"هيلاري کلينتون" وزير امور خارجه آمريکا که پس از ديدار از هندوستان، براي شرکت در نشست وزراي خارجه کشور‌هاي جنوب شرقي آسيا (آ سه آن) به تايلند سفر کرده بود، فرصت را غنيمت شمرد و با تأکيد مجدد بر «تهديد آميز» بودن فعاليت هاي هسته اي کره شمالي، در يک کنفرانس خبري گفت: کره شمالي بايد کاملاً و به شکل برگشت ناپذيري به برنامه تسليحات هسته‌اي خود پايان دهد و يا با انزواي بيشتر و فشار بي‌امان تحريم‌هاي بين‌المللي مواجه شود. وزير امور خارجه آمريکا همچنين، ضمن درخواست از کشورهاي آسيايي براي اعمال تحريم هاي جديد عليه کره شمالي، آينده‌ روابط ديپلماتيک و ارائه ديگر امتيازات به کره شمالي را به لغو برنامه‌ تسليحاتي هسته‌اي اين کشور منوط کرد.
وي در پاسخ به سوال خبرنگار تلويزيون ملي تايلند مبني بر اينکه «کره‌شمالي چه اقدامات خاصي بايد انجام دهد؟» گفت: کره‌شمالي بايد رآکتور هسته‌اي اصلي خود در يانگ بيون را تعطيل و انبارهاي پلوتونيم خود را تحويل دهد.
همزمان؛ "ري هونگ سيک" مدير کل اداره بين الملل وزارت امور خارجه کره شمالي در نشست مجمع امنيتي آسيا در جزيره "فوکت" مذاکرات خلع سلاح هسته اي شش جانبه را «مذاکراتي مرده» توصيف کرد و از آمريکا خواست از سياست خصمانه خود در قبال پيونگ يانگ دست بردارد. وي بسته امتيازات پيشنهادي به ازاي خلع سلاح هسته‌اي کره شمالي را «بي فايده» خواند و گفت: ارائه اين بسته ها هيچ سودي ندارد زيرا بحران کنوني در منطقه تنها به علت سياست‌هاي خصمانه آمريکا بوجود آمده است و آمريکا بايد اين سياست را هرچه سريعتر رها کند تا مذاکرات امکان پذير شود.
اين مقام کره اي همچنين سياست‌هاي دولت کنوني آمريکا را تکرار سياست‌هاي دولت بوش توصيف کرد و افزود: چگونه آمريکا مي‌تواند از بسته پيشنهادي سخن بگويد وقتي که سياست خصمانه بر ضد کره شمالي را رها نکرده و از تضمين صلح براي ما خودداري مي‌ورزد.
سيک ضمن رد تأثيرات احتمالي هرگونه تحريم‌هاي جديد سازمان ملل متحد افزود: کشور ما نيم قرن است که در معرض تحريم‌هاي مختلف قرار دارد و مقامات آمريکايي به جاي اين کارها بايد به اين بيانديشند که چرا کره شمالي راه توسعه تسليحات هسته‌اي را برگزيده است.

ادعاي کاخ سفيد مبني بر لزوم پايبندي پيونگ يانگ به تعهداتش و « تعطيلي مجموعه توليد تسليحات هسته‌اي‌ » در حالي صورت گرفته که مجلس سناي آمريکا، با 66 رأي موافق و 31 رأي مخالف کـره شمـالـي را تهـديـدي عليـه هـمـسـايـگـانـش خـوانـد و از باراک اوباما خواست تا ظرف 30 روز آينده با تهيه گزارشي به طور رسمي بازگشت نام کره شمالي به فهرست کشورهاي حامي تروريسم را مورد بررسي قرار دهد.
از سوي ديگر، ابراز نگراني کلينتون از همکاري کره‌شمالي با ميانمار در رابطه با بحث تکنولوژي ‌اتمي و تمديد تحريم هاي ميانمار به مدت يک سال ديگر، در حقيقت بهانه اي است که واشنگتن براي نيل به يک اجماع جهاني عليه کره شمالي بدان نيازمند است تا از آن طريق، پيونگ يانگ را تهديدي منطقه اي و جهاني قلمداد کرده و بر تحريم هاي اقتصادي خود و هم پيمانانش بيافزايد و از جانب ديگر، ضمن در تنگنا قرار دادن ژنرال "تان شوئه" رهبر نظامي ميانمار، زمينه آزادي " آنگ سان سوکي" رهبر دموکراسي خواه مخالف دولت نظامي را فراهم آورد.
درحالي که در اکتبر سال 2008 و در اواخر دوران جورج بوش، نام کره‌شمالي با هدف ترغيب زمامداران پيونگ يانگ به توقف برنامه هسته‌اي، از فهرست کشورهاي حامي تروريسم وزارت امورخارجه آمريکا حذف شده بود؛ گنجاندن دوباره نام اين کشور در ليست سياه عملاً خللي در عزم پيونگ يانگ مبني بر تبديل شدن به يک قدرت اتمي وارد نمي آورد چرا که کره شمالي نشان داده است که با اتخاذ سياست "تهديد و اخذ امتياز" و تحميل بسياري از خواسته‌هاي خود به کشورهاي عضو مذاکرات شش جانبه، مي‌تواند در مقابل فشارهاي آمريکا ايستادگي کند و جهان را در بيم از ايجاد يک جنگ هسته‌اي نگاه دارد.
اگرچه کره‌شمالي در معرض تهديدهايي چون قحطي و گرسنگي قرار دارد اما خطاب قرار دادن کلينتون به فردي «مضحک» که کمتر آگاهي به آداب روابط بين الملل دارد؛ حاکي از حرکت پيونگ يانگ در چارچوب اصل "مبادله گام به گام" و پذيرش هرگونه مشقت در مقابل زورگويي هاي کاخ سفيد است.