هدف ایرنا گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست

واقعیت‌هایی که احمدی‌نژاد نگفت

تهران- ایرنا- رقم‌هایی که محمود احمدی‌نژاد در نامه خود به آنها اشاره کرده، درست است اما فقط بخشی از واقعیت را به خود اختصاص داده و رئیس‌دولت‌های نهم و دهم، روی دیگر واقعیت را در این نامه نگفت.

روزنامه وقایع اتفاقیه در یادداشتی به قلم هادی حق‌شناس استاد دانشگاه و نماینده پیشین مجلس، آورده است: رییس‌جمهوری سابق در این نامه اعلام کرده که در 12 مرداد سال 1392، موجودی خزانه هزار و 600 میلیارد دلار بوده است و او، دولتش را با این میزان موجودی خزانه تحویل داده اما این نکته را نگفته که در همان مرداد، دولت یازدهم که تازه بر سر کار آمده بود، باید حداقل سه هزار و 200 میلیارد تومان یارانه به مردم پرداخت می‌کرد که این هزار و 600 میلیارد تومان، پاسخگوی یارانه مرداد هم نبود، چه برسد به هزینه‌های جاری و عمرانی.

به عبارتی، موجودی خزانه، یک درصد درآمد یا بودجه عمومی سال 1392 بوده است، این به معنای خالی‌بودن خزانه بود و محمود احمدی‌نژاد این واقعیت را در نامه خود نگفت. نکته دوم، دارایی خارجی بانک مرکزی بود که احمدی‌نژاد از آن یاد کرد.

تفسیر ساده این دارایی، این است که به معادل آن، ریال چاپ شده و در اقتصاد ملی وجود داشته که هم در دولت‌های قبلی بوده و هم در دولت فعلی وجود دارد. برای دولت نیست، برای ملت است. درباره حساب ذخیره ارزی هم رقم 32 میلیارد دلاری که برای حساب ذخیره ارزی که به صندوق توسعه ملی تغییر نام پیدا کرد، باید این را در نظر گرفت که در همان دورانی که احمدی‌نژاد از آن یاد کرده، حدود 15 میلیارد دلار از این رقم 32 میلیاردی، هزینه شده بود و به‌این‌ترتیب، حدود 18 میلیارد دلار باقی ماند که با توجه به درآمدهای 800 میلیارد دلاری در عصر طلایی نفت، این رقم، رقم قابل‌توجهی نیست و احمدی‌نژاد باید به این موضوع پاسخ دهد که آیا باید از 800 میلیارد دلار درآمد نفتی، فقط 18 میلیارد دلار ذخیره شود؟

در حالی‌که ذخایر ارزی از سنوات گذشته یعنی دولت‌های پیش از محمود احمدی‌نژاد هم در حساب بوده و موجودی 18 میلیارد دلاری به معنای پربودن صندوق نیست.

به عبارتی باید گفت، رقم‌هایی که باقی مانده، در حد یک یا دو درصد منابع سال 92 بوده و این میزان همچون خالی‌بودن و اصلا وجود نداشتن است. به این واقعیت‌هایی که احمدی‌نژاد نگفت باید این را هم اضافه کرد که در سال 92، یعنی مردادی دولت دهم به کارش پایان داد، تورم بالای 40 درصد بود، نرخ بیکاری دو رقمی و نرخ بهره بیش از 25 درصد بود.

دولت یازدهم در شرایطی آغاز به کار کرد که شاخص فلاکت که مجموع نرخ تورم، نرخ بیکاری و سود بانکی است، بیش از 60 درصد بود و امروز به زیر 30 درصد رسیده است.

دولت یازدهم کشور را در فلاکت‌بار‌ترین حالت تحویل گرفت و امروز ادعا می‌شود که خزانه پر بوده و صندوق ذخیره، موجودی خوبی داشته، افرادی که با اعداد و ارقام آشنا هستند، می‌دانند که این ارقام، مطلوب اقتصاد 80 میلیون نفری آن هم با درآمدهای افسانه‌ای نفتی دولت محمود احمدی‌نژاد نیست.

*منبع:روزنامه اتفاقیه،1395،12،16
**گروه اطلاع رسانی**1893**9131**انتشار دهنده: شهربانو جمعه

انتهای پیام /*

باشگاه مخاطبان ایرنا

برای ارسال نظرات از فرم پایین صفحه استفاده کنید.
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال