پل هایی که در روابط استوار ماندند/ معماری درخشان ایران در آثار فرهنگی - هنری تایلند

کوالالامپور- ایرنا - مناسبات ایران و تایلند تاریخچه ای طولانی دارد و با نگاهی به تاریخ روابط دو ملت در جای جای آن ردپایی از پل ها، معماری و آثار فرهنگی و تاریخی ایرانیان در معماری تایلند یا 'سیام' قدیم مشاهده می شود که در توسعه مناسبات استوار مانده اند.

به گزارش ایرنا، یکی از موثرترین افراد در گسترش این روابط 'شیخ احمد قمی' است که با هدف تجارت و گسترش فرهنگ شیعی 397 سال پیش به سیام سفر کرد و با جایگاهی که توانست در این کشور نزد مسئولان بلندپایه و بخصوص پادشاه آن زمان دست و پا کند، از این جایگاه به نفع اقتصاد کشور و تبلیغ و گسترش شیعه در تایلند بهره جست.
آثار و برکات فعالیت های این مرد بزرگ ایرانی در تایلند اکنون نیز قابل مشاهده است و به عنوان میراث فرهنگی مشترک بین دو کشور قلمداد می شود. نوادگان وی نیز هم اکنون یکی از خانواده های بسیار معروف و سرشناس تایلند هستند که اکثرا در مناصب مهم دولتی و یا شرکت های بزرگ تجاری مشغول بوده و این خانواده بزرگ با عنوان 'بوناک' شناخته می شوند و علاقه و احساس نزدیکی شدیدی به ایران و فرهنگ ایران دارند.
اکنون به هر گوشه ای از سیام قدیم و تایلند کنونی نگاهی بیاندازیم فعالیت های وی و خدمات مختلف ایرانیان در دوران گذشته به چشم می خورد.
بررسی تاریخ نشان می دهد حضور ایرانیان در سیام قدیم به زمان شاه اسماعیل صفوی بازمی گردد که همزمان با توسعه تجارت ایرانیان با ملت های دیگر از سویی نیز دوره اوج و شکوفایی صدور فرهنگ و هنر ایرانیان به کشورهای دیگر بود.
همزمان با این تاریخ، دوران طلایی 'آیوتایا' یا همان سیام قدیم و رشد و شکوفایی و آغاز ارتباط گیری این کشور با دولت ها و ملت های دیگر است.
این همزمانی فرصتی برای ایران و سیام با فرهنگ های بسیار متفاوت فراهم آورد تا به راحتی همدیگر را پذیرفته و بتوانند در کنار فعالیت های تجاری به توسعه مناسبات فرهنگی بپردازند.
از طرفی ایرانیان در آن زمان در مقایسه با کشورهای دیگر به علوم و فنون ویژه ای دست یافتند که بسیاری از کشورهای پیشرفته امروزی از آن محروم بودند و این موضوع باعث هموار شدن راه برای ایرانیان به منظور ارائه خدمات تجاری و در کنار آن فرهنگی و هنری به دیگر کشورها و به ویژه سیام شد.
'میرچاوسکی' در کتابش می نویسد ایرانیان در زمان سیام برای توسعه بندرهای این کشور و همچنین سیستم مدیریت آن کمک های شایانی کردند و همچنین کمک هایی نیز برای سیستم تشریفات کاخ ارائه دادند که این امر را می توانیم در اسناد موزه سیام در بانکوک مشاهده کنیم.
در تصویر یک سند موزه سیام مربوط به بخش دوران 'آیوتایا' نوشته شده است ایرانیان نوع پوشش سفرای سیام هنگام دیدار با پادشاهان دیگر کشورها را ارائه کردند و کلاهی که این درباریان به سر دارند توسط ایرانیان آن زمان طراحی شده است .
جای جای فرهنگ سیام نشان از خدمات علمی و فرهنگی ایرانیان دارد. هم اکنون در شهر 'آیوتایا' پایتخت قدیم تایلند پل ها و سازه هایی وجود دارد که یادگار فرهنگ و معماری ایرانی است و هیچ شباهتی به نوع معماری تایلندی ندارد.
تاریخچه این سازها براساس اسنادی که تایلندی ها ارائه داده اند نشان می دهد ایرانیان این پل ها را بنا کرده اند و در آن زمان کمتر مردمی صاحب چنین علومی بودند که بتوانند سازه های بسیارقوی و مهندسی شده ای بنا نمایند .
همه این پل ها توسط بخش هنرهای زیبای شهرداری 'آیوتایا' بازسازی و محافظت می شوند تا آثار و محل اجتماعات ایرانیان در سیام قدیم به خوبی حفظ و نگهداری شود .
وجود این پل ها در آن زمان بسیار بااهمیت بوده است. در زمان گذشته حتی نوشته ای بر روی پل ها موجود بود که بر روی آن به احداث این پل ها توسط ایرانی ها اشاره می کرد. این پل ها بر روی جاده مهمی که به جاده اصلی کاخ منتهی می شده ساخته شده است و امروزه نیز برخی از بناها در سطح این شهر تایلند قابل مشاهده است.
تصاویری رنگ روغنی از دوران سیام قدیم که توسط نقاش آلمانی کشیده شده است به وضوح نقش راه ها و پل های احداث شده توسط ایرانی ها و تاثیر آنها در شکل دهی به سیستم شهر سیام را نشان می دهد.

** محل سکونت و تجمع ایرانیان در زمان سیام در شهر 'ایوتایا'
محل زندگی و تجمعات ایرانیان در سیام قدیم توسط 'فرایا بورانراتچاتانین' کشف شده است. شواهد به دست آمده نشان می دهد وجود ایرانیان از زمان های قدیم در این مکان موجب تغییرات و پیشرفت های فراوانی در سیام شده است.
شواهد برجای مانده تاریخی ساخت اماکنی را نشان می دهد که سازگار با فرهنگ های بین المللی برای ارتباط با دیگر فرهنگ ها و ایجاد جاذبه های گردشگری است و همه اینها توسط ایرانیان در منطقه 'پورن داچاخاپت' ایجاد شده است.
این آثار ایرانی تنها در شهر 'آیوتایا' تایلند دیده نمی شود، بلکه در دیگر شهرها نیز برخی آثار مهم به چشم می خورد که نشان هنر و فرهنگ ایرانی است.
یکی از بخش های کاخ پادشاه نارای تایلند در شهر 'لوپ بوری' که اکنون به موزه تبدیل شده است 'کوراسان و پیچو بویلدینگ' نام دارد که 'کراسان' همان خراسان ایران است.
دو ساختمان در کاخ پادشاه وجود دارد که توسط بالکنی به هم وصل می شوند و در آن دوره محل اقامت دو تن از سفیران ایرانی بوده است و در مقابل ساختمان 'پیچو' نیز اقامتگاه سفرا و تجار غربی بخصوص فرانسوی ها بوده است.
یکی از عمده مشاغل و فعالیت ایرانیان آن زمان در سیام قدیم تجارت جواهرات بوده است.
'شاه نارای' پادشاه سیام قدیم بسیار متاثر از خدمات تجار ایرانی و فرانسوی بوده و از این رو خدمات بسیاری در مقابل خدمات ایرانیان و فرانسویان به آنها ارائه کرده است.
بناهای کاخ این پادشاه سیام به وضوح معماری ایرانی را نشان می دهد. بخش زیادی از این کاخ با درخواست این پادشاه بعد از برقراری نخستین روابط دیپلماتیک با ایران بنا شده است، چرا که وی با مشاهده علوم و فنون ایرانیانآن دوره بسیار به هنر و فرهنگ ایرانی علاقه مند شد و از این رو درخواست طراحی و معماری بخشی از کاخ خود را به ایرانیان سپرد.
در بازدید از این کاخ با سه معماری کلی مواجه می شویم. بخشی از معماری کاخ کاملا تایلندی، بخشی فرانسوی و بخشی نیز معماری ایرانی دارد که ایرانیان آن زمان از معماری اسلامی نیز در ساخت بخشی از این کاخ بهره برده اند.
گزارش از علی قلعه بان
آساق**1611**انتشاردهنده: رضاپیمان یغمایی

انتهای پیام /*

باشگاه مخاطبان ایرنا

برای ارسال نظرات از فرم پایین صفحه استفاده کنید.
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال