در گفت وگوی ایرنا با یک فعال سیاسی اصولگرا؛

چرا اصولگرایان از موفقیت بازمانده اند؟

تهران- ایرنا- جریان های سیاسی در خلاء فعالیت کمرنگ احزاب در ایران، موتور محرکه جامعه به شمار می روند، اما اتخاذ سیاست های نادرست و عدم اقبال عمومی به برخی جریان ها از جمله اصولگرایان، به ناکامی های پی در پی آنها منجر شده است.

به گزارش گروه پژوهش و تحلیل خبری ایرنا، جریان های سیاسی در ایران اگرچه با واقعیت وجودیِ جامعه مدنی در قالب نهادها و احزاب سیاسی فاصله بسیاری دارند اما در خلاء این نهادها توانسته اند تا حدودی شاخص های جامعه مدنی را محقق سازند. اصولگرایی و اصلاح طلبی دو جریان اصلی در سپهر سیاسی ایران هستند که هرچند از رسمیت یافتن ها کمتر از دو دهه می گذرد اما در همین دو دهه به میزان زیادی در هدایت آرای مردمی به ویژه در دوره های انتخاباتی مختلف تاثیر گذار بوده اند.
تا پیش از انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، به نوعی اقبال عمومی در انتخابات مختلف اعم از مجلس شورای اسلامی، شوراهای اسلامی شهر وروستا و ریاست جمهوری موافق با جریان اصولگرایی بود اما از انتخابات سال 92 به بعد، آرای اکثریت جامعه ، دیگر با این جریان موافقت ندارد؛ نتیجه چند انتخابات اخیر موید این موضوع است.
ناکامی و عدم موفقیت های پی در پی اصولگرایان این پرسش را ایجاد می کند که چه علل یا عواملی موجب شده است که این جریان با این مساله مواجه شود؟ دیگر آنکه اصولگرایان برای رهایی از این وضعیت به اصلاحاتی نیازدارند؟ این پرسش ها پژوهشگر ایرنا را بر آن داشت در مصاحبه با «ناصر ایمانی» تحلیلگر و فعال سیاسی اصولگرا به واکاوی این موضوع بپردازد.
ایمانی با تایید اینکه اصولگرایان در چند انتخابات اخیر موفقیتی نداشته اند؛ تفرقه در جریان اصولگرایی، عدم اتخاذ سیاست های درست و ارائه تصویر نامناسب از خود در مواجهه با موضوعاتی همچون برجام، روابط و مناسبات بین المللی را به عنوان دلایل عدم موفقیت اصولگرایان در این مساله بر شمرد.

مشروح این گفت و گو در ادامه آمده است.
**ایرنا: به نظر می رسد جریان اصولگرایی در سال های اخیر به ویژه در چند انتخاباتی که پس از سال 92 تاکنون برگزار شده است ناموفق یا به عبارتی ناکام بوده است. شما این ناکامی را چگونه ارزیابی می کنید؟
**ایمانی: انتخابات الزاما معنای ناکامی برای جریان سیاسی را ندارد. اگر دقت کنیم تا پیش از انتخابات 92 نیز جریان اصلاح طلب در چند دوره انتخاباتی موفق نبود. این الزاما به معنای ناکامی آن جریان نیست. مجموعه شرایط مختلفی که اتفاق می افتد ممکن است به سمت و سویی هدایت شود که مردم به جریان دیگری تمایل داشته باشند. چنانکه در دوره ای ممکن است یک جریان یا فردی با درصد بسیار کمی موفق می شود آرای 50 درصد را کسب کند، اما این به معنای موفقیت و کامیابی آن فرد یا جریان نیست.

**ایرنا: صعود و افول یک جریان سیاسی به علل و عوامل گوناگونی بستگی دارد، با توجه به عدم اقبال عمومی مردم به جریان اصولگرایی به ویژه در رویدادهای سیاسی در چند انتخابات اخیر، به نظر شما این مساله از چه علت هایی ریشه می گیرد؟
**ایمانی: اگر یک جمع بندی درباره انتخابات گذشته و جریان اصول گرا داشته باشیم؛ در برخی انتخابات تفرقه بین کاندیداهای اصولگرا، آنها را از راهیابی به ریاست جمهوری باز داشته است به طور مشخص این مساله را در انتخابات سال 92 شاهد بودیم. در دوره های دیگر اگر تدبیر درست تری برای کاندیداهای حاضر در صحنه اندیشیده می شد، شاید نتیجه انتخابات به گونه ای دیگر رقم می خورد. در انتخابات ریاست جمهوری 96 این موضوع آشکارا نمود می یابد. اتخاذ برخی تاکتیک های ناصحیح و نامناسب مانند کنارکشیدن آقای قالیباف و کاندیداتوری آقای رییسی در این مساله موثر بود.
دیگر آنکه در این جریان کاندیداهایی که جذابیت بیشتری برای مردم دارند هم به لحاظ ادبیات و هم به لحاظ سوابق انتخاب نشدند، در انتخابات مجلس شورای اسلامی سال 94 این مساله دیده می شود. در واقع کاندیداهایی باید معرفی شوند که از دیدگاه مردم مطلوبیت داشته باشند. اگر چه مبنای مطلوبیت در نگاه مردم با سیاسیون تفاوت دارد، اما کاندیداهای معرفی شده باید میان مردم از جذابیت خاصی برخوردار باشند. جریان اصولگرا نتوانسته است کاندیدایی را معرفی کند که از نظر مردم جذابیت و مقوبلیت داشته باشد.

**ایرنا: اصولگرایان در برخی موضوعات همچون برجام با وجود آنکه پای منافع ملی در میان بود، آشکارا رویکردی تخریبگرانه در پیش گرفتند، این موضوع چه اندازه در عدم موفقیت این جریان در کسب آرای مردمی تاثیر گذار بوده است؟
**ایمانی: این مسائل به نوعی از عدم تنظیم رویکردهای سیاسی اصولگرایان نشات می گیرد. آنها در برخی مقاطع زمانی نتوانستند تصویر خوبی از خود نشان دهند. به طور مشخص در موضوع برجام، اصولگرایان با اینکه در مجموع موافق اجرای برجام بودند و این موافقت را با تصویب برجام در مجلس شورای اسلامی اعلام کردند، اما تصویری که از خود نشان دادند مبین این موضوع نبود. از این رواین گونه برداشت می شد که اصولگرایان با برجام، ارتباطات بین المللی و پیشرفت کشور سازگاری ندارند. همین موضوع باعث شد که مردم به این جریان اقبال نداشته باشند.

**ایرنا: آیا می توان گفت عدم توفیق اصولگرایان بیشتر از علل و عوامل درونی این جریان ناشی می شود؟
**ایمانی: خیر. بخشی از این عدم موفقیت ناشی از اتهام ها و تهاجم سنگینی بود که طرف مقابل به اصولگرایان وارد کرد و از آنها چهره ای ضد دموکراسی، ضد آزادی و آرامش و خشونت طلب ارائه کرد. اصولگرایان در مقابل هیچ برنامه ای برای حمایت از خود نداشتند. در واقع این دلیل عمدتا از بیرون به جریان اصولگرایی وارد شد.

**ایرنا: شما گفتید که از بیرون جریان اصولگرایی، ضرباتی به آنها وارد شد، آیا این خود اصولگرایان نبودند که باعث چنین ضرباتی به خود شدند؟
**ایمانی: اصولگرایان در زمینه دفاع از خود، عمکرد ضعیفی داشتند به ویژه در طرح این اتهامات که آنها را به ضد برجام، ضدپیشرفت کشور و ضد سرمایه داری و ... معرفی می کرد، اصولگرایان نه تنها نتوانستند مواضع خود را به اثبات برسانند بلکه در مقام دفاع از اتهامات وارده نیز به درستی برنیامدند.

**ایرنا: با شرایطی که اصولگرایان با آن روبرو هستند، آیا وقت آن نرسیده است که این جریان در رویکرد ها و سیاست های خود بازنگری کند؟
**ایمانی: اصلاحات یک نیاز و ضرورت است که در همه جریان های سیاسی باید به آن توجه شود و متوقف بر اصولگرایان نیست. اصلاح طلبان نیز با توجه به طیف های مختلف خود، نیازمند بازنگری و اصلاحات هستند. جریان اصلاح طلبی از طیف های سکولار تا طیف هایی که فقط در روش های سیاسی با اصولگرایان اختلاف دارند را شامل می شود. در عین حال مساله بازسازی و اجماع درونی، امری دائمی و مستمر برای جریان های سیاسی است، اعم از اینکه درون قدرت باشند یا بیرون از قدرت. نباید اینگونه قلمداد شود که چون فلان جریان خاص توانسته است آرای اکثریت را کسب کند نیاز به بازسازی و اصلاحات ندارد.

**ایرنا: با توجه به صحبت شما و اینکه بازنگری و بهسازی در همه جریان های سیاسی ضرورت دارد، در شرایط کنونی، جریان اصولگرایی به چه تغییرات، بازسازی و بازنگری هایی نیازدارد؟
**ایمانی: اصولگرایان باید در دو سطح این بازنگری را انجام دهند. نخست در سطح مبانی نظری است؛ نوع رابطه بین مردم و حکومت اسلامی، نوع رابطه نخبگان کشور با مردم و رابطه آنها با حکومت و کسانی که در قدرت قرار دارند، اصولگرایان در این خصوص باید تدبیر بیشتری داشته باشند. در زمینه تشکیلاتی هم برای سازماندهی تشکیلات که در واقع همه طیف های اصولگرا را در بر می گیرد؛ این جریان باید سازمانی را داشته باشد که مورد قبول طیف های مختلف اصولگرایی باشد، دارای جامعیت و برنامه مدونِ طولانی مدت باشد نه اینکه فقط به آستانه انتخابات محدود شود.

**ایرنا: با توجه به این موضوع برای این بازنگری ها در آینده چه راهبردی را باید در پیش بگیرند؟
**ایمانی: همانطور که گفته شد، بازنگری در مبانی با توجه به شرایط زمانی خاص جامعه نیازی است که در این شرایط، ضرورت آن در جریان اصولگرایی احساس می شود. این به معنای آن نیست که همه مبانی نظری این جریان نادرست باشد بلکه به معنای آن است که برخی مبانی با توجه به شرایط خاص جامعه و تغییراتی که در سطوح مختلف اعم از فرهنگی و طبقات اجتماعی به وجود می آید باید مورد مداقه مجدد قرار گیرد. همچنین آنها باید با توجه به مبانی اعتقادی که هم مبانی نظری و هم تشکیلاتی نسبت به دین و حکومت اسلامی است بازنگری هایی را انجام دهند.
پژوهشم**3050**1601**خبرنگار: فاطمه دوله **انتشاردهنده : شهناز حسنی
ایرنا پژوهش، کانالی برای انعکاس تازه ترین تحلیل ها، گزارش ها و مطالب پژوهشی ایران وجهان، با ما https://t.me/Irnaresearchهمراه شوید.

انتهای پیام /*

باشگاه مخاطبان ایرنا

برای ارسال نظرات از فرم پایین صفحه استفاده کنید.
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال