر پای مردم کشیدند و سقف ها تپیدند و بند و بستِ سازه های سُست ، پاره شد و خلقی آواره شد و ملت شریف ایران درغم و سوگِ زاگرس نشینان ، سوگبار و اندوهبار شد . این ضایعه أسفناک جانسوز را صمیمانه تسلیت می گویم و از خدای سبحان می خواهم توش وتوانِ آنان را درصبر بر مصائب ، دوچندان سازد و برای رفتگان ، رحمت الهی وغفران می طلبم ... « ژاپنی ها ضرب المثلی دارند که این زلزله نیست که آدمها را می کشد ؛ بلکه این خانه های سست است که جانِ آدمیان می گیرد» ؛ اما هرچه هست ، امیدواریم «سلامتِ وجدانِ» کسانی که عاری از وجدانِ کاری بوده اند و برخی خانه های سُست ، بنیاد کرده اند، بیدار و برکار شودو به قدر پلک برهم خوردنی به خود آیند و دستان در همیان کنند و در جبران مافات ، تلاش کنند.از هموطنانِ عزیزِ باغیرت می خواهم که آستین همت بالا زنند و به یاری هم میهنانِ کُردِ داغدارِ مرزنشینِ خود بشتابند ؛ مطمئنم همّتِ این ملّتِ شریف وهمدلی و یاری آنان ، آلام کرماشان وایلام را التیام ، و ویرانه ها را از نو ، آباد و نابسامانی ها را دوباره بسامان خواهدساخت ؛ بحول الله و قوّته !
--------------------------------------------------------------------------------------------
*سفیر جمهوری اسلامی ایران در کشورهای کامبوج و ویتنام و هموطنِ کُرد زبان

انتهای پیام /*

باشگاه مخاطبان ایرنا

برای ارسال نظرات از فرم پایین صفحه استفاده کنید.
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال