پرخوابی شبانه و کم تحرکی خطر مرگ زودهنگام را افزایش می دهد

تهران- ایرنا- محققان استرالیایی اعلام کردند که خواب شبانه بیش از 9 ساعت به همراه نشستن بسیار زیاد در طول روز و کم تحرکی خطر مرگ زودهنگام را چهار برابر افزایش می دهد.

به گزارش گروه علمی ایرنا از پایگاه اینترنتی دیلی میل، گرچه خواب بهترین دارو تلقی می شود، اما نتایج یک مطالعه جدید نشان داده است که خوابیدن بسیار زیاد برای سلامتی خطرناک است و به عبارت دقیق تر، خوابیدن بیش از 9 ساعت در شب به همراه نشستن بسیار زیاد در طول روز و ورزش نکردن می تواند به اندازه سیگار کشیدن مضر باشد.
کارشناسان هشدار داده اند که خطر مرگ زودهنگام در افرادی که زندگی بی تحرک دارند چهار برابر افزایش می یابد.
تحقیقات و شواهد علمی فزاینده ای در باره مضرات کم تحرکی و نشستن های طولانی مدت برای سلامتی وجود دارد و مطالعات انجام شده نیز تاثیر منفی پرخوابی را نشان داده اند، اما محققان دانشگاه سیدنی در تازه ترین پژوهش خود، تاثیر توام دو فاکتور خواب و نشستن بر سلامتی را مورد بررسی قرار دادند.
دکتر 'ملودی دینگ' محقق ارشد این مطالعه در دانشگاه سیدنی گفت: زمانی که نداشتن فعالیت فیزیکی را نیز به ترکیب پرخوابی و نشستن طولانی اضافه می کنید به یک مشکل سه گانه دست می یابید.
این مطالعه تاکید دارد که پیامد خواب طولانی مدت در شب، نشستن طولانی مدت در طول روز و نداشتن فعالیت فیزیکی بر سلامتی افراد جدی است.
محققان در این مطالعه رفتارهای بهداشتی بیش از 230 هزار نفر را مورد بررسی قرار دادند و به طور خاص به مطالعه آن دسته از رفتارهایی در سبک زندگی آنها مانند سیگار کشیدن، رژیم غذایی ضعیف، مصرف مشروبات الکلی و نداشتن فعالیت فیزیکی پرداختند که مشخص شده است خطر ابتلا به بیماری را افزایش می دهند.
محققان فاکتورهای نشستن زیاد و پرخوابی و کم خوابی را نیز به بررسی های خود افزودند و همچنین ترکیب های مختلفی از فاکتورهای خطر را که بیشترین احتمال ارتباط با خطر مرگ زودهنگام را به همراه داشتند، مد نظر قرار دادند.
براساس یافته این پژوهشگران، پرخوابی، نشستن طولانی مدت و نداشتن فعالیت فیزیکی سه گانه مرگبار هستند.
پروفسور آدریان بومن نویسنده این مطالعه گفت: پیام این مطالعه برای پزشکان، برنامه ریزان بهداشتی و محققان این است که اگر بخواهیم برای بهداشت و سلامت عمومی برنامه ریزی کنیم، به طوری که بار زیاد و هزینه بیماری های مرتبط با شیوه زندگی را کاهش دهد، باید توجه خود را بر اثرگذاری ترکیب های مختلف فاکتورهای خطر و نه صرفا یکایک این فاکتورها متمرکز کنیم .
علمی**2038**2017

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال