زولبیا بامیه شیرینی با قدمتی بیش از یکصد سال

اصفهان- زولبیا بامیه یکی از شیرینی‌های اصیل ایرانی است که هر سال با فرا رسیدن ماه رمضان همنشین سفره های افطار می شود اما آیا تا کنون از خود پرسیده اید که تاریخچه این شیرینی چیست.

زولبیا بامیه از شیرینی های محبوب ایرانی ها در ماه مبارک رمضان است و برخی آن را برای روزه داران مقوی می دانند هرچند توصیه می شود در خوردن آن نباید زیاده روی کرد.
از مواد اولیه این شیرینی می‌توان به ماست، نشاسته، خمیرمایه، آرد و تخم مرغ اشاره کرد که آن را پس از آماده شدن در شکر قوام‌یافته می اندازند تا شیره را به خود جذب کند و رنگ طلایی خاصی به خود بگیرد.
برای اینکه بدانیم تاریخچه این شیرینی چیست و از چه زمانی وارد خانه های روزه داران ایرانی شده لازم است پای صحبتهای استادان زولبیا بامیه پزی و به عبارتی کهنه کارهای این شیرینی بنشینیم.
یکی از قنادان قدیمی اصفهانی که در این زمینه شهرت دارد به خبرنگار ایرنا گفت: به زمان دقیقی برای تاریخچه شیرینی زولبیا بامیه نمی توان اشاره کرد اما بر اساس گفته استادان ما می توان آن را حدود یکصد سال پیش اعلام کرد.
ˈرضا عباییانˈ افزود: گفته می شود در آن زمان درویشی در اصفهان در محل ˈچهار سو شاهˈ زیر بازارچه ˈقنادی هاˈ برای اولین بار شیرینی زولبیا بامیه را درست می کرده و آن را فقط در ماه رمضان هر سال می فروخته است.
وی ادامه داد: گفته می شود این درویش، شیرینی ها را داخل یک سینی بزرگ به صورت دایره می چیده و وسط آن شمعی روشن می کرده است.
وی مبدا پخت این شیرینی را اصفهان دانست و تصریح کرد: پس از اینکه مردم با این شیرینی آشنا شدند و آن را بخصوص در ماه رمضان دلچسب دیدند کم کم به سایر شهرهای ایران نیز راه پیدا کرد.
این قناد کهنه کار اصفهانی با اشاره به اینکه از حدود 80 سال گذشته پخت شیرینی زولبیا بامیه وارد دستگاه ˈشیره پزهاˈ شد و پس از آن به قنادی ها آمد، گفت: در آن زمان این شیرینی با روغن کنجد که بسیار مقوی است پخته می شد اما نسل امروز طعم این روغن و بوی آن را نمی پسندند.
عباییان، این شیرینی را مقوی دانست و افزود: بامیه بهتر از زولبیا است هرچند قنادان باید در پخت این شیرینی انصاف را رعایت کرده و از روغن های خوب استفاده کنند.
به گفته وی، مبدا شیرینی های باقلوا و پشمک نیز از اصفهان بوده اما پس از مدتی یزد در این زمینه شهرت پیدا کرد.
یکی دیگر از قنادان پیشکسوت اصفهانی در زمینه زولبیا و بامیه نیز به ایرنا گفت: بر اساس گفته استادان قدیمی، تاریخچه این شیرینی به حدود 150 تا 200 سال گذشته برمی گردد.
ˈمحمد شمالˈ نیز مبدا این شیرینی را از اصفهان دانست و افزود: آنطور که استادان ما برایمان تعریف می کردند این شیرینی بر روی یک سینی که در وسط آن یک شمع یا چراغ روشن بوده، چیده می شده و به مانند چراغانی شب عید در بازار خودنمایی می کرده است.
وی که از هفت سالگی وارد حرفه قنادی شده است و هم اکنون 80 سال دارد تصریح کرد: آنچه که امروزه در برخی کشورهای عربی در ماه رمضان پخته می شود شبیه زولبیا بامیه است و کیفیت و طعم این شیرینی ایرانی را ندارد.
رئیس اتحادیه تولید و فروش گز و شیرینی اصفهان نیز گفت: نمی توان زمان مشخصی برای پیدایش زولبیا بامیه اعلام کرد و تنها منبع آن ، تجارب و گفته های استادان قدیمی این حرفه است.
ˈمهدی رهگذرˈ افزود: حتی برخی از استادان قدیمی، زولبیا و بامیه را مربوط به زمان شاه عباس می دانند.
وی خاطرنشان کرد: مبدا بسیاری از شیرینی های اصیل ایرانی از اصفهان بوده که می توان به زولبیا بامیه، پشمک، سون (سوهان)حاجی، سون شیرمال و راحت الحلقوم اشاره کرد.
پیش از این رئیس اتحادیه صنف قناد و شیرینی پز قم نیز گفته بود: زولبیا بامیه مربوط به دوران ناصرالدین شاه است.
ˈصادق‌زادهˈ اظهار داشت: با توجه به اینکه در برخی از شهر‌های کشور مواد شیرینی همچون کشمش و خرما موجود نبود و برای بردن این مواد به شهرهای دیگر نیز مشکلاتی مانند خراب شدن این مواد غذایی وجود داشت تولید زولبیا و بامیه در این شهر‌ها گسترش یافت.
در هر صورت زولبیا بامیه چه مربوط به یکصد یا 200 سال گذشته باشد باید در خرید آن به چند نکته توجه کنید.
از جمله این نکات عطر و طعم مناسب، رنگ روشن، نبود ذرات سوخته شده روی زولبیا و بامیه و استفاده از جعبه‌های استاندارد است.
گ/7148/1042

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال