«ما» قبل از « من و تو»

روزنامه شهرآرا در شماره 1767 روز چهارشنبه یادداشتی با عنوان 'ما' قبل از ' من و تو' به قلم 'سید مصطفی خاتمی ' به چاپ رسانده است.

روزی که همکارانم در شهرآرامحله منطقه ٢، گزارش چشم فروشی را ارائه کردند، می دانستم که این سوژه سروصدا خواهد کرد. این گزارش روز شنبه ١٧مرداد که اتفاقاً روز خبرنگار هم بود، در شماره ١٦١ شهرآرامحله منطقه ٢ به چاپ رسید و بلافاصله به شکل گسترده ای در پایگاه های خبری اینترنتی، شبکه های مجازی و حتی یکی از شبکه های ماهواره ای فارسی زبان بازتاب یافت. طبیعی بود که چنین سوژه فاجعه آمیزی در بدو امر باورپذیر نباشد و گروهی آن را تکذیب کنند؛ ازجمله برخی مقامات و مسئولان استانی. حقیقت آن است که چه بپذیریم چه نپذیریم، این ماجرا واقعیت دارد. خبرنگار شهرآرا بعد از رؤیت اطلاعیه فروش قرنیه در پوشش خریدار با فردِ خواهان فروش ملاقات و گفتگو کرده است. اینکه برخی مسئولان امر مدعی شده اند «چون این کار منجر به کورشدن فرد می شود، غیرممکن است»، تنها پاک کردن صورت مسئله است. ما هم می دانیم که اهدای قرنیه به صورت قانونی تنها درمورد بیماران مرگ مغزی مجاز است و پیوند قرنیه از فرد زنده باعث کوری او می شود؛ اما مگر فروش کلیه یا کبد یا مغز استخوان قانونی است؟ مگر قاچاق اعضای انسان به عنوان یکی از جرائم بین المللی قانونی است؟ اتفاقا دلیل ما برای تهیه و انتشار چنین گزارشی قاچاق بودن آن است. برخورد تکذیبی با مطلب هشدارگونه ما و پاک کردن صورت مسئله دقیقاً همان شیوه ای است که سال ها پیش درباره موضوع فروش کلیه اتخاذ شد و حالا کار به جایی رسیده که فروش کلیه کاملا طبیعی قلمداد می شود و دیگر حساسیت کسی را برنمی انگیزد. هم اکنون اخبار و مطالب مربوط به فروش قرنیه در اینترنت از سال ٨٦ قابل ردیابی است و تبلیغات اینترنتی آن نیز وجود دارد و موضوع جدیدی به حساب نمی آید؛ ولی گویا شهرآرا اولین رسانه مکتوبی است که به آن پرداخته است. دست یازیدن به چنین اقداماتی برای حل مشکلات مالی، در بحران های عمیق فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی ریشه دارد؛ اما جز این نیز، گویای این حقیقت تلخ است که در ساختار گسترده و خدوم درمانی کشور، هستند عناصر معدودی که با ترفندهای مختلف، فرایندهای قانونی را دور زده، سودهای کثیفی ازقبیل آنچه را در گزارش چشم فروشی آمده است کسب می کنند. کاش تکذیب کنندگان به این واقعیت توجه کنند که اگر رسانه های داخلی به چنین آسیب های اجتماعی نپردازند، دیریازود و با گسترده شدن ابعاد این مسائل، رسانه هایی ازقبیل «من و تو» و «بی بی سی» و امثال آن ها به انتشار اخبار و گزارش درباره آن مبادرت می ورزند. با این تفاوت که نگاه رسانه های داخلی بیان آسیب ها و تلاش برای چاره جویی آن هاست، اما نیت رسانه های فارسی زبان خارجی قطعاً خیر نیست. ترس از اینکه گزارش انتقادی رسانه های داخلی دست آویزی برای شبکه ای مثل «من و تو» خواهد شد، نباید باعث خودسانسوری شود؛ بلکه رسانه دلسوز داخلی باید داعیه دار پیگیری و حل مسائل و آسیب هایی ازاین دست در جامعه باشد تا مخاطب داخلی از پناه بردن به شبکه های معاند احساس بی نیازی کند و تلاش های جهت دار این رسانه ها خنثی شود. به هر حال انتشار چنین اخبار فاجعه آمیزی می تواند یا با نگاه خیرخواهانه و اصلاحی باشد یا با نگاه تخریبی. اگر رسانه های داخلی از ترس تکذیب و امثال آن، از انتشار این اخبار با نگاه اول پرهیز کنند، رسانه های بدخواه خارجی آن را با نگاه دوم منتشر و از آن بهره برداری می کنند. در پایان لازم است متذکر شوم که اطلاعات مهم و تکان دهنده دیگری درباره این موضوع وجود دارد که از انتشار آن معذوریم. طبعاً هرگاه مسئولان امر از موضع ساده انگارانه تکذیب پایین آمدند و به دنبال حل مسئله بودند، حاضریم این اطلاعات را در اختیار آنان قرار دهیم.ک/1 7496

انتهای پیام /*

باشگاه مخاطبان ایرنا

برای ارسال نظرات از فرم پایین صفحه استفاده کنید.
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال