چرایی انتخاب مجدد روحانی؟ - وحید خدادادی*

حدود چهار سال از عمر دولت یازدهم می گذرد، دولتی که در خرداد 92 با هزار امید و آرزو انتخاب شد تا به قول شخص پرزیدنت روحانی هم چرخ زندگی مردم بچرخد و هم چرخ سانتریفیوژها و البته سایه جنگ و تحریم هم از روی کشور برداشته شود.

از همان آغاز کار پرونده هسته ای از شورای عالی امنیت ملی به وزارت امور خارجه منتقل شد، این اقدام پیام روشنی داشت، موضوع هسته ای موضوعی امنیتی نیست و از درگاه دیپلماسی قابل حل و فصل است و همین اقدام کافی بود تا برچسب امنیتی آن مخدوش و سنگلاخ پر فراز و نشیب یک دهه ای به اتوبانی دو طرفه تبدیل شود.
دکترین نرمش قهرمانانه تقریبا عنان تصمیم گیری در حوزه مسائل هسته ای را به دستگاه سیاست خارجی سپرد اما باز کار سخت و طاقت فرسا بود از آن جا که دولت موظف بود در دو جبهه با حریف هماوردی کند. در بحث مذاکرات، عرض اندام در مقابل شش قدرت جهانی کار بسیار سختی است با عنایت به اینکه در گذشته شما مهره های شطرنج را درست جابجا نکرده باشید، ظریف و دستگاه دیپلماسی هر چه در توان داشت رو کرده بود و حتی مشکلات جسمی هم نمی توانست مانع فعالیت شود. شش قدرت تا دندان مسلح که در ده سال گذشته به مدد ماجراجویی های دولت گذشته و ضعف تیم قبلی کلکسیونی از تحریم ها را بر دولت تحمیل کرده بود و امروز در میدان بازی برگ برنده در دست حریف بود و فقط یک بازی خوان حرفه ای می توانست سرنوشت بازی را دگرگون کند. دولت قرار بود هم سایه تحریم و تهدید را از کشور دور نگه دارد، همان تحریم هایی که رییس دولت قبل آن ها را مشتی کاغذ پاره خوانده بود و هم حق داشتن انرژی هسته ای برایش محفوظ بدارد، درست است که کار سخت و تقریبا غیر ممکن بود، اما اینجا حریف دوست شما نبود!
داستان جبهه داخلی و هماوردی با دشمنان دوست نما با جبهه خارجی توفیر داشت. همزمان با تشکیل دولت روحانی اصطلاحی در ادبیات سیاسی ایران بوجود آمده بود که به دلواپسیسم تعبیر می شد. پی آمد این گفتمان افرادی در درون نظام با عنوان دلواپسان شکل گرفت که اساسا در قبال رفتارهای دولت روحانی نگران بودند، به هر بهانه ای کفن پوش می شدند و خیمه و خرگاه برپا می کردند! همین موضوع باعث شده بود برای هر اقدامی دولت رعایت این دلواپسی ها را هم بکند. از لقب خروس دادن و دفن در سیمان گرفته تا انتشار فایل صوتی جلسه خصوصی کمسیون امنیت ملی که مدت ها به روابط خارجی دولت خدشه وارد کرد و البته حمله به سفارت یک کشور خارجی که هزینه های زیادی هم برای کشور به دنبال داشت گوشه ای از اقدامات دلواپسان بود.
تیم هسته ای همه این نا ملایمات را به جان خرید و نهایتا بعد از 22 ماه این قلعه تسخیر ناپذیر و دژ مستحکم قدرت های جهانی به تسخیر درآمد، کلید معروف قفل هسته ای را باز کرده بود و توافق برنامه جامع اقدام مشترک موسوم به برجام شکل گرفت. اما بد خواهی ها و تنگ نظری ها و از پشت خنجر زدن ها ادامه داشت، مذاکرات که به سرانجام رسید فریاد ها رساتر شد. از شیوخ عرب منطقه تا لابی صهیونیستی گرفته تا دلواپسان داخلی به مخالفت برخاستند .
توافق که صورت گرفت دست منتقدین خالی شد، در مرتبه بعدی به بهانه لزوم اجرایی شدن برجام حملات دامنه دار شروع شد، اما نه تیم هسته ای عقب نشست و نه دولت خیال کوتاه آمدن داشت.
استقامت دولت نهایتا منجر به اجرایی شدن برجام شد، زنگ اجرا به صدا درآمد و طرفین برای آنچه تعهد کرده بودند پا پیش گذاشتند.
صداقت در رفتار، شفافیت در عمل و بازی خوانی قوی باعث شد تا عرصه اقتصاد کلان کشور هم همچون سیاست بر مدار اعتدال بازگردد. ایران در کمترین زمان ممکن علی رغم لابی بسیار سنگین سعودی ها توانست جایگاه از دست رفته خود در اوپک را بدست آورد و با اتخاذ تصمیمات درست و به مدد تیم قدرتمند اقتصادی خود سقف تولید را به روال روزهای قبل از تحریم بازگرداند. امروز سربلندانه همپای سایر تولید کنندگان نفت خود را از مبادی رسمی و نه از کانال زنجانی ها می فروشد و پولش یک راست به خزانه واریز می شود نه حساب های بانکی افرادی معلوم الحال! همچنین است که دیگر کسی قادر نیست در خلیج فارس شتر را با بارش ببرد، دکلی را به مدد چراغ جادو هاپولی نماید!
از سویی با روی کار آمدن دولت یازدهم شاهد نزول شدید و قهقرایی قیمت نفت بودیم، موضوعی که سبب شد دولت چاق و چله ای مثل عربستان که وصف دلارهایش قصه دل انگیزی است، با کسری بودجه مواجه شود و ونزوئلا دوست مشترک دوران احمدی نژاد امروز در آستانه فروپاشی است و ملت در آن کشور برای گرفتن جیره غذایی مجبورند صف هایی کیلومتری شبیه ترافیک تهران تشکیل دهند. در این بین و در میان کشورهای تک محصولی تنها ایران است که علی رغم تحریم باز سربلندانه ناز بازوی خود می خورد و نه تنها چون دوست مشترک سقوط آزاد اقتصادی را تجربه نکرده بلکه به رشد اقتصادی 4/7 رسیده است، رقمی که در نوع خود با در نظر گرفتن شرایط بی نظیر است.
امروز به مدد دولت یازدهم کشور توسط عقلای اقتصادی اداره می شود و برای تنظیم بازار ارز نیازی به صدور فرمان حمله نظامی به ناصر خسرو نیست و این مهم توسط فرمول های اقتصادی و رویکرد های عقلایی ممکن شده است. این داستان وقتی خوشایندتر می شود که بدانیم برای رسیدن به ثبات قیمت ارز بجای کمک از جمشید بسم الله به اقتصاددانان چنگ زده ایم.
امروز و به مدد دولت یازدهم نیازی به استفاده از هواپیماهای روس ها نداریم و این مشکل نیز توسط قراردادهای دامنه دار با بوئینگ و ایرباس مرتفع شده است هر چند برخی دلواپسانه فرود اولین فروند را تحقیرآمیز قلمداد کنند.
امروز به مدد سیاست های اعتدالی دستگاه سیاست خارجی و ذکاوت بی حدو حصر شخص وزیر امور خارجه شاهد بده بستان سیاسی و اقتصادی با اکثر دولت های بزرگ هستیم و نیازی نیست برای پر کردن اجلاس های بین المللی که میزبانی آن را داریم در آفریقا دنبال دوست بگردیم!
در چهار سال گذشته رییس جمهور هیچ دستوری مبنی بر انحلال نهادهای قانونی صادر نکرده است و با احیای شورای عالی پول و اعتبار ، سازمان مدیرت و برنامه ریزی روند امور را بر مسیر تعقل بازگردانده است.
امروز دیگر در سخنرانی های رییس جمهور نگران گاف سیاسی، ضرب المثل خارج از عرف و بد دهنی و ادبیات کوچه بازاری نمی بینید، امروز رییس جمهور برای توجیه تورم از بقال سر کوچه مایه نمی گذارد!
امروز وقتی شب سر بر بالین می گذارید ترسی ندارید از اینکه موقع برخاستن حس اصحاب کهف داشته باشید، ثبت قیمت ها در دولت علی رغم انتقادات بجایی که وجود دارد باز در نوع خود مثال زدنی است.
امروز دیگر رییس جمهور برای سخنرانی در صحن علنی سازمان ملل ملوک الطوایفی مسافرت نمی کند و در صحن هاله ای نیست تا وی را در برگیرد!
امروز به مدد دولت روحانی تورم تک رقمی است، سیستم پرداخت مالیات ساماندهی شده، در شب انتخابات سیب زمینی پخش نمی شود، امروز هزارو یک اتفاق خوب افتاده است از همان هایی که بوی امید از آن ها به مشام می رسد!
امروز در اندک زمان باقی مانده به انتخابات لازم بود تا تکرار روحانی توجیه شود هر چند پیروزی روحانی در انتخابات پیش رو تقریبا قریب به یقین است، اما دلایل متعددی وجود دارد که نشان می دهد حضور مجدد وی در راس دستگاه اجرایی به صلاح امور کشور است! دولت روحانی بانی برجام است، توافق نامه ای که هنوز جای کار دارد و لازم است شخص روحانی و البته ظریف در راس امور باقی باشند تا این مهم بازیچه سیاسی تندوروی های داخلی و خارجی قرار نگیرد. علل، ضرورت ها و دلایل حضور روحانی در انتخابات 92 همچنان بر قوت خود باقی است.
در حوزه داخلی نیز این ضرورت ها همچنان احساس می شود.
روحانی، 38 سال اخیر، اثبات کرده است که قواعد بازی را به خوبی می شناسد و رعایت می کند، خطوط قرمز 'نظام' را کاملا آگاه است و رعایت می کند.
-----------------------------------------------------------------------------------------
* فعال رسانه ای در تبریز

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال