ویگن: مگر خون من رنگین تر از دیگران است؟

تهران - ایرنا - ویگن کاراپتیان پیش از شهادتش به مرخصی آمده و در جمع اعضای خانواده حاضر شده بود. آنچه او در این زمان از خود نشان داد در نظر بستگانش به مفهوم واپسین وداع بود.او در این دیدار گفت: « مگر خون من رنگین تر از دیگر سربازان است؟»

ویگن در سال 1986 به خدمت سربازی رفت و بلافاصله به پادگان مرزی «حمزه 21» اعزام شد. زمانی که برای مرخصی به تهران آمده بود، به گونه ای جالب توجه و گویا برای ادای دین خاصی به دیدار همه خویشان و بستگان رفت، چرا که می بایست به جبهه بازگردد و خدا می داند که ... گویا خود آن را احساس می کرد و زمانی که بستگانش می پرسیدند آیا خطری او را تهدید نمی کند او لبخند می زد و به آرامی پاسخ می داد: «مگر خون من رنگین تر از دیگر سربازان است؟». سپس می افزود که: ما نیز مانند نیاکان ما و چونان وارثان آنان با رفتار و جانفشانی خود باید ثابت کنیم که قوم ارمنی، و در این مورد ارامنه ایران، همیشه و در بدترین اوضاع همگام با هموطنان مسلمان خود قرار داشته و حالا در چنین وضعی قرار داریم، پس داشتن روح شهادت برای ما ضروری است...
این را می توان تنها چنین توضیح داد: «مرگ آگاهانه، جاودانگی است»...
ویگن مرگی آگاهانه را پذیرا شد. او دو روز مانده به پایان مرخصی از برادرش خواهش کرد با هم به روستای زادگاهشان بروند تا روح او و اندیشه درونش با زنده کردن خاطرات دوران کودکی ارضا شود.
او آکنده از عشق و محبت به دیدار همه بستگان رفت و از روستایی که پدران و نیاکانش در آن زاده شده و زیسته بودند، بخصوص پدرش آلک که تنها سه ماه از مرگ او گذشته و مادرش سیرانوش هنوز از نبود همسرش سوگوار بود، دیدن کرد.
برادرش نقل می کرد که وقتی ویگن را به پادگان بردم به هنگام خداحافظی احساس ناخوشایندی داشتم: «گویی او برای همیشه از من جدا می شد». ویگن به او دلداری داده و گفته بود: به زودی دوباره مرخصی خواهم داشت و باز هم با هم خواهیم بود، با این حال شعر «غزل خداحافظی» اثر واهان تریان را زمزمه می کرد...
و بدین سان در 26 مارس 1987 (6 فروردین 1366) در جبهه شرهانی، ویگن قربانی گلوله دشمن پلید گشت و و به شهادت رسید و با روحی سبکبال رفت تا به هزاران شهید، ازجمله صدها شهید ارمنی، که خونشان ریخته شد و با خاک میهنی که برای دفاع از آن به شهادت رسیدند درآمیخت، بپیوندد.
ارج و افتخار ارامنه ایران افزونتر گشت و همزمان از برای این شهید نیز همانند همه شهیدان دیگر به گونه ای افتخارآمیز سوگواری کردند. جامعه ارامنه تهران با جمعی انبوه در تشییع پیکر ویگن در کلیسای «مترجمان مقدس» شرکت جست. مراسم مذهبی تدفین به ریاست اسقف اعظم آرداک مانوکیان خلیفه ارامنه تهران برگزار شد. در کلیسا، پدر روحانی خطبه ای شایسته خواند، سپس کشیش ارشد آهارون درگالستیان درباره شهید سخنانی ایراد کرد. آقای آرامائیس نرسیسیان به نمایندگی از شورای خلیفه گری ارامنه تهران در حیاط کلیسا در برابر تابوت پیکر شهید سخنرانی کرد، سپس آقای وارتان وارتانیان، نماینده ارامنه تهران و شمال در مجلس شورای اسلامی، و در پایان نیز آقای یرواند زمانی از سوی خانواده و بستگان شهید سخن گفت و تشکر کرد. سپس پیکر او به آرامگاه ارامنه نوربوراستان تهران منتقل شد و در جایگاه ویژه شهیدان به خاک سپرده شد.
شهید ویگن کاراپتیان در سال 1965 (1344) در روستای خاکوار از ولایت بورواری (بوربرود) از توابع اراک به دنیا آمد. دوره تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش گذراند، سپس با خانواده به تهران منتقل شد و دوره راهنمایی تحصیلی را به پایان برد، آنگاه ترک تحصیل کرد و به عرصه کار وارد شد و پس از آن به خدمت سربازی اعزام شد...
به مناسبت تشییع و تدفین پیکر ویگن کاراپتیان، شورای خلیفه گری ارامنه تهران اطلاعیه ای در روزنامه ارمنی زبان «آلیک» به چاپ رساند که متن آن چنین است:
«بدین وسیله به آگاهی می رسانیم که مراسم مذهبی تدفین سرباز شهید ویگن کاراپتیان در جبهه جنگ تحمیلی، فردا چهارشنبه اول آوریل، ساعت 2 بعدازظهر در کلیسای ارامنه «مترجمان مقدس» تهران برگزار خواهد شد و پس از آن پیکر این شهید به آرامگاه ارامنه «نور بوراستان» منتقل و در جایگاه ویژه شهیدان به خاک سپرده خواهد شد.
از همکیشان عزیز خواهشمندیم با حضور خود یاد این شهید را گرامی دارند.
شورای خلیفه گری ارامنه تهران»
اجتمام(1)**س.ق** 1418

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال