هدف ایرنا گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست

نسل‌کشی مسلمانان مظلوم میانماری تا کی

تهران- ایرنا- برمه یا میانمار فعلی کشوری است با مساحت ٦٧٨٥٠٠٠ کیلومتر مربع با جمعیتی حدود ٦٠ میلیون نفر که با چندین کشور از جمله دو کشور بنگلادش و هند مرز مشترک دارد و همین امر باعث شده مسلمانان که از طریق ایران به هند و ایالت بنگال و سپس بنگلادش رفتند و در این نواحی پراکنده شده در میانمار هم سکونت کنند.

نعمت احمدی حقوق دان در ستون نگاه حقوقی در روزنامه اعتماد، نوشته است: ایالت آراخان که در ساحل دریا قرار دارد قوم روهینگیا را در خود جای داده است. این قوم مسلمان هستند و زبان آنها ترکیبی از زبان فارسی، عربی و ترکی است میانمار به علت قرار گرفتن در بین کشورهایی مانند- چین – هند – بنگلادش – تایلند – لائوس محل سکونت اقوام مختلف است. آمار صحیحی از جمعیت مسلمان این کشور نداریم، از ٦ تا ٨ میلیون نفر تخمین زده می‌شوند.

علت نداشتن آمار درست این است که از سال ١٩٦١ که دین بودا در این کشور رسمی شد، سیاست یکسان‌سازی مذهب توسط حکومت نظامی میانمار در پیش گرفته شد. مسلمانان میانمار هم از فرقه‌های مختلفی تشکیل می‌شوند گروهای شافعی، حنفی، مالکی، حنبلی و مذاهب اسلامی بومی مانند جولیا مسلم، بودا مسلم و اهل حدیث، قاریانی، وهابی و تعدادی شیعه در این کشور زندگی می‌کنند. نسب‌شناسان، عمده مسلمانان میانماری را مسلمان شده به وسیله ایرانیان می‌دانند که عمدتا از نژاد هند و آریایی هستند که از همان قرن اول هجری و گسترش اسلام در شبه قاره هند و ایالت سین کیان چین رونق پیدا کرد.

با استعمار هند توسط انگلیس، برمه نیز در سال ١٨٢٤ ضمیمه هند مستعمره انگلیس شد. مبارزات مردمی برمه‌ای‌ها باعث شد دولت انگلیس در سال ١٩٣٧ قبل از جنگ جهانی دوم، نوعی خودمختاری و جدایی از مستعمره هند را برای برمه قائل باشد و به برمه بریتانیا معروف شد. تجمع مسلمانان در ایالت آراخان بود که این ایالت هم از برمه بریتانیا نوعی خودمختاری داخلی داشت. استقلال هند باعث شد که دولت انگلیس، استقلال برمه را هم در سال ١٩٤٨ به رسمیت بشناسد. دولت برمه در سال ١٩٨٤ قانون حقوق شهروندی را برای کشوری که دارای ١٤٤ اقلیت قومی، مذهبی و زبانی بود تصویب کرد.

نطفه اختلافات داخلی که منجر به درگیری‌های قومی و مذهبی شد از همین قانون حقوق شهروندی نشأت می‌گیرد زیرا از ١٤٤ اقلیتی که ساکنین متکثر برمه را تشکیل می‌دهند تنها ١٣٥ اقلیت صاحب حقوق شهروندی شدند. از بین ٩ اقلیت محروم شده، قوم روهینگیا که همین مسلمانان ساکن ایالت آراخان هستند از حقوق شهروندی از جمله تحصیل در دانشگاه‌ها، استخدام در ادارات دولتی، ازدواج بدون مجوز دولتی، داشتن بیش از دو فرزند پس از ازدواجی که با اجازه دولت و با پرداخت مالیات صورت گرفته است، محروم هستند.

جالب است بدانیم مسلمانان میانمار حتی از روستایی به روستای دیگر که قصد مسافرت داشته باشند، باید مجوز بگیرند. مسلمانان میانمار فاقد شناسنامه و پاسپورت هستند و زمانی می‌توانند مجوز دایر کردن فروشگاه یا کارگاهی را بگیرند که با یک بودایی شریک باشند که بودایی شریک شده با مسلمان تنها کارت شناسایی خود را به عنوان سرمایه در میان می‌گذارد ولی از سود، سهم اصلی را می‌برد. مالکیت بر زمین برای مسلمانان میانمار معنا ندارد و عمدتا مجبورند به صورت مخفی برای بوداییان کار کنند که حقوق بخور و نمیری دریافت کنند.

از سال ١٩٦٢ ارتش برمه درصدد نسل‌کشی از مسلمانان برآمد و عملیات نظامی متعددی علیه آنان اجرا شد. دولت به بهانه همراهی مسلمانان با گروه‌های مبارز روهینگیایی تابعیت مسلمانان میانمار را سلب و چاره‌ای جز مهاجرت برای جمعیت سلب تابعیت شده باقی نماند. بزرگ‌ترین مهاجرت‌ها در اواخر قرن ٢٠ در میانمار صورت گرفت که جمعیتی بالغ بر ٣٠٠ هزار نفر به بنگلادش فرار کردند.

دولت بنگلادش هم به علت شرایط خاص اقتصادی خود و عدم کمک کشورهای دیگر خصوصا مسلمانان توان پذیرش بیش از این تعداد مهاجر را ندارد. هند و تایلند هم وضعی مشابه دارند و در این میان مسلمانان میانماری هستند که یا در دریا غرق می‌شوند یا در مرزهای مین‌گذاری شده کشته می‌شوند یا مورد حمله گروه‌های افراطی بودایی قرار می‌گیرند تا ...

از سرزمین آبا و اجدادی خود رانده و منطقه آراخان از وجود آنان پاک شود.طبیعت خشن منطقه استوایی میانمار هم علیه مردم مظلوم مسلمان این منطقه است. باران‌های فصلی که گاه تا ٥٠٠٠ میلیمتر بارندگی سالانه بر سر این مردم بی‌پناه باریدن می‌گیرد و توفان‌ها و گردبادهای فصلی نیز مزید بر علت است. در سال ٢٠٠٨ در گردباد معروف به – نارجیز – که به میانمار نزدیک می‌شد، غیرمسلمانان اجازه داشتند به پناهگاه‌ها بروند و آذوقه تهیه کنند اما مسلمانان اجازه نداشتند سرپناهی پیدا کنند و آذوقه تهیه کنند. آمار کشته‌شدگان گردباد – نارجیز – معلوم نیست اما با توجه به سرعت و وسعت گردباد باید تلفات زیادی به بار آورده باشد.

جمعیت مسلمان میانمار عمدتا در مناطق روستایی زندگی می‌کنند و با توجه به نداشتن حق مالکیت در شرایط بسیار بدی به سر می‌برند. نظامیان میانماری به دنبال بهانه برای حمله به مسلمانان هستند. وقتی طالبان مجسمه‌های بودا را در بامیان افغانستان منفجر کرد، در میانمار این مسلمانان بودند که مورد حمله قرار گرفتند. وقتی جنازه زنی بودایی در حاشیه جنگل پیدا شد ٣ نفر مسلمان را دستگیر کردند و متهم به تجاوز و قتل زن بودایی نمودند که یک نفر تبرئه و دو نفر در ملأ عام اعدام شدند. وقتی اتوبوس حامل بودایی‌ها مورد حمله قرار گرفت و عده‌ای کشته شدند، بدون تحقیق و بررسی که کار چه گروهی است به مسلمانان حمله کردند در صورتی که تحلیلگران براین باورند که حمله به اتوبوس کار گروه‌های شبه‌نظامی بودایی بوده تا بهانه حمله به مسلمانان موجه تشخیص داده شود.

سیاست حذف مسلمانان توسط دولت میانمار که در پی تشکیل دولت یکدست بودایی در میانمار است سال‌هاست به بهانه‌های مختلف چه داخلی و چه خارجی انجام می‌شود و این مسلمانان میانماری هستند که مورد هجمه و هجوم و کشتار قرار می‌گیرند. تصاویر وحشتناک کشتار مسلمانان میانماری، اجساد غرق‌شدگان در دریا و کلبه‌های آتش‌زده مسلمانان میانماری، دل هر بیننده‌ای را به درد می‌آورد.

پاکسازی قومی در شبه‌جزیره بالکان دارد در آسیای جنوب شرقی تکرار می‌شود با این تفاوت که وقتی صرب‌های بوسنی به مسلمانان حمله کردند هرچند با تاخیر، جامعه جهانی از خود واکنش نشان داد اما ظاهرا چشم‌های جامعه جهانی بر مصائب و مسائل مسلمانان مظلوم میانمار بسته شده است و مهم‌تر آنکه سران کشورهای اسلامی هم به خواب غفلت فرو رفته‌اند. آیا وقت آن نرسیده است جامعه اسلامی صدای هل من ناصر مسلمانان میانماری را بشنود و در ایامه حج که صدای اتحدو در سرزمین وحی بلند است نیم‌نگاهی به این مردم مظلوم داشته باشند.

*منبع:روزنامه اعتماد،1396،6،23
**گروه اطلاع رسانی**9370**9131**انتشاردهنده:شهربانو جمعه

انتهای پیام /*

باشگاه مخاطبان ایرنا

برای ارسال نظرات از فرم پایین صفحه استفاده کنید.
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال