به گزارش ايرنا حسن عسکري راد ، مشاور شهيد رجايي نامه سرگشاده اي را خطاب به ميرحسين موسوي منتشر کرد.

متن کامل اين نامه بدين شرح است:


جناب آقاي موسوي زيد عزه


سلام عليکم
اين دومين نامه است بحضورتان تقديم مي دارم. اولين نامه را که در 9 خرداد بمناسبت انتخابات رياست جمهوري برايتان نوشتم، به نکاتي اشاره و تاکيد کردم، نکند آنچنان در سراب صف زيبايي سبزپوشان و حمايت همراهان اهريمني زر و تزوير سياستمداران کهنه کار محاصره شويد که تشخيص را از چاه براي شما ممکن نشود و زماني بخود آييد که ديگر دير شده باشد. اکنون خودتان قضاوت کنيد با تنگي آن حلقه محاصره چه اتفاقي افتاده است . گره اي که آن روز مي توانستيد با دست بازکنيد، اکنون با دندان هم نمي توانيد بازکنيد. لطفا" آن ضرف المثل معروف را به ياد بياوريد که ((وقتي جاهلي سنگي را به چاه مي اندازد، 40 عاقل هم نمي تواند آن را درآورد.))
اما حضرتعالي که يک عنصر فرهيخته سياسي حوزه خردورزي بوديد و با هشت سال تجربه مديريت حساس اجرايي و بيست سال در حاشيه امن ، فراز و فرودهاي کشور را رصد کرده بوديد، چرا چنين کرديد که فرصت طلايي 40 ميليون راي دهندگان آزاد انديش ايراني را هدر دهيد؟ شما که اين همه سال غنودن و استراحت در سايه امن را به کار فرسايشي در ميدان تلاش ترجيح داده بوديد حداقل نمي توانستيد به خودتان زحمت بدهيد و حرکت رو به رشد اين ملت خواهان عدالت را دنبال کنيد؟ آيا نمي خواستيد باور کنيد که اين ملت بپاخاسته بعد از گذر از دوره جنگ تا امروز چگونه توانسته قدم به قدم خرابيها را بازسازي و تدريجا" با پوست اندازي سياسي خود راتعديل و خرابي هاي جنگ را با لطف الهي ترميم کند؟ يادمان هست ، امام راحل (ره) در پايان دوره تبعيد رژيم ستمشاهي و آغاز ورود به سرزمين ستمديده ايران – با آنکه هنوز جنگي اتفاق نيفتاده بود- به اين مضمون فرمود)) براي ساختن کشور- ايران – 20 سال وقت لازم است ؟ )) وقتي ، روح اين گفتار حکميانه را اکثر نسل جوان خوب درک کرده بود که ديديم رکود موفقيت هاي مختلف در عرصه هاي علمي جهاني را مي شکست و پيش مي تاخت چگونه شما که عنصر سياسي حاضر در صحنه بوديد نگرفتيد که : تکليف ما براي رسيدن به عزت استقلال سياسي ، اقتصادي و فرهنگي چيست ؟ شما که کوله باري از تجربه سياسي داشتيد و هشت سال هم به دوره نخست وزيري خود تحت عنايت آن پير فرزانه افتخار مي کنيد- که حق هم داريد- آيا نبايد باور کنيد بعد از اين همه خرابي هاي جنگ ، موفقيت کليدي ما براساس توصيه همان بزرگمرد انقلاب، در سايه وحدت و همدلي زير نظر ولايت فقيه بوده است ؟ لطفا همين جا به ملت پاسخ دهيد. پس چرا در اين انتخابات با آنهمه توصيه هاي حکيمانه و دردمندانه ولي فقيه زمان ، با زيرکي خاص از اطاعت معظم له سرپيچي کرديد؟ - مرا ببخشيد – خودتان داوري کنيد، بني صدر چه کرده بود که شما نکرديد؟
شما که دانش آموخته مدرسه روشنفکري بوديد و سنگ قدرتمداري را بر سينه خود کوفتيد و در ايام انتخابات به اعتبار شوراي نگهبان خدشه وارد کرديد و با تحريک احساسات مردم اين همه غتله بر پا کرديد آيا قانون پذير بوديد يا قانون گريز؟ راستي آيا اين گونه و گفتار انتخاباتي تان ولايت فقيهي بود؟
اکنون بازگرديد به دوره 8 سال نخست وزيري تان و فيلم همان دوران مديريت خويش را واکاوي کنيد و ببينيد مردم عاشق ولايت ، زير سايه رهبري امام بزرگوار براي حمايت دولت شما چه کردند؟ يادتان مي آيد مردان و زنان سراسر کشور، گوئي همه شان اعضاء دلسوز يک دولت شده بودند و عامه مردم نه فقط هر چه داشتيد با قناعت به کمتر، بيشترين را به جبهه ها فرستند که حتي فرزندشان را براي دفاع از انقلاب و سرزمين اسلامي روانه جبهه ها کردند. آيا باور کنيد مديريت دفاع مقدس تنها با شما نبود که سرنخ اصلي آن در دست رهبري و مردم بود؟
بد نيست يادتان بياورم يکبار طبق روال جاري ، با اعضاء دولت شما به حضور يکي از مراجع آن روز در قم که اميد امام و انقلاب هم بود، رسيديم ، وقتي گفتيد: آمديم رهنمود بگيريم ، در جواب به صراحت گفت : آقاي موسوي تا کي رهنمود؟ بس است برويد کار کنيد و مشکل مردم را حل کنيدو...
اکنون ، آقاي موسوي گرفتيد مشکل شما کجا بود ؟ عزيزم کشوري که سلطه طلبان جهاني بخاطر انقلابش جنگ را بر آن تحميل کرده بودند، براي اداره آن مديريت ويژه مي خواست که اگر وجود نازنين امام بزرگوار نبود شما از عهده درست آن بر نمي آمديد. بياد بياوريد براي حل معضلات کشور چرا بارها به امام (ره) پناه برديد و حتي استعفا داديد؟ امروز هم که اکثر مردم از سابقه شما اطلاع داشته حاضر نبودند شما را به مسئوليت رياست جمهوري انتخاب کنند. که انتخاب نکردند. چرا از مصادر قانوني کشور گله داريد؟
مردم فرانسه با همه احترامي که به ژنرال دوگل – قهرمان جنگ جهاني – قائل بودند، بعد از جنگ ، راي اختيار کامل به مديريت او ندادند، ملت ما بيدار است و انتظار دارد با مديريت اجرايي متعهد، مردمي ، شجاع و تلاشگر، کشورشان مانند برخي از کشورهاي پيشرفته جنوب شرق آسيا حتي جلوتر از برنامه چشم انداز به قله پيشرفت برسد. شايد شما در اتاق فکر، يک رجل سياسي اقتصادي مفيدي باشيد اما براي مديريت ارشد اجرايي کشور جامعيتي از صفات ناب مي خواهد- که با عرض معذرت – شما برخي از آنها را نداشتيد. چرا اينهمه به اين و آن متوسل مي شويد و کشور را به معرکه زورآزمايي و ايجاد تنش و آشوب مي کشانيدو مردم را در هاله ابهام فرود مي بريد؟ آيا باور نداريد عرض و آبروي خود مي بريد و زحمت ديگران مي داريد؟
حال که رشته گفتار به اينجا رسيد، براساس اسناد تاريخ ، اگر جنگ هاي کشورهاي آفريقايي ، عربي ، آسيايي و اخيرا افغانستان و عراق را پيگيري کنيم مي بينيم چه بلائي بر سر مردم آمده و مي آيد، آيا توجه داريم دول استعماري به اين سادگي حاضر نيستند دست از سر اين کشورها بردارند؟ اگر توانستند به زور و اگر نه تحت عنوان – آزادي دروغين – با خواب و خام کردن دولتها و ملتها، تا کودتا و انقلاب هاي مخملين و ساير دست آويزهاي روز، چون نگراني جامعه جهاني از خطر هسته اي شدن کشورهاي رو به رشد با تهديد به چند گزينه – تحريم تا حمله نظامي – برنامه از پا درآوردن کشورهاي مورد نظرشان را در دستور کار خود قرار مي دهند و ...
راستي هنوز نمي خواهيد بپذيريد بيگانه غربي هنوز به اين کشور ما چشم طمع دارد؟ لطفا با اين دسته گلي که همين دو هفته به آب داده ايد به دقت پيگيري کنيد، نه فقط رسانه هاي غربي که سران شان با همصدائي سردمداران رژيم جعلي اسرائيل در کمال وقاحت براي بر افروختن آتش شعله هاي فتنه چگونه با نام حمايت از شما کف زدند و هورا کشيدند
جناب موسوي مملکت داري در شرائط امروز علاوه بر شرائط مقرر در قانون به بينش ، تدبير، تلاش و شهامت ويژه نياز دارد. به نظر مي رسد يکي از مشکلات شما اين است که در سايه استراحت 20 ساله تصور کرديد بعد از پايان مديريت شما در جنگ ، ديگر مشکلي نداريم و يا شايد برخي اصلاح طلبان ، مدتها روي شما کار کردند تا آماده شديد با يک ديد مشترک در اين دوره بپاخيزيد و يکباره همه خواسته هاي فرو خورده شان را برآورده سازيد! اکنون ملاحظه کنيد تا کجا شما را به پيش راندند؟ بد نيست برگرديد و بخش هايي از مناظره هاي انتخاباتي تان را مرور کنيد که چگونه هر چه خواستيد تهمت زديد و توهين کرديد و ... اما خودتان تحمل هيچ عکس العمل – حتي از مجري برنامه را نداشتيد که به شما بگويد از چارچوب مناظره خارج نشويد و ...
در ادامه آن ، در روز انتخابات صبر نکرديد تا اگر اعتراضي داريد در موعد مقرر و از مجازي قانون پيگيري کنيد. پس به همه تاختيد. همه مباني و معيارهاي قانوني را تخطئه و به تقلب کاري متعهم کرديد و با عدم اطاعت از توصيه هاي رهبري زمان ، حتي تبعيت پذيرفته شده خودتان از امام راحل (ره) را که تا ظهور مهدي موعود(عج) به عنوان دستورالعملي براي نسل ها ثبت شد که ((پشتيبان ولايت فقيه باشيد تا به مملکت آسيبي نرسد)) به بايگاني سپرديد و به صلاحيت خويش لطمه بزرگ زديد و با غائله بر پا کرده خود دشمنان داخلي و خارجي را شاد و اميدوار کرديد و عزت و اقتدار اسلامي ملي بدست آمده 30 ساله نظام را در هم شکستيد. پس نه تنها وفاداران به انقلاب اسلامي – حتي بخشي از آنها که بدليل پاکدستي و رابطه و پيوند مديريتي تان با دو بزرگوار انقلاب به شما راي دادند- همه را شرمنده ساختيد و اميد ساير ملت هاي آزاد جهان را نيز بر باد داديد! برادر عزيز! شما که همه پلها را پشت سرخود خراب کرديد. راستي آن ادعاي قانونمداري تان چه شد؟
آقاي موسوي ! شما و حاميانتان ادعا مي کنيد در تهران خاصه مناطق شمالي ، به دلايلي که مي دانيد، اکثريت آراء به نفع شما بود. حتي هم همين است . اما چرا اين تصور را به استان تهران و ساير استانها تسري مي دهيد؟ چرا نمي خواهيد باور کنيد آقاي احمدي نژاد در طول 4 سال حداقل دوبار در همه استانها و شهرها علاوه بر حضور کارشناسانه خود و اعضاي دولتش براي اخذ تصميم سازندگي و توزيع عدالت اجتماعي ، اکسير محبت ديدار مردمي را در کام اکثر مردم چکانيد و اکنون در اين انتخابات با حضور اکثريت چشمگير، همان مردم خواستند خدمت صادقانه اش را پاس دارند- که پاس داشتند- وانگهي 4 سال پيش ، رقيب اصلي اين دوره شما که آن روز خيلي شناخته شده نبود از حريف قدر خود با شگفتي تفاضل آراء پيشي گرفت ، آيا نمي خواهيد آراء حتمي آن دوره رقيب تان را با آراء شناخته شده جديد اين دوره که حاصلش بيش از 24 ميليون خواهد شد به نفع ايشان اعتراف کنيد؟ لطفا بيش از اين به خودتان اين همه زحمت ندهيد که اکثريت 85% آراء صندوق هاي راي را به نفع خود مصادره کنيد. نه ملت بيدار ما و نه ملل آزاده جهان اين ادعاي غير منطقي و غير مستند را از شما نمي پذيرند. با اين همه هرچند معتقدم هر چه زودتر به معيارهاي قانوني احترام بگذاريد اکثر اين ملت سرفراز شما را به گرمي خواهد پذيرفت بلکه در موعد مقرر هر آنچه از حقيقت رونمائي شود، همه انسان هاي آزاده مان با بازگشت به صميمت و احترام به هم ، قانونمداري را در کشور نهادينه سازند.


با پوزش خاص
حسن عسکري راد
6/ تيرماه /88