کارگردان فیلم «بچه ای با جوراب قرمز»:

جشنواره های سینمایی و مردم از هم جدا نیستند/ فیلمسازی در مورد یک معضل جهانی سیاه نمایی نیست

تهران - ایرنا - کارگردان و نویسنده فیلم سینمایی «بچه ای با جوراب قرمز» با بیان اینکه جشنواره های سینمایی و مردم از یکدیگر جدا نیستند، تصریح کرد: فیلمسازی در مورد یک معضل جهانی سیاه نمایی نیست.

به گزارش خبرنگار سینمایی ایرنا، فیلم سینمایی «بچه ای با جوراب قرمز» به نویسندگی و کارگردانی خداداد جلالی در نخستین حضور بین المللی خود دو جایزه معتبر از جشنواره فنلاند کسب کرد.
کسب نشان برف سفید و دیپلم افتخار بهترین بازیگر زن برای «سمانه نصری» و نشان برف طلایی و دیپلم افتخار بهترین کارگردانی و بهترین فیلم برای «خداداد جلالی» دستاورد «بچه ای با جوراب قرمز» در این جشنواره اروپایی بود.
در فیلم «بچه ای با جوراب قرمز» سمانه نصری، پانته آ بهرام، امین زندگانی، علیرضا کمالی، افشین سنگ چاپ، امیر یل ارجمند، شهاب شکوه محمدی، سیامک حلمی، فرانک تمنایی و مجتبی علی اکبری ایفای نقش می کنند.
به بهانه موفقیت بین المللی «بچه ای با جوراب قرمز»، میزگردی با حضور «خداداد جلالی» نویسنده و کارگردان، «سمانه نصری» بازیگر، «محمد حسن نجم» مجری طرح و «فرانه نصری» دستیار کارگردان این اثر در خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) برگزار شد که مشروح آن در پی می آید:

** یک اثر خوب زاییده تفکر جمعی است
- ایرنا: آقای جلالی به عنوان نویسنده و کارگردان «بچه ای با جوراب قرمز» در مورد ایده اولیه فیلمنامه و دغدغه های فیلمسازی خود بگویید؟
- جواب: فعالیت خود را قبل از ورود به سینما از تئاتر آغاز کردم. نمایشنامه می نوشتم نوشتم و کارگردانی می کردم. سپس فیلم های «بچه های عاشورا»، «ظهر روز دهم»، «سوگ سایه ها» و «ماشین عروس» را کارگردانی کردم. اما در مورد «بچه ای با جوراب قرمز»، نمی کردم که از پی این فیلم با چنین حجمی بالا بیایم. فیلمی که در شرایط سخت جغرافیایی در زمستان فیلمبرداری شد.
به نظرم اگر اثری خوب است زاییده یک تفکر جمعی است. اگر به من در جشنواره فنلاند جایزه داده اند یا فردا در جشنواره های دیگر، تماما تحت تاثیر کار گروهی است. اما درباره دغدغه ام در فیلمسازی باید بگویم، بچه هایی که دارند در شرایط سخت سوریه، یمن، افغانستان، آفریقای جنوبی و لیبی بزرگ می شوند آیا واقعا بچه هایی هستند که امینت روانی و سلامت روحی دارند؟ بچه هایی که در سوریه و عراق خواب هستند و یکباره بمب منفجر می شود، آیا واقعا سلامت جسمی، روانی و در نهایت سلامت اجتماعی خواهند داشت؟ اینها را گفتم تا برسم به «بچه ای با جوراب قرمز»؛ بچه داستان، به نیابت از تمام بچه های خاورمیانه است، به نیابت از بچه هایی است که در سوریه و بغداد و لیبی، بی گناه خود و مادرشان کشته می شوند. مساله من در سناریو این است که احساس کردم در جهان اتفاقی می افتد که باید از آن گفته شود.
خدا را شکر در سرزمین من جنگ نیست و بچه ها را نمی کشند اما متاسفانه این اتفاق در جاهای دیگر می افتد. این فیلمنامه را در افغانستان نوشتم تا برسد به جاهای که این اتفاق می افتد و هر زمان که احساس کنم قصه دیگر در عرصه جهانی برای اینگونه اتفاقات لازم است، اگر بتوانم می نویسم و می سازم و برایم فرقی نمی کند که آن آدم ها کجایی باشند.

- ایرنا: برسیم به مبحثی با عنوان فیلم های جشنواره ای. اصلا با طرح چنان موضوعی موافق هستید. منظورم اصطلاح فیلم های جشنواره ای است و یا اینکه صحبت می شود مبنی بر اینکه کارگردان هایی برای جشنواره های خارج از کشور فیلم می سازند؟
- جواب: اساساً جشنواره های سینمایی و مردم را از یکدیگر جدا نمی دانم و هر دو در هم تنیده هستند. با چیزی مخالفم که از حد خود بگذرد. معتقدم در هر جامعه ای لحظات سیاه و تاریکی وجود دارد، در آمریکا، اروپا، اقیانوسیه و حتی در همین تهران و کشور خودمان، با این که بیایم و از این سیاهی ها به نفع شخصی استفاده کنم مخالفم. وقتی سیاهی ها را می گویید باید تعریف جهانی داشته باشید تا همه مردم جهان آن را بفهمند اما وقتی شما در مورد سیاهی یک سنت فرضی که در یکی از روستاها اتفاق می افتد که مثلا در شب اول قبر مرده را در می آورند و با او صحبت می کنند و باز خاک می کنند فیلم بسازید، که هیچ جای دنیا رسم نیست و آن را درک نمی کنند، دارید از این موضوع به نفع شخصی استفاده می کنید. «بچه ای با جوراب قرمز» سیاه نمایی نیست و من هم اهل سیاه نمایی نیستم.
در مورد یک معضل جهانی فیلم ساخته ام و اتفاقا خیلی مردم سرزمینم را با عطوفت دیدم که به آن دختر افغانی راه را نشان می دهند و حتی به خاطر این بچه، جان خود را از دست می دهند.

- ایرنا: در مورد انتخاب بازیگران فیلم بگویید و اینکه آیا شما هم از آن دسته فیلمنامه نویسانی هستید که بر اساس بازیگران خاص، شخصیت های خود را خلق می کنید و قصه را جلو می برید؟
- جواب: نه. عموما وقتی فیلمنامه می نویسم به کسی فکر نمی کنم. وقتی «بهارناز» را می نوشتم، سمانه نصری را نمی دیدم و فکر نمی کردم که سمانه نصری نقش این مادر افغان را بازی کند. از 300 زن افغان برای این نقش تست گرفتیم. حدود هفت ماه پیش تولید این اثر طول کشید اما متاسفانه نتوانستیم با زن های افغان به نقطه اشتراک برسیم. محک بازیگر این است که تو هر چقدر بزرگتر می شوی افتاده تر هم می شوی، واقعا چرا شهاب حسینی به اینجا می رسد؟ آیا سئوال کردید که چرا شهاب حسینی به عنوان بهترین بازیگر جهان در سال 2016شناخته می شود؟ چرا؟ برای اینکه او می داند ترس یعنی چه، می فهمد که حیا یعنی چه و فرهنگ بازیگری یعنی چه؟

ایرنا - در ارتباط با اکران فیلم در ایران و اینکه احساس می کنید که استقبال مخاطب در این روزهایی که از لحاظ مخاطب حال سینمای ایران خوب است، چگونه خواهد بود؟
- جواب: فکر می کنم که مردم سینما دوستی داریم و اگر فیلم من اکران شود مردم سینما دوست حتماً آن تماشا می کنند. سینمای بزرگ و شریف ایران زمین باید از طرف مسئولان مهربانی بیشتری ببیند. از مسئولان فرهنگی می خواهم راهی پیدا کنند و اکران فیلم را در ایران مسیر و به آثار فرهنگی کمک کنند. حالا اگر دوستان در گروه سینمایی هنر و تجربه نبودند، معلوم نبود که دیگر چه بلایی قرار بود بر سر فیلم های خوبی که در این گروه اکران می شود بیاید.

** پس از کسب جایزه، همه چیز سخت تر شده است
- ایرنا: خانم سمانه نصری از نخستین تجربه بازیگری خود بگویید، چه تئاتر و چه جلوی دوربین تا برسیم به امروز که جایزه گرفتید.
- نصری: بازیگری را از دوره های آموزش بازیگری شروع کردم. پس از اتمام دوره، چند کار تئاتر داشتم. اما اولین تجربه حرفه ای تصویرم را با آقای جلالی در «سوگ سایه ها» انجام دادم که بطور قطع تجربه خاصی نداشتم اما همیشه سعی کردم ساده بازی کنم و مانند زندگی واقعی عمل کنم و کار بعدی «شب بی ستاره» و «ماشین عروس» بود و در آخر «بچه ای با جوراب قرمز» در نقش «بهارناز» است و دقیقا همین جا بود که دیدم تجربه کاری چقدر می تواند موثر باشد.
امروز احساس می کنم تازه بر پله اول حوزه و دنیای بیکران بازیگری پا گذاشته ام.

- ایرنا: در ارتباط با شخصیت «بهار ناز» کمی بگویید. از برخورد اولتان با این شخصیت در فیلمنامه به چه صورت بود؟
- جواب: در ابتدا که فیلمنامه را خواندم دلم برای این شخصیت سوخت چون آن زمان تازه مادر شده بودم و برای همین خیلی بیشتر می توانستم درکش کنم، مادری که نمی تواند یا بهتره بگویم اجازه نمی دند که بچه اش را حتی در آن شرایط بزرگ کند و حالا باید بچه خود را از این فضا فراری دهد. دقیقا می توانم بگویم که «بهارناز» از داشتن کمترین چیزها هم منع شده بود.

- ایرنا: برای تکمیل شخصیت «بهارناز» و پیشبرد شخصیت در فیلمنامه چگونه عمل شد؟
- جواب: با توجه به اینکه آقای جلالی بازیگردانی اثر را هم به عهده داشت، کمک های زیادی از طرف او انجام شد و به نظرم بازیگر تا فیلمنامه خوبی دستش نرسد نمی توند آن را درک و تحلیل کند.

- ایرنا: برای سمانه نصری قبل و بعد از کسب جایزه بازیگری در فنلاند چه اتفاقی افتاده است؟
- جواب: احساس می کنم، همه چیز سخت تر شده است. فکر می کنم نقطه ای وسط یک اقیانوس هستم. مسلماً پیشنهادات بعدی سخت تر خواهد شد و مسئولیت من بیشتر.

** فیلم را برای جشنواره های ورشو، ملبورن و پوسان فرستاده ایم
- ایرنا: آقای نجم شما به عنوان مجری طرح در این فیلم سینمایی حضور داشتید ابتدا درباره آشنایی با آقای جلالی کارگردان اثر توضیح بدهید.
- جواب: اولین فیلم سینمایی که تولید کردم یک کار کودک بود و آذر سال گذشته اکران شد به نام «بچگی تو فراموش نکن». بعد از آن با آقای جلالی آشنا شدم. در آن زمان مشغول تولید فیلمی بود و نتوانستیم با هم همکاری کنیم. اما از دور مشورت و همصحبتی انجام می شد. تا همکاری برای این فیلم شکل گرفت. اکنون نیز مشغول رایزنی برای اکران فیلم در گروه هنر و تجربه هستیم.

- ایرنا: در مورد حضور جهانی فیلم توضیح می دهید؟
- جواب: فیلم تا کنون در سه جشنواره شرکت کرده و مورد توجه قرار گرفته است. در جشنواره جیپور هندوستان به عنوان بهترین اثر از سوی منتقدان شناخته شد. در جشنواره کالیفرنیا که یک جشنواره چند فرهنگی است در بخش اکران ویژه به همراه فیلم دیگری از ژاپن انتخاب شد. در جشنواره فنلاند نیز که خوش درخشید و جوایز بهترین کارگردانی و بازیگری زن را دریافت کرد. اکنون نیز فیلم را برای جشنواره های ورشو، ملبورن و پوسان فرستاده ایم.

** تا وقتی سینما هست چارلی چاپلین خواهد بود
- ایرنا: خانم نصری به عنوان دستیار یک و برنامه ریز این فیلم بفرمایید که از کی وارد سینما شدید و درمورد این همکاری بگویید؟
- جواب: فوق دیپلم فیلمسازی و لیسانس موسیقی دارم و از سال 87 با عکاسی وارد سینما شدم. در مستند کوتاهی که مربوط به سالمندان کهریزک بود کارم را شروع کردم و دستیاری را هم با آقای جلالی در فیلم های قبلی او شروع کردم.

- ایرنا: اکنون پیشنهادی دارید؟
- جواب: اکنون درگیر پیش تولید فیلم جدید آقای جلالی به نام «زنی با ارابه چوبی» هستم. پروژه ای بسیار سخت با فیلمنامه زیبا اما دشوار و امیدوارم همه عوامل این فیلم هم موفق باشند.

- ایرنا: اگر صحبتی دارید بفرمایید؟
- جواب: بعضی وقتها که فیلم های صامت سینما را می بینم به یک اسمی برمی خورم که دلم می خواهد همیشه در سینما یادش کنم. چارلی چاپلین، مردی که وقتی سینما نبود او بود و تا وقتی سینما هست او نیز هست.
از: علیرضا مرادی
فراهنگ ** 9246 ** 1071

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال